tag:blogger.com,1999:blog-40541108438578314752012-01-08T19:12:21.030+08:00ညလင္းအိမ္ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.comBlogger1481100tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-65989818060668295832011-12-30T23:31:00.000+08:002011-12-30T23:31:33.150+08:00"ကမာၻေျမ"<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />အပူလိႈင္းေတြနဲ႔ ၂၀၁၁<br />လက္တစ္ဖက္က ဒုကၡ<br />လက္တစ္ဖက္က သုခ<br />သူတို႔လြန္ဆြဲပြဲမွာ က်ဳပ္တို႔နာတယ္ ...။<br /><br />အေမွာင္နဲ႕ အလင္းတစ္ခ်ိဳ႕<br />ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဖို႔ တိုက္ခိုက္ၾကတယ္<br />မိုးေသာက္ခါနီးမက္တဲ့ အိမ္မက္က<br />ထင္ေယာင္ထင္မွားဆိုတာ သူတို႔မသိၾကဘူး ...။<br /><br />ေလထုရဲ႕ ညစ္ညမ္းမႈမွာ<br />ေအာက္ဆီဂ်င္က လမ္းေပ်ာက္တယ္<br />ညမွာ အေမွာင္ေသာက္သူေတြ<br />ကုိယ္႔လမ္းကုိယ္ေဖာက္ရင္း<br />ကမာၻၾကီးက ပါးပါးလာတယ္ ...။<br /><br />ၿပိဳပ်က္လာတဲ့ အုပ္က်ိဳးခ်ပ္ေတြၾကား<br />အသက္ေတြ ပိတ္ေလွာင္ရတယ္<br />ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို အေယာင္ေဆာင္ျပီး<br />အေမွာင္ထုက လက္၀ါးၾကီးအုပ္မွေတာ႔<br />ရႈလိုက္မိတဲ့ေလတိုင္းမွာ ရနံ႕ေတြ ရွားလာတယ္ ...။<br /><br />ရိုးသားျခင္းေတြက စရိုက္မဲ႔<br />ၾကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းဆိုတာ မင္းမူေနၿပီ<br />လူစြမ္းေကာင္းေတြ လက္မေထာင္သတဲ႔<br />အၿပံဳးအတုေတြရဲ႕ေနာက္မွာ <br />မီးခိုးျမဴေတြက ခန္းလံုးျပည္႔ ေကာင္းခ်ီးဖြင္႔ၾကတယ္ ...။<br /><br />ညရဲ႕လမင္းက တျခမ္းပဲ႔<br />လျပည့္ညဆိုတာ တိမ္ထုအေယာင္ေဆာင္<br />ဓာတ္အေငြ႕ေတြၾကား <br />အေျပးအလႊားနဲ႔ေတာင္ <br />ၾကည္႔သူမဲ႔ေနတယ္ ...။<br /><br />ကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ ငို္သံ<br />မ်က္ရည္ခသူေတြရဲ႕ <br />ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈေတြၾကား<br />ေရလိႈင္းေတြက တဖံု<br />ေလျပင္းေတြက တမ်ိဳး<br />မီးေရာင္စံုေတြနဲ႔ ဇာတ္ပ်က္ေအာင္ တိုက္ၾကတယ္ ...။<br /><br />ပန္းတစ္ပြင္႔ရဲ႕လက္က<br />၀တ္ဆံက်ေပ်ာက္သြားတဲ႔ အနာဂတ္ထဲ <br />စာရင္းမသြင္းၾကပါနဲ႔ေတာ႔<br />အေနာက္ဘက္မွာ အေရွ႔ေမွ်ာ္သူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး<br />အိမ္မက္ေတြ ေတာင္လိုပံုေနရဲ႕ ...။<br /><br />ေရာင္နီတစ္ႏွစ္ေတာ႔ ပြင္႔ေကာင္းပါတယ္<br />ေအးခ်မ္းျခင္းေတြသယ္ေဆာင္လို႔<br />ႏွစ္သစ္မွာ ပြင္႔လန္းေပးပါဦး ကမာၻၾကိး<br />ကုိယ္ ထူ ကုိယ္ ထ ပဲ ဆို ဆို<br />သူ ထူ ကုိယ္ ထ ပဲ ဆို ဆို<br />အတိတ္ကုိ ခ်နင္း<br />အိပ္မက္ေျခရင္းမွာ <br />က်ဳပ္တို႔ လက္ေတြနဲ႔<br />ကမာၻၾကီး တည္တံ႔ေနအုန္းမွာပါ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၃၀.၁၂.၂၀၁၁) <br /><br /><div style="text-align: justify;"><i>ႏွစ္သစ္အတြက္ ေရးဖြဲ႔ပါသည္။ ညီမေလး ေအဒီ က ပါ၀င္အားျဖည္႔ေပးပါသည္။ ႏွစ္သစ္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ မ်ားျဖင္႔သာ ေတြ႕ၾကံဳၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္း ....</i></div><i><br /></i><br /><i>ေလးစားစြာျဖင္႔</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6598981806066829583?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-62440793263117945562011-12-01T22:56:00.002+08:002011-12-02T07:48:13.107+08:00ေန ၀င္ ည ေနေန၀င္ညေန<br />အိပ္မက္ေလေျပေတြနဲ႔<br />အျပန္လမ္းက အထီးက်န္လိုက္တာ <br />လႊဲသူမဲ႔ လက္တစံုက <br />ေလဟာနယ္ကုိ ကုိင္စုပ္ထားသမွ်<br />လြတ္လပ္မႈနယ္ပယ္မွာ ကၽြန္ေတာ္က အက်ံဴး၀င္ေနတယ္ ...။<br /><br />ရုပ္ၾကြင္းတခုရဲ႕ စကားသံမွာမွ<br />ပန္းေတြ ၾကဲခ်လိုက္သလား<br />ညဥ္႔ငွက္ရဲ႕ ပရိသတ္ တစ္ေယာက္လို<br />တိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ႔ အားေပးလိုက္တယ္<br />ၾကယ္ေတြက ငိုလို႔ေပါ႔ ...။<br />(ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ရပါတယ္)<br /><br />အဲ႔ဒီ ျမိဳ႕ျပမွာ ေနသားက်ပါတယ္ဗ်ာ ...<br />သူတို႔ေတြ ေပ်ာ္သလိုမ်ိဳးေပါ႔<br />ဂစ္တာတစ္လက္ကုိဆြဲ<br />သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဟဲ ရဲမွေတာ႔<br />သင္းကြဲတစ္ေကာင္လည္း<br />အလင္း အေမွာင္ထဲ ခပ္ကဲကဲပါပဲ ...။<br /><br />သံစဥ္တပိုင္းတစေတာ႔ ျပီးဆံုးသြားတယ္<br />တိတ္တိတ္ေလးေပမယ္႔<br />သီခ်င္းအဆံုးမွာ အက္ကြဲသံ သဲ႔သဲ႔<br />ရင္ဘတ္ထဲမွာ ခပ္ယဲ႔ယဲ႔ပါပဲ ...။<br /><br />တကယ္ေတာ႔<br />ေန၀င္ညေနဆိုတာ<br />အနာဂတ္ အတြက္ ရင္ခုန္ရက္ေတြ ပါပဲေလ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၁.၁၂.၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6244079326311794556?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-57035957583474187972011-11-28T01:20:00.001+08:002011-11-28T01:20:58.962+08:00သတိ (သို႔) အသိ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />ဘ၀ ...<br />ရိုးရွင္းလိုက္တာမ်ား<br />ထူးေတာင္ ထူးဆန္းတယ္ကြယ္ ...<br /><br />ေမွာင္ေသာ ညေတြထဲ<br />ေပ်ာက္ေသာ လမ္းေတြ<br />က်ဳပ္ကုိယ္တိုင္က လမ္းျပၾကယ္ တခုေပါ႔ ...<br /><br />ပန္းတိုင္က အနတၱမို႔လား<br />အခမ္းနားဆံုး စကားေတြနဲ႔ ဖြဲ႔ဆိုၾကပါ<br />အဲ႔ဒီ နံနက္ခင္းတိုင္းမွာေတာ႔<br />ေက်းငွက္ေတြ ေတးဆိုတတ္ဖို႔ သင္ၾကားေနၾကတုန္းပါ ...<br /><br />အေ၀းမွာ ဘာမွမရိွ<br />အနီးမွာ ရိွျခင္းတရားေတြ<br />လမ္းေပ်ာက္တဲ႔ ကေလးကုိ ကူညီပါ<br />ၾကီးက်ယ္ျမင္႔ျမတ္မႈနဲ႔ ေပ်ာက္ဆံုးပါ ...<br /><br />အသံနဲ႔ အသက္ရႈသလို<br />အနံ႔ နဲ႔ ျမင္ၾကည္႔ပါ<br />ခင္ဗ်ားေရွ႔ မျမင္ႏိုင္တာ ဒုနဲ႔ေဒး<br />အေတြးေတြ ေကာင္းစားဖို႔<br />ဦးေႏွာက္ေတြ က်ဆံုးၾကျပီ ...<br /><br />သီအိုရီတစ္ခုကုိ ေဖာ္သူက ေဖာ္<br />ဖ်က္သူက ဖ်က္<br />အသိအတတ္ပညာနဲ႔<br />မသိမတတ္တာေတြ သင္ရင္း<br />က်ဳပ္တို႔ နဖူးေပၚ လက္တင္ အိပ္ၾကစို႔ ...။ <br /><br />ညလင္းအိမ္ (၃၀.၉.၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-5703595758347418797?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-38924267851099137522011-09-10T22:12:00.001+08:002011-09-10T22:13:24.402+08:00“သို႔ ... သူ”သတိ၇ပါတယ္ ... <br />ေဘးေနရာေပမယ္႔ အေ၀းမွာေနရသလိုပဲ <br />ျမင္သမွ် စကားလံုးမ်ား <br />ၾကားသမွ် အသံပြက္ပြက္ <br />ကၽြန္ေတာ္ထက္႔ အသာမွာမို႔<br />အလွမ္းကြာတာ မဆန္းပါဘူး ... သူ ...။<br /><br />လွမ္းေမွ်ာ္စရာ ပန္းတစ္ပြင္႔မို႔ <br />မွန္းေမွ်ာ္ကာလည္း မရည္မွန္းမိဘူး <br />တခုတ္တလ်လို႔ပဲ ဆိုဆို <br />မုန္းမရလို႔ပဲ ဆိုဆို <br />ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္ပူပူနဲ႔ <br />ပြဲဆူေအာင္လည္း မလုပ္ခ်င္ဘူး ... သူ ...။<br /><br />ေနလိုရာေစ ထားလိုရာသြား <br />မင္႔အသံပါးပါးမွ မၾကားႏိုင္သေရြ႔ <br />အရူးလိုပဲ ဆိုဆို <br />အမူးလို႔ပဲ ဆိုဆို <br />တခါတခါ ေမွာင္ရိပ္ခို ငိုရတာ<br />မသက္သာလွဘူး ... သူ ...။ <br /><br />မုန္းရင္လည္းရူး <br />ပစ္ရင္လည္း(ရင္)စူးမွာပါပဲ ... သူ<br />အညာတရဆန္ဆန္လို <br />ဘ၀ထန္ထန္လိႈင္းထက္မွာ <br />ယွဥ္တြဲကာ မေခၚရက္ဘူး <br />ရင္ထဲမွာ အနာတရနဲ႔ <br />ဒဏ္ရာတရွရွကို ခံယူ <br />ကၽြန္ေတာ္ရင္ေတြလည္း ပူတယ္ ... သူ ...။<br /><br />စကားအပုိ မဆိုတတ္တာနဲ႔ <br />အသည္းမာတတ္သူတဲ႔လား ... သူ<br />ပန္းကိုပဲ ပ်ိဳးခ်င္ <br />အလြမ္းကုိပဲ (ပိုင္) စိုးခ်င္သူမို႔ <br />ပန္းတစ္ပြင္႔ တင္႔တယ္ေနသမွ်<br />တသိမ္႔သိမ္႔ၾကည္နူး <br />ဒီဥယ်ာဥ္မွဴး ကၽြန္ေတာ္ <br />စိတ္ကူးနဲ႔ ရူးေနတုန္းပါ ... သူ ...။<br /><br />ဘယ္လိုပဲဆိုဆို <br />ရင္ထဲမွာ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔တုန္းမို႔<br />တခ်က္ခ်က္လြင္႔လာတဲ႔ <br />မင္းအသံထြက္ အတြက္<br />ဆႏၵတစ္စံုကုိ စိုက္ပ်ိဳး<br />လက္ဆစ္ေတြကို ရည္ (တြက္) ခ်ိဳးရင္း<br />မင္း အျပန္တလွည္႔ကုိ <br />ေသသပ္စြာ ဆုေတာင္း<br />ကၽြန္ေတာ္ အလြမ္းေတြ ေၾကာင္းေနပါရေစေတာ႕ <br />ထာ၀ရ ရင္၌ပ်ိဳးေသာ ... အို ... သူ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၁၀.၁၀.၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3892426785109913752?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-12408596717210593172011-08-02T00:40:00.000+08:002011-08-02T00:40:11.947+08:00"Happy Birthday To Me"<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="mbl notesBlogText clearfix"><div>ႏွင္းေၾကြသံ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔<br />မိုးေသာက္ၾကတဲ႔ ေန႔ေတြ<br />တျဖည္းျဖည္းေလ်ာ႔ပါးသြား<br />လက္ခ်ိဳးေရစရာမလိုပဲ<br />အခ်ိန္ေတြက အဆုပ္လိုက္ ၀ါးျမိဳသြားၾကတယ္ ...။<br /><br />ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာဖို႔<br />တစကၠန္႔ဆိုတဲ႔ အခ်ိန္<br />ဘယ္မွာသြားရွာရမလဲ ...<br />လိုခ်င္တဲ႔ အရာေတြမ်ားတိုင္း<br />ေပးလိုက္တဲ႔ အရသာက ပုိခါးတယ္ ...။<br /><br />တခါတေလ<br />ကုိယ္႔သမိုင္းကုိ ကုိယ္ျပန္ဖတ္ေတာ႔<br />ခ်ိဳျခင္း ခါးျခင္း ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း<br />တကယ္ေတာ႔ ...<br />အားလံုးဟာ ျပီးဆံုးသြားျခင္းပဲ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ<br />မေရမရာ အနာဂတ္အတြက္<br />တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ ကြာျခားသြားတယ္ ...။<br /><br />ပန္းေတြက ပြင္႔တုန္း<br />ႏွင္းေတြက ေ၀တုန္း<br />မိုးေတြလည္း ေၾကြတုန္း<br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလ (ေတေပ) တုန္းပါပဲ ...။<br /><br />စကားၾကီးၾကီးေတာ႔ မေျပာတတ္ဘူး<br />ဒီေန႔အတြက္ေတာ႔<br /><em>"Happy Birthday To Me"</em> ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂.၈.၁၁)</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1240859671721059317?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-30264657162124005852011-07-25T21:08:00.006+08:002011-12-04T09:51:27.913+08:00“အလြမ္းညေနမ်ားစြာ”တစစလြင္႔ပါးသြားသလုိနဲ႔<br />အဲ႔ဒီ ညေနေတြက လွပလြန္းတယ္<br />ညေမွာင္ကုိ ၾကိဳဆိုဖို႔<br />ရွက္ေသြးၾကြယ္ျပတဲ႔<br />အလင္းေရာင္ရယ္<br />မင္းကုိသတိတရနဲ႔<br />ငါဖ်ားနာတယ္။<br /><br />တိမ္တိုက္ကုပ္ကုပ္ေအာက္မွာ<br />ကိုယ္တိုင္ ရက္လုပ္ထားတဲ႔<br />သံေယာဇဥ္ တစ္မွ်င္ႏွစ္မွ်င္ ...<br />လက္ျခင္းတြဲယွက္ထားတဲ႔<br />အရိပ္တစ္စံုနဲ႔ ...<br />ကန္ေဘာင္ေဘးက <br />မညီမညာလမ္းကေလး ...<br />ငါ႔ ကုိအေျဖေပးၾကပါ။ <br />(သူဘယ္မွာလဲကြယ္)<br /><br />ညေနေတြထဲက ေကာင္မေလး<br />သတိရလိုက္ရတာ ...<br />ငါ ကုိယ္တိုင္ေရးေပးခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာ<br />ငါ ကုိယ္တိုင္ေတြးေပးခဲ႔တဲ႔ အနာဂတ္<br />မင္း အတြက္ ထာ၀စဥ္ <br />ထြန္းလင္းပါေစ ။<br /><br />ငါ႔မွာေတာ႔<br />ညေနေတြ ၾကံဳတိုင္း<br />ရစ္မိႈင္းေ၀သီ<br />အေတြး ပန္းခ်ီေတြနဲ႔<br />ဒဏ္ရာေတြ လင္းလက္ေတာက္ပတယ္။<br /><br />ထားခဲ႔ေတာ႔ ေနမင္းေရ<br />လမင္းက ငါ႔ကုိ မၾကိဳမွေတာ႔<br />အဲ႔ဒီတိမ္အုပ္တစ္ေထြနဲ႔<br />ငါ႔ စိတ္ေတြ ေလေနပေစ<br />ညေနမ်ားစြာမွာ <br />သူ႔ ကုိသတိရေနမယ္။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂၅.၇.၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3026465716212400585?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-9319922889710896512011-06-27T23:39:00.002+08:002011-12-04T09:52:35.418+08:00“အနာဂတ္ထဲ အတိတ္ကလူ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-uhmbL6-mJ9Q/TgijuV2IckI/AAAAAAAAAUI/BH3HhvZVRkg/s1600/pic.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="204" src="http://3.bp.blogspot.com/-uhmbL6-mJ9Q/TgijuV2IckI/AAAAAAAAAUI/BH3HhvZVRkg/s320/pic.JPG" width="320" /></a></div>ေကာင္မေလးရယ္<br />ႏွစ္ေတြၾကာခဲ႔တာေတာင္<br />ရင္ခုန္သံ သဲ႔သဲ႔က ရပ္မသြားဘူး ...<br />တခါက<br />တိုးလွ်ိဳးပါးလ်စြာ နမ္းရိႈက္ခဲ႔တဲ႔<br />အသက္ရႈသံ တစက ထိရွတုန္း ...။<br /><br />ႏွစ္လိုျခင္း မ်ားစြာျဖင္႔<br />အိပ္မက္မက္တယ္ ...<br />ပါးျပင္ေပၚက သနပ္ခါးတစ္ပြင္႔<br />ရင္ကုိေမႊးတဲ႔ အနမ္းစစ္ေပါ႔ <br />ခုေတာ႔<br />အခ်ိန္လြန္ရင္႔တဲ႔ အလြမ္းႏွစ္မွာ<br />ကုိယ္ဟာ အတင္း “အျပစ္” ခံရတဲ႔ လူ ...။<br /><br />မိုးေတြေစြတုန္း<br />ေဆာင္းေတြေ၀တုန္း<br />ေႏြရနံ႕ေတြ ေၾကြတုန္း<br />ပန္းကေလးေတြ ကုိယ္တို႔ အေၾကာင္းေျပာၾကတုန္း<br />ေျမနီလမ္းေလးမွာ ေက်းငွက္ေတြ သီၾကဴးတုန္း<br /> ....။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ တစ္ႏွစ္အကူး<br />ကိုယ္ဟာ အသြင္မထူးတဲ႔<br />၀တ္ရံုတစ္စံုကုိျခံဳ<br />မလင္းခ်င္းရာ ေန႔သစ္မွာ<br />ထူးဆစ္မလာႏိုင္တဲ႔ “အရူး” အျဖစ္နဲ႔ လူ ...။<br /><br />ခူးမရတဲ႔ အလြမ္းပြင္႔အေၾကြေတြနဲ႔<br />တခန္းရပ္ဇာတ္ကြက္ထဲ<br />အခန္းဆက္ ေၾကြကြဲသံေတြ<br />တစတစ လြင္႔ပါး<br />အာရံုမွာ ေ၀း၀ါးသလို<br />အေရွ႕ကုိေလွ်ာက္ရင္း<br />အေနာက္ျပန္ေရာက္ေနခဲ႔ျပန္တယ္ ... ေကာင္မေလးရယ္ ...။<br /><br />(အေရွ႕= အနာဂတ္<br />အေနာက္ = အတိတ္)<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂၇.၆.၁၁)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-931992288971089651?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-47593311334061963362011-06-20T23:29:00.001+08:002011-07-29T03:01:21.249+08:00“ကၽြန္ေတာ္႔ ဖိနပ္ေလး”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ဒီေန႔မွ ကၽြန္ေတာ္႔ဖိနပ္ေလးကုိ<br />တယုတယ ၾကည္႔မိတယ္<br />မညီမညာ ခြာအစံုေအာက္<br />သူျပားျပားေမွာက္ေနျပီပဲ ...<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />ေလကဓံေတြကုိ ထံပုိး<br />သူနဲ႔အတူတိုးခဲ႔တဲ႔ လမ္းေတြ<br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိေတာင္ ႏႈတ္ဆတ္သြားၾကျပီေလ ...<br /><br />ကုိယ္တိုင္တည္ေဆာက္မျပႏိုင္တဲ႔<br />အနာဂတ္ ကယက္လိႈင္းထဲ<br />ကၽြန္ေတာ္႔ ဖိနပ္ေလးကို စီး<br />ေန႔ေတြကုိလည္း ျငီးရအုန္းမယ္ ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ္႔ ဖိနပ္ေလးရယ္<br />ခြင္႔လႊတ္ပါ ကြာ<br />ယွဥ္တြဲေလွ်ာက္ႏိုင္မယ္႔<br />ဖိနပ္လွလွေလး တစ္စံု<br />ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ ၾကားမွာ မေပၚေသးသေရြ႕<br />ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ...<br />ကၽြန္ေတာ္႔ ဖိနပ္ေလးရယ္ ...<br />ကၽြန္ေတာ္႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေလးရယ္ ...<br />တေနရာထဲ စုေ၀း<br />ကဗ်ာေလးေတြ ေရးၾကမယ္ေလ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂၀.၆.၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4759331133406196336?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-10698114289648150782011-05-21T23:48:00.002+08:002011-07-29T02:58:56.291+08:00“အိမ္အျပန္လမ္း”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="display: block; padding-left: 6em;">ဒဏ္ရာေတြ ထုဆစ္ပံုသြင္းဖို ့<br />ငါ့မနက္ခင္းထဲ ၀င္ေရာက္ခဲ့ေလသလား<br />ေနျခည္ေႏြးနဲ ့ေလျပည္ေအးေရ<br />အေတြးသက္သက္နဲ ့<br />ျဖားေယာင္းရက္စက္တတ္လိုက္တာ<a name='more'></a><br />ခပ္တိတ္တိတ္ပါပဲ<br />အဆိပ္လည္းတက္ခဲ့ျပီ။<br />လွမ္းမမွီတဲ ့ဘ၀က <br />မွန္းေမွ်ာ္ဖို ့လည္း မတန္သတဲ ့လား<br />ဂုဏ္ရွိန္ေရာင္၀ါေအာက္က<br />တံလွ်ပ္ေတြထေနလိုက္ၾကတာ<br />ငါ့တြင္းကိုပဲ ခပ္နက္နက္တူးခ်င္ရဲ .<br />တကူးတကလည္း ငိုျပမေနနဲ ့ေတာ့ကြယ္<br />ေရဆန္ဆိုလည္း<br />ဆယ္လမြန္ငါးတို ့ျပန္တတ္တယ္။</span><span style="display: block; padding-left: 6em;"> </span><span style="display: block; padding-left: 6em;"> </span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><i>လြန္း </i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1069811428964815078?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-34265787043729319522011-05-17T18:45:00.003+08:002011-07-29T03:03:26.852+08:00“သတိတရ ဂ်ဴလိုင္”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">မုတ္သံုေတာင္၀င္ခဲ ့ျပီ …<br />ေရနာေနတဲ့ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္လို<br />မလန္းပဲ ဆန္းေနတယ္ ဂ်ဴလိုင္။<br />နင့္ရဲ ့ေခတ္ဦးဒႆန ေတြထဲမွာ<br />စံပယ္ေတြဘာနံ ့ေမႊးမလဲ<br /><a name='more'></a><br />စံပယ္ခင္းလမ္းကို လွမ္းရင္းေျဖတယ္ ...<br />စံပယ္ေတြ စံပယ္နံ ့ေမႊးတယ္<br />တကယ္ဆိုရင္<br />အမွန္နဲ ့အမွား ဆိုတာ<br />အေၾကြေစ့ေပၚက ေခါင္းနဲ ့ပန္းလို<br />ေက်ာျခင္းကပ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး<br />အံစာတံုးႏွစ္ခု<br />အပြင့္ခ်င္းျပိဳင္ယံု<br />မၾကာခဏ<br />အပြင့္တူလည္း က်တတ္တယ္။<br /><br />တစ္ေလာကလံုးလွည္ ့စား ရရင္ေတာင္<br />နင့္ကိုေတာ့ မေကာက္က်စ္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး<br />ဂ်ဴလိုင္ရယ္…<br />မရိုးသားခဲ့တာေတာ့<br />ငါ၀န္ခံတယ္<br />ေခါင္းတစ္ဖက္ ပန္းတစ္ဖက္နဲ ့ပဲ<br />ေဒါင္လိုက္ၾကီး<br />မိုးေရထဲ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တယ္<br />ခို၀င္ခဲ့ဖူးတဲ့ ထီးေလးေတာ့<br />အလြမ္းသားကြယ္ ...<br />ဒီလိုပါပဲ ဂ်ဴလိုင္<br />ငါ့ရဲ ့ရွစ္ခြင္တိုင္းမွာလဲ<br />မမွုန္မမွိုင္းရပါပဲနဲ ့<br />နင့္ပံုရိပ္ေတြ ပတ္လည္တယ္။<br />( ဂ်ဴလိုင္…)<br /><br /><i>ေရးသားသူ ...</i> <i>လြန္း</i><br /><i>ေမလ ၁၇ ရက္…အဂၤါ ၂၀၁၁</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3426578704372931952?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-22555603225942222762011-05-15T09:35:00.003+08:002011-07-29T03:05:10.986+08:00အရိပ္မဲ႔ တမ္းခ်င္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">အတိုင္းအဆမဲ႔ ခမ္းနားျခင္းေတြ<br />ပန္းခက္ေတြလို ဖြာလန္ျပန္႔က်ဲ<br />အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ရဲခဲ႔ရတာ <br />(ခုထိတိုင္ပဲ) ...<br /><br /><a name='more'></a><br />ရထားတစ္စင္းက ခုတ္ေမာင္းဆဲ<br />ဆင္းသူဆင္း တက္သူတက္<br />ဖမ္းဆုပ္ကိုင္တြယ္မိသမွ်<br />အရိပ္ေတြထက္ေတာင္ ပါးလႊလာတယ္ ...<br /><br />ထိန္းခ်ဳပ္တားဆီးထားတဲ႔ အရာေတြ<br />ေလအေတြ႔ေတြနဲ႔တင္ အသက္ရႈၾကပ္မွေတာ႔<br />ေအာက္ဆီဂ်င္ေတာင္ ညစ္ညမ္းျပီေပါ. ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ္႔ကို အရိပ္တခုေပးၾကပါ <br />အဲ႔အရိပ္မွာ ခို၀င္နား<br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖ်ားနာပါရေစ ...<br /><br />တခ်ိဳ႕က ေျပာတယ္ ...<br />အေရးျပားေပၚက အယားေျပအခ်စ္တဲ႔ <br />သူတို႔မ်ား ကံေကာင္းလိုက္ၾကတာ ...<br /><br />ရိွပါေစေတာ႔ ...<br />အရိပ္ေတြကို တမ္းတရတာ မ်ားေတာ႔ <br />ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ အရိပ္မဲ႔ေနျပီေလ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၁၅.၅.၁၁)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2255560322594222276?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-60898186467925582072011-04-22T09:10:00.002+08:002011-07-29T02:58:38.219+08:00“ရင္ထဲက စာစုတို ကဗ်ာေလးမ်ား (၂)”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ပန္းျမိဳင္အလယ္ ပြင္႔လန္းေပစြ<br />တင္႔ဆန္းလွတဲ႔ အို ... စံပယ္<br />တစ္ငံုတစ္ဖူး ဆြတ္ခူးရံုမွ်<br />ရနံ႔လြန္႔ျမဴး ၾကည္ႏူးသမို႔<br />သီရန္ရြယ္စူး ကုိယ္ခူးခဲ႔သည္<br />ေမ႔ ... တြက္မို႔ေလ စံပယ္ဖူးႏွင္႔<br />စိတ္ကူးရံုမွ် ရင္စူးေလာက္ေအာင္ ရူးရသည္ ...။<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />မလွမ္းခ်ီ ၀င္႔မီ(မီွ)ကတင္<br />ရနံ႕ေတြ ေၾကြလြင္႔ျပီမို႔<br />အခက္ရယ္ေတြ႔ေအာင္ <br />မုန္းေမ႔ေတာ႔မွာလား ... ေမ ...<br />သစၥာေတြ စူးရပါရဲ႕<br />ေမတၱာမိုးသားစြန္းမွာ<br />ေငြ႔ရည္ေလး ဖြဲ႔ရံုနဲ႔တင္<br />ေမာင္႔ရင္မွာ ရူးရျပီမို႔ ...<br />ေႏွာင္းေျမ႔ကၽြမ္းေလာင္ မေဆြးေအာင္<br />ပစ္ခြာကာအေ၀း မေျပးပါႏွင္႔ ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />ရနံ႔မၾကြယ္ တစ္ပြင္႔ပန္းမို႔<br />အပြင္႔အ၀ါ ျဖဴျပာေတြၾကား<br />ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေငးလင္႔ ပြင္႔ေနရံုသာ ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />ညဥ္႔ယံဦး၌ ျမရည္ဆြတ္လူး<br />ရနံ႕ထူးေသာ ဆိတ္ဖလူးရံု<br />လေရာင္စံုေအာက္ မႈန္ျပာမိႈင္ေတြး<br />တစ္ကုိယ္ရည္ေဆြး ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />အိပ္မက္ေတြ တသီတတန္းနဲ႔<br />နန္းခ်ခံလိုက္ရတဲ႔ နံနက္ခင္း<br />“သူ”ေပးတဲ႔ အလင္းတစ္စက္နဲ႔<br />လင္းျမစိုစြတ္ခဲ႔တယ္ ...။<br /><br />ခါေတာ္မွီ ပန္းေတြ ပြင္႔လန္းစရာ မလိုပါဘူး<br />“သူ”ေပးတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းရိုက္သံ သဲ႔သဲ႔နဲ႔ေတာင္<br />က်ေနာ္ ရင္မွာ ရနံ႕သင္းပ်ံ႕မွေတာ႔<br />ခ်စ္သူေရ တစ္စကၠန္႔ေရြ႔တို္င္း လြမ္းးးတယ္ ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />အိပ္မက္ေတြ ကပုိကရိုနဲ႔<br />ကဗ်ာဆန္တဲ႔ည<br />အလင္းေတြ ဖရိုဖရဲနဲ႔ပဲ<br />အဆံုးသတ္သြားတယ္<br />က်ေနာ္မွာေတာ႔ အိပ္လို႔ေကာင္းတုန္း ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />အၾကည္႔တရိႈက္ အျပံဳးအလွစ္မွာ <br />အပြင္႔ေတြျပိဳက်လာတာ <br />ဘာနဲ႔မွ ႏိႈ္င္းမရဘူး .. <br />ေကာင္မေလးရယ္ ... <br />တကယ္ေတာ႔ငါဟာ <br />တမ္းတရံုနဲ႔ရူး <br />အခ်စ္ဦးေတြ ဖူးခဲ႔တာ <br />ဘယ္ေမ႔ႏိုင္ပါ႔မလဲ ... <br />အနာဆိုေပမယ္႔ <br />အမာရြတ္ေတြ လွပခ်င္တုန္းပါပဲ ... <br />မင္းရနံ႕မွာ ရစ္မူးေပ်ာ္၀င္တာေလာက္ <br />လွတဲ႔ မ်က္ရည္မရိွမွေတာ႔ <br />ငါေၾကြမယ္႔လမင္း မင္းအတြက္ ျဖစ္ပါေစေလ ...<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><i>စုေဆာင္းထားမိတဲ႔ စာအတိုအတြာေလးေတြပါ ...။</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6089818646792558207?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-18838555627790828802011-04-05T19:31:00.001+08:002011-07-29T02:59:16.216+08:00“သၾကၤန္ျမင္ကြင္း”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ပိေတာက္ေတြ ၀ါေရႊဦး<br />ပင္ဦးမွာ ဖူးပါလို႔<br />ရနံ႔ရယ္ စူးလွတဲ႔<br />ေႏြဦးရဲ႕ သြန္းခ်ိန္တန္<br />အတာမိုး သုတ္အျဖဴး<br />ေလရူးက ပင္႔သက္လွ်ံ<br />သၾကၤန္က မာန္၀င္႔၀င္႔<br />တန္ခူးႏွင္႔ ပနံ႕သင္႔လွေပတယ္ ...။<br /><br /><a name='more'></a><br /><br />အၾကိဳ နဲ႔ အက်<br />အပြင္႔ေတြ ျပိဳက်တဲ႔<br />ေရႊငု၀ါ ပြင္႔ဖတ္ေတြ<br />ပိေတာက္ႏွင္႔ အျပိဳင္<br />သၾကၤန္ကုိ ေဖာ္ၾကဴး<br />ႏွစ္သစ္ကုိ ကူးၾကမည္မို႔<br />အခ်စ္အတြက္ ရြယ္စူး<br />တခ်ိဳ႕ေတြ ခူးၾကမည္ ...။<br /><br />အၾကတ္ နဲ႔ အတတ္<br />ပိေတာက္တခတ္ႏွင္႔<br />ေမႊးနံ႕သာပတ္ျဖန္း<br />ယဥ္ေက်းမႈ အတတ္စြမ္းနဲ႔<br />တို႔ရိုးရာ သၾကၤန္<br />တို႔အမ်ိဳးသား ဟန္ကုိ<br />တို႔တေတြ ေစာင္႔ေရွာက္<br />ႏွစ္သစ္ကုိ ေဖာက္ရမည္ ...။<br /><br />ခုေတာ႔ ...<br />ႏွစ္သစ္လည္းဆန္းျပီ<br />ရႊင္လန္းစြာပတ္ျဖန္းတဲ႔<br />လမင္း ၀င္းပပ<br />အလင္းေရာင္က လွ လွတယ္ ...<br />အတာေရ ေအးေအး<br />ဘယ္သူ မေမႊးေမႊးေပါ႔<br />ကၽြန္ေတာ္႔ရင္မွာ ေအးလွတယ္ ...။<br /><br />အတာ ႏွင္႔ အၾကၤန္<br />ပိေတာက္ ႏွင္႔ ငု၀ါ<br />ဒီအရိွန္အ၀ါေတြက<br />အစဥ္သာ ေရာင္စဥ္ဟပ္<br />ထာ၀စဥ္ ဒီတစ္သက္မွာ<br />ကၽြန္ေတာ္ ...<br />ဘယ္ေမ႔ရက္ႏိုင္ပါ႔မလဲ ...။<br /><br /><i>ညလင္းအိမ္</i><br /><i>(၅.၄.၁၁)</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1883855562779082880?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-33673472188956345402011-04-04T20:36:00.003+08:002011-04-04T20:37:39.025+08:00“မဂၤလာပါ နံနက္ခင္း”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ဖူးသစ္စအလင္း <br />ၾကဴးရင္႔ၾက နံနက္ခင္းမွာ<br />ႏွင္းႏုအၾကြင္းတစ္ခင္းက<br />အတင္းလုျပီး ခြင္းလာတယ္ ...။<br /><br />(သုိ႔ေပမယ္႔)<br />ထြက္သစ္စ ေနမင္း<br />ကမ္းလင္႔ၾက ဒီအလင္းေၾကာင္႔<br />ခမ္းလြင္႔စ ႏွင္းစက္ခမ်ာ<br />ၾကြမ္းရင္႔ကာ ေၾကြၾကရရွာတယ္ ...။<br /><br />(အဲဒီအခ်ိန္)<br />ျမသားႏွယ္ အဆင္း<br />လွစကားၾကြယ္ သီခ်င္းနဲ႔<br />လာၾကြားတယ္ထင္တဲ႔ ငွက္ေက်းကုိမွ<br />ဘာသာစကားလြယ္လြယ္ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ <br />မဂၤလာပါ နံနက္ခင္း ... လို႔ ...။<br /><br /><i>ညလင္းအိမ္</i><br /><i>(၄.၄.၁၁)</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3367347218895634540?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-47536627301332207222011-04-04T00:20:00.001+08:002011-04-04T19:31:13.354+08:00“ဆည္းဆာခ်ိန္”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Lkq4uDFNrPk/TZieIwQZWOI/AAAAAAAAAUA/2-aUtnL30c0/s1600/03042011063.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="228" src="http://1.bp.blogspot.com/-Lkq4uDFNrPk/TZieIwQZWOI/AAAAAAAAAUA/2-aUtnL30c0/s320/03042011063.jpg" width="320" /></a></div><br />ေန၀င္ပ်ိဳးပ် <br />သြန္းလဲ႔ဆည္းဆာ<br />ေက်းငွက္၀ါတို႔ <br />ေတာင္ပံျခင္းယွက္<br />အိပ္တန္းတက္ခ်ိန္ <br />ျပာလြင္ေကာင္းကင္<br />ညိဳ႕တန္းဆီက <br />မိႈင္းေ၀ျမဴးလူး<br />ရနံထူးကုိ <br />ကၽြန္ေတာ္ရဧ။္ ...။<br /><br />တိမ္ညိဳေတာင္ဆြယ္ <br />ပင္တန္းငယ္က<br />ေလေျပညွင္းသြဲ႔ <br />ပန္းပ်ိဳနံ႕ႏွင္႔<br />ယိမ္းႏြဲ႕လႈပ္ရွား <br />သစ္ေမႊးပင္ၾကား<br />ေျမဆီေျမနံ႕ <br />သင္းပ် ႔ံပ်ံ႕ကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ရဧ။္ ...။<br /><br />ေရစင္သြယ္သြယ္ <br />ေ၀ွ႔၀င္စီးဆင္း<br />ေကြ႔လ်ားရစ္ပတ္ <br />ထုတ္ခ်င္းထြက္သည္႔<br />ေတာင္ေစာင္းနေဘး <br />စမ္းေခ်ာင္းေလးက<br />ၾကည္လင္ေအးခ်မ္း<br />တိတ္ဆိတ္ျခင္းကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ရဧ။္ ...။<br /><br />ေန၀န္းနီေတာက္<br />ေတာင္စြယ္ေနာက္မွာ<br />ေမွာင္ရီဖံုးစဥ္<br />မိုးသားစြန္းက<br />ေရာင္စဥ္ေျပေလ်ာ႔<br />ျဖန္႔က်က္ထိုး၀င္<br />ဆည္းဆာခ်ိန္သည္<br />ဆြတ္ရည္ေငးလင္႔<br />လြမ္းသင္႔ျခင္းကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ရဧ။္ ...။<br /><br /><i>ညလင္းအိမ္ (၄.၄.၁၁) </i><br />@@@~~~@@@</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4753662730133220722?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-15569953766879413022011-04-02T20:59:00.001+08:002011-04-04T19:31:33.661+08:00“ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">သခင္႔အတြက္ စပ္ဆိုသည္႔<br />ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔ ဒီကဗ်ာ<br />ရင္တြင္းအသည္းညွာမွာ<br />တဆစ္ဆစ္နာတယ္ ...။<br /><br />ရြယ္ရည္လို႔ခူး<br />သီဖူးသမွ် စံပယ္ေတြ<br />ဒဏ္ရာေတြ အဆုပ္လိုက္ပါပဲ<br />ေၾကြ လြင္႔ ႏြမ္း လွ်<br />ရင္မွ တရွရွနဲ႔<br />ေမွ်ာ္လင္႔ တမ္းတ လြမ္းနာက်တယ္ ...။<br /><br />သခင္႔အလိုေစသား<br />ႏႈတ္ဖ်ားေတာ္ တစ္ခြန္းအထြက္မွာ<br />ရာဇ၀တ္သားလို ဒဏ္သင္႔ပါေစ<br />ႏွလံုးသားကုိ ျဖန္႔ခင္း<br />သခင္႔ ေစရာ နင္းခဲ႔ျပီးမွ ...<br /><br />အခုေတာ႔လည္း<br />ခဲေလသမွ် သဲေရက်<br />သခင္႔အလိုအရ<br />ေ၀းေနရတယ္ ...။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />မညာပဲ ခ်စ္ပါရေစ သခင္ <br />စံပယ္ေတြ မပြင္႔ေသာ္လည္း<br />ဆႏၵေတြ ပြင္႔မယ္႔တေန႔<br />ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႔ ဒီကဗ်ာကုိ<br />ေလေျပရယ္ ေဆာင္ယူပါေစသား ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂.၄.၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1556995376687941302?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-88917961931913433972011-03-23T08:09:00.000+08:002011-03-23T08:09:07.653+08:00“ႀကက္ေျခခတ္ ၀င္းရိုးစြန္းနဲ႔ ေနတစ္ေခတ္ လတစ္ေခတ္ ေကာင္းကင္”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ကမာၻေျမေတာင္<br />ရာသီကပ္ဆိုးေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ျပီပဲ<br />မိုးက အေနာက္ေတာင္ေလ အျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ႔<br />လယ္ကြက္ေတြကုိ ဆြဲလွန္သြားတာေတာင္<br />ျမက္ရိုင္း တစ္ပင္က ရွင္သန္ေနတုန္းပါပဲ<br />ေသရမွာ မေၾကာက္မွေတာ့<br />မိုးၾကိဳးနဲ႔ေပါက္လည္း ဘာမွမျဖစ္ဘူး<br />ေပေပေတေတေကာင္ ဆိုတာ ဒုကၡေတြထဲလည္း<br />ေနႏိုင္တဲ႔သူပဲေလ . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"> </span><span style="font-size: xx-small;"><i>( ညလင္းအိမ္ )</i></span><br /><br />ေနတစ္ေခတ္ လတစ္ေခတ္နဲ႔<br />သကၠရာဇ္ကေတာင္<br />ဆယ္စုႏွစ္အေဟာင္းေတြ ေခၽြခ်လိုက္ျပီ<br />ေဆာင္းပ်ိဳငယ္က ေႏြက်ဲက်ဲ သုတ္ခ်သြားတာေတာင္<br />ကၽြန္ေတာ့္အိပ္မက္ေတြ အခုထိ ခ်ိဳေနတုန္းပါပဲ<br />ေဆးခါး ႀကိဳက္ေနမွေတာ့<br />သကာလိုက္လည္း မမွီေတာ့ဘူး<br />အခ်စ္ရူးဆိုတာ ထန္းလွ်က္ေကၽြးလည္း<br />ခါးေနမယ့္သူပဲေလ . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"><i>( လင္းေခတ္ဒီႏို )</i></span><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္<br />အဲဒီ အလြမ္းတစ္သုတ္နဲ႔ပဲ<br />ဒဏ္ရာေတြ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ရင္း<br />ေဆာင္းတစ္ညကုိ ေနာက္ျပန္ေလွ်ာက္ၾကည့္တယ္<br />တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ<br />ႏူးည့ံၾကြရြေနတဲ့ ကေခ်သည္တစ္ပါး<br />သစၥာဆိုတာ သူ႔အတြက္<br />ဖန္ဆင္းမႈကုိ အေရာင္တင္ထားတဲ႔ အရပ္သံုးစကား<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာ ေၾကြက်သြားတဲ႔<br />ၾကယ္ပ်က္တစ္လံုးလိုပဲ . . .<br />သတိရေပးပါ ဒီဇင္ဘာရယ္<br />အခ်မ္းပုိ ေဆာင္းညေတြမွာ<br />ၾကက္ေျခမခတ္ႏိုင္တဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာတဲ႔အခါ<br />ဆုေတာင္းသံ သဲ႔သဲ႔ေလးေတာ႔ မင္းၾကားႏိုင္ပါေစကြာ . . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"><i>( ညလင္းအိမ္ )</i></span><br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ ကၽြန္ေတာ္<br />ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းေပါက္နဲ႔<br />အလြမ္းေျခရာ ျပန္ႀကည့္ရင္း<br />အဲဒီညေနကို ေျခက်င္ေလွ်ာက္ႀကည့္တယ္<br />တကယ္ေတာ့ နာက်င္မႈဆိုတာ<br />ေသငယ္ေဇာနဲ႔ ေမွ်ာေနတဲ့ ႀကယ္တစ္လံုး<br />သံေယာဇဥ္ဆိုတာ သူ႔အတြက္<br />အခြံႏြာထားတဲ့ ပဒိုင္းသီးဖတ္စာ<br />တမ္းတျခင္းဆိုတာ မ်က္ရည္က်ေနတဲ့<br />ေကာင္းကင္တျခမ္းလိုပဲ . . .<br />ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ ဒီဇင္ဘာရယ္<br />ညေနခင္းေလးမွာ<br />နီညိဳေရာင္ ေတာင္ပံေတြ ျဖန္႔ခင္းလာတဲ့အခါ<br />နာက်င္ျခင္းမဲ့စြာ မင္းေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစကြာ . . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"><i>( လင္းေခတ္ဒီႏို )</i></span><br /><br />စံပယ္ရံု ရနံ႕ေတြက<br />သင္းကနဲ လိႈက္ကနဲ<br />ငါ႔ အာရံုေတြ အလင္းေပ်ာက္တယ္ ဒီဇင္ဘာ . . .<br />ဒီလို နံနက္ခင္းတုိင္းမွာ စကားသံတခ်ိဳ႕<br />ဒိုင္ယာရီထဲ က်ေပ်ာက္ခဲ႔တာပါပဲ<br />ခပ္တိတ္တိတ္ ရိွဳက္မိတဲ႔ ေ၀ဒနာ တစ္၀က္ေလာက္ကုိ<br />ကဗ်ာေတြထဲ ေရာေသာက္လိုက္တယ္<br />ေသြးေၾကာထဲက တင္းမာလာတဲ႔<br />မာန တခ်ိဳ႕ကုိ စိတ္ျဖာၾကည္႔လိုက္မိေတာ႔<br />ဒီဇင္ဘာရယ္ . . .<br />ငါ႔ မ်က္ရည္ေတြ<br />မင္းအတြက္ က်လို႔ မေလာက္ေသးပါလားကြယ္ . . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"><i>( ညလင္းအိမ္)</i></span><br /><br />စြယ္ေတာ္ရြက္ ေႀကြသံေလးေတြက<br />ေဖာက္ကနဲ ေဖာက္ကနဲ<br />ငါ့ရင္ဘတ္ေတြ နာက်င္တယ္ ဒီဇင္ဘာ . . .<br />ဒီႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလဆန္းတုန္းကလည္း<br />သစၥာေတြ အလြမ္းေရာင္ ေျပာင္းခဲ့တာပဲ<br />ခပ္ရွိဳက္ရွိဳက္ နမ္းမိတဲ့ အလြမ္းတစ္၀က္ေလာက္ကို<br />ကဗ်ာေတြထဲ ငွဲ႔ခ်လိုက္တယ္<br />ရင္ဘတ္ေဟာင္းထဲက ျဖာထြက္လာတဲ့<br />သတိရျခင္းေတြကို ေကာက္ယူႀကည့္လိုက္မိေတာ့<br />ဒီဇင္ဘာရယ္ . . .<br />ငါ့သစၥာေတြ<br />မင္းအတြက္ ျဖဴစင္ေနတုန္းပါပဲကြယ္ . . . . <span style="font-size: xx-small;"><i>( လင္းေခတ္ဒီႏို )</i></span><br /><br />ဒီဇင္ဘာ . . .<br />ႏွစ္လႊာတစ္ရြက္ပါလို႔ ေျပာခဲ႔တဲ႔<br />စြယ္ေတာ္ရြက္ေလးေတာင္<br />က်ကြဲသြားျပီပဲ<br />ကုိယ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္လည္း<br />ႏႈတ္မဆက္ပဲ ေက်ာခိုင္းၾကတာေပါ႔<br />ဒါေပမယ္႔ ေကာင္မေလးရယ္ . . .<br />ေႏြဦးေပါက္လို႔ ျမဴမႈန္ေတြ ေပ်ာက္သြားခဲ႔ရင္<br />သစၥာပန္းအထပ္ထပ္နဲ႔<br />ေမတၱာလမ္းဆက္ခဲ႔တဲ႔<br />ေဆာင္းၾကြင္း တစ္ေနရာက<br />ေဟာင္းႏြမ္းေပေတေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္<br />စံပယ္ျဖဴပြင္႔ေတြနဲ႔ အတူ<br />နာမည္သံုးလံုးကို သီကံုးေနလိမ္႔မယ္ဆိုတာေတာ႔<br />ရာဇ၀င္ထဲက ဒီဇင္ဘာက ေျပာျပေနဦးမွာပါ . . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"><i>( ညလင္းအိမ္ )</i></span><br /><br />ဒီဇင္ဘာေရာက္ရင္<br />ငိုေႀကြးေနတဲ့ ႀကယ္ေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့ ရင္ခုန္သံေတြ ယိုင္နဲ႔တယ္<br />အိမ္မက္ေတြ အညတရ ဆန္ခဲ့တယ္<br />စံပယ္ျဖဴလို ရိုးသားျပခဲ့ဖူးတဲ့<br />ကေ၀ပ်ိဳမငယ္ေလးရယ္ . . .<br />ဒီေန႕ မိုးမရြာေပမဲ့<br />ဥေပကၡာေတြ နင့္နင့္သည္းသည္း ျပိဳက်ခဲ့တယ္<br />ေက်နပ္ခဲ့ပါတယ္ . . .<br />ႏွင္းစက္ေလးေတြ တစက္စက္ ေႀကြအက်မွာ<br />ငါ့သစၥာပန္းခင္းဟာလည္း<br />အလြမ္းပင္လယ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးျပီးပဲ<br />သြားပါေတာ့<br />ဒီဇင္ဘာရယ္. . .<br />ဘာမွမက်န္ေတာ့တဲ့<br />ရနံ႔မဲ့ သစၥာေဟာင္းေတြကို<br />ခိုး၀ွက္ ရွိဴက္နမ္းရင္း<br />ငါဟာ ရင္ခြင္ ေကာင္းကင္မဲ့ေနဦးမယ့္သူပါ . . . . ။ <span style="font-size: xx-small;"><i>( လင္းေခတ္ဒီႏို )</i></span></span><br /><br /><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><i>@@@@@ ---- @@@@@</i></span></span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: blue; font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;">ကၽြန္ေတာ္ ညလင္းအိမ္ နဲ႔ လင္းေခတ္ဒီႏို (ဗညား) တို႔ ကဗ်ာ အတူတူ မစပ္ျဖစ္ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ ။ မေန႔တေန႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ အလုပ္အားေနတဲ့ အခ်ိန္ ကဗ်ာေရးခ်င္တဲ့ စိတ္ျဖစ္လာလို႔ ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ကဗ်ာေရးျဖစ္ခဲ့ႀကပါတယ္ ။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက အလြမ္းကဗ်ာသမားပီပီ အလြမ္းကဗ်ာကိုပဲ ေရးျဖစ္ခဲ့ႀကပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ တည္းျဖတ္ကေတာ႔ ဗညားပါ။</span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 10pt;"><span style="font-size: xx-small;"><i></i></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8891796193191343397?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-35451279758056285192011-03-17T20:22:00.003+08:002011-03-17T20:25:25.378+08:00“မိန္ရာသီဧ။္ အိန္ဂ်ယ္လ္”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ႏွင္းစက္ျမဴခိုးေတြအဆံုး<br />ေဆာင္းအကုန္ေႏြအကူးမွာ<br />ရာသီစက္၀န္း ဆယ္႔ႏွစ္ခုေျမာက္<br />မိန္ရာသီ ကာလတစ္ခု ေပါက္ခဲ႔ျပီေပါ႔ ။<br /><br />ဒီအခ်ိန္ဆို<br />ေကာင္းကင္ျပင္ ရာသီခြင္၌<br />ငါးႏွစ္ေကာင္ နကၡတ္တို႔ ေပ်ာ္ျမဴး<br />အိန္ဂ်ယ္လ္ဆီ အေခၚထူးၾကေပလိမ္႔မည္။<br /><br />ေလရူးတသုန္သုန္မို႔<br />ေႏြဦးကုိ အၾကိဳေထာက္တယ္ ထင္ပါ႔<br />စံပယ္ရံု သင္းရနံ႕ေတြနဲ႔တင္<br />ရက္ေတြတို္င္းက ေမြးပ်ံ႕လွတယ္။<br /><br />ၾကယ္တို႔ဧ။္ စီးဆင္းျခင္းမ်ိဳး<br />ျမစ္တို႔ဧ။္ လြင္႔ေမ်ာမႈမ်ိဳးႏွင္႔<br />အိန္ဂ်ယ္တို႔ ျဖစ္ထြန္းရာ<br />ဤကမာၻေျမဟာလည္း<br />ခ်စ္သေကၤတတို႔ ထံုမႊမ္း<br />သစၥာေတြ စုရံုးခဲ႔ၾကျပီ။<br /><br />ကဗ်ာလို ႏူးညံ႕ျခင္းမ်ိဳး<br />ေလေျပလို သန္႔စင္ျခင္းမ်ိဳးႏွင္႔<br />ရွင္သန္ရာ သူတို႔ဧ။္ <br />ရာဇ၀င္သည္လည္း လင္းျမေနခဲ႔ျပီ။<br /><br />ျဖတ္သန္းခဲ႔ရာ မိုင္တိုင္တိုင္း<br />သူတို႔ ခရီးေပါက္မႈကို ျပသခဲ႔ျပီ။<br />ေလွ်ာက္လွမ္းရာ ေရာင္နီတိုင္းသည္လည္း<br />အားအင္ ျပည္႔စြာ ရုန္းၾကြေနလိမ္႔မည္။<br /><br />ဤသုိ႔ဆိုလွ်င္<br />ယေန႔၌ က်ေရာက္ေသာ ေမြးေန႔မွစ၍<br />ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုိင္<br />ေဆာင္ယူရာ သတင္းတိုင္း<br />ေလေျပလို ေအးလို႔<br />ပန္းခိုင္လို ေမႊးလို႔<br />ေရၾကည္လို ေအးျမပါေစသား ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br /><br /><div style="text-align: justify;"><i>(၁၇.၃.၂၀၁၁ မွာ က်ေရာက္ေသာ မမီး (မမိုးေငြ႔) ႏွင္႔ ၾကယ္ေတြနဲ႔ စံပယ္ကုိ ျမတ္ႏိုးသူ တစ္ေယာက္ အတြက္ ဤကဗ်ာေလးကုိ ေရးဖြဲ႔ပါသည္)</i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3545127975805628519?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-1259339295085616782011-02-27T11:07:00.000+08:002011-02-27T11:07:01.168+08:00“မေရာက္လာတဲ႔ ... ၾကယ္”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />ၾကယ္ေၾကြေကာက္ဖို႔ လက္တစ္ဖက္ မရိွခဲ႔ပါဘူး <br />နယ္ေျမေဖာက္ဖို႔ေတာ႔ ၾကိဳးစားခဲ႔မိတယ္ <br />ဒါေပမယ္႔ ... <br />ဒီလမ္းအဆံုးမွာမွ ပန္းတိုင္မရိွခဲ႔တာ ...။<br /><br />ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာၾကမလဲ ???<br />ငါ ကေတာ႔ ...<br />ရွာေဖြမႈေတြထဲ ႏြမ္းပါးစြာ ေပ်ာက္ဆံုး <br />နိဂံုးက သပ္ရပ္လွပ ေသဆံုးခဲ႔တယ္ ...။<br /><br />တခြက္တမႈတ္ေလာက္ ခပ္ေသာက္ရံုနဲ႔ <br />အဲဒီ ေရအိုး ခမ္းသြားေၾကးဆို<br />ၾကယ္မင္းသမီးရယ္ ငါ႔ ႏွလံုးသားကုိ တံဆို႔ ရိုက္ခဲ႔ပါ ...။<br /><br />ငါ႔မွာ မင္းကုိခ်စ္တာက လြဲရင္<br />ၾကယ္ေတြကုိ တမက္တေမာ နမ္းရိႈက္တတ္တဲ႔ စိတ္ပဲ ရိွတာပါ ...။<br /><br />အမ်ားၾကီး မေပးရင္ေနပါ<br />တအားၾကီးေတာ႔ ေ၀းမသြားပါနဲ႔ကြယ္ <br />ဘာမွ မရခဲ႔ဘူးဆိုရင္ေတာင္<br />ေကာင္းကင္ တမိုးေအာက္မွာ<br />ၾကယ္စု ေတြ အေရာင္ေတာက္လာတိုင္း<br />မင္း ေကာက္ေၾကာင္းေအာက္<br />ငါ မူးေနာက္ေနခ်င္ေသးတယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂၇.၂.၂၀၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-125933929508561678?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-34854768048577750472011-02-25T08:12:00.000+08:002011-02-25T08:12:37.135+08:00ေခါင္းစဥ္ေပးရန္ စကားလံုး မရိွပါ ..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ေလညွင္းသံ သဲ႔သဲ႔ေတာ႔ ၾကားတယ္ <br />ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ေခၚတာ မဟုတ္ဘူး<br />အဖူးအငံုပြင္႔ေတြထဲမွာမွ ရနံကုိ ရွာမိတယ္ ...။<br /><br />ေရးထားခဲ႔သမွ် ဒိုင္ယာရီေတြက ေျပာတယ္ <br />ကံၾကမၼာက လက္မခံတဲ႔ ေကာင္တဲ႔ ...။<br />(ရိွပါေစေတာ႔) ...။<br /><br />တရားပါတယ္ ... အားလံုး တရားၾကပါတယ္ ...<br />မွားေနတာက ကၽြန္ေတာ္႔အေတြးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ္မငိုဘူး ...<br />မ်က္ရည္က်ရံုေလးပါ ...<br />ရူးေလာက္ေအာင္ မ်ည္ရည္က်ရံုေလးပါ ...<br /><br />ေလာကၾကီးကို ဒူးတုပ္ျပီး ေတာင္းပန္လိုက္တယ္ ....<br />ၾကယ္ေတြက ငိုတယ္ ...<br />ငွက္ေတြက ေတးဆိုတယ္ ...<br />လူေတြက ေကာင္းခ်ီးေပးတယ္ ..<br />ေကာင္းကင္ကေတာ႔ တရားခ်တယ္ ...<br />လြတ္ေျမာက္ပါေစတဲ႔ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္႔စ်ာပနက <br />လူမသိ သူမသိပါပဲ ျပီးဆံုးသြားတယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၅.၂.၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3485476804857775047?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-33069513735582460132011-02-07T17:37:00.005+08:002011-02-07T17:46:35.491+08:00စိတ္ဖိစီးမႈတို႔ဧ။္ ေနာက္ကြယ္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">အားလံုး မဂၤလာပါဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ခုရက္အေတာအတြင္း ဘာေတြျဖစ္မွန္းမသိဘူး။ ေသခ်ာတာေတာ႔ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေနတာ ျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင္႔ စာေရးျခင္း စာဖတ္ျခင္းအလုပ္ကို ေခတၱခဏ နားထားမိတယ္။ အားလံုး ေတြ႔ပုခ်ိပါ။ အခုေတာ႔လည္း သူမ်ားေတြကုိ အားက်လို႔ ပုိ႔စ္တစ္ပုဒ္ေရးပါမယ္။ မ်က္စိဒုကၡခံၾကပါ။ ဒန္.. တန္ .. တန္ ..။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">@@@@@@@@@@@</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လမ္းမၾကီးရဲ႕ အဆံုးမွာ ထိုးထြက္ေနျပီး ထီးထီးမားမား တည္ရိွေနတဲ႔ အုတ္နီေရာင္အမိုးနဲ႔ အေဆာက္အအံု ၀င္းၾကီးတစ္ခု။ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာေတာ႔ စိမ္းစိုလန္းဆန္းေနတဲ႔ ျမက္ခင္းႏုႏုမ်ား၊ ေသသပ္လွပစြာ ဖန္တီးျပဳျပင္ထားေသာ ေတာင္ကုန္းျမင္႔ ကေလးမ်ား။ တိတ္ဆိတ္ ျငိမ္သက္ေနတဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အဲဒီေနရာက ဒ႑ာရီဆန္စြာ ျဖစ္တည္ေနခဲ႔တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကားေနာက္ခန္းမွာ ႏႈတ္ဆိတ္စြာ လိုက္ပါလာတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ မျမင္ဘူးတဲ႔ ေဒသတစ္ခုမို႕ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ စူးစမ္းစြာ ၾကည္႔ေနမိဧ။္ ။ ကားက အရိွန္အနည္းငယ္ ေလ်ာ႔အသြား ျမင္လိုက္ရတဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခု၊ ခမ္းနားထည္၀ါစြာ ေရးထိုးထားတဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုဆို ပုိမွန္ပါလိမ္႔မယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>“INSTITUTION OF MENTAL HEALTH”</b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာဖတ္ေနမိေတာ႔ ကားေမာင္းေနတဲ႔ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာက<b> </b>“မင္း ဒီေနကုိ သိလားတဲ႔”။ ကၽြန္ေတာ္သြက္လက္စြာပဲ မသိဘူးလို႔ အေျဖေပးလိုက္တယ္။ သူက ထပ္ေမးတယ္ .. “မင္း Mental ဆိုတာကုိ သိလား” ... ”သိပါတယ္ .... စိတ္နဲ႔ သက္ဆိုင္တာကို ေျပာတာပါ” ..“အင္းဟုတ္တယ္ ဒီေနရာက တကယ္ေတာ႔ စိတ္နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ေရာဂါရေနတဲ႔ သူေတြကုိ ကုသေပးေနတဲ႔ ေနရာတစ္ခုေပါ႔”။ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ပါျပီ ဒါဆို ဒီေနရာက စိတ္ေရာဂါကု ေဆးရံုေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္ ပုိစိတ္၀င္စားသြားမိတယ္။ ဒီႏိုင္ငံက ဒီလိုေဆးရံုၾကီးက ဘာလို႔မ်ား ဒီေလာက္ ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားေနရပါသလဲ အေတြးေတြ ပြားမိရင္း ပြားမိရင္းနဲ႔ေပါ႔ ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ၾကံဳတုန္း ၾကြားတယ္လို႔ မထင္ပါနဲ႔။ ကၽြန္ေတာ္႔ ရာထူးက ဘာလဲဆိုလားပဲ။ သူတို႔ေျပာတာေတာ႔ "Field Service Engineer" တဲ႔။ ကြန္ေတာ္တို႔က ဒီေဆးရံုမွာ "Panic Alarm System" ကုိ တပ္ဆင္ေပးေနရတယ္။ ဒီစနစ္က လူနာတစ္ေယာက္ (စိတ္ေရာဂါခံစားေနရသူ) စိတ္ေဖာက္လာတဲ႔အခါ သက္ဆိုင္တဲ႔ သူနာျပဳေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ ရဲေတြစီကုိ အလိုအေလ်ာက္ အေၾကာင္းၾကားေပးတဲ႔ စနစ္တခုပါ။ ဒါမွသာ အဲဒီလူနာနဲ႔ အနီးကပ္ရိွေနတဲ႔ သူနာျပဳရဲ႕ အသက္အႏၱရာယ္ ကာကြယ္ေပးရာ ေရာက္မွာပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္႔ကို ပေရာဂ်က္ အင္ဂ်င္နီယာနဲ႔ မိတ္ဆတ္ေပးျပီးေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ မေယာင္မလည္နဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္ထဲကုိ ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။ အျပင္မွာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနသေလာက္ အတြင္းမွာ ေအာ္ဟစ္ေနၾကတဲ႔ ေထာင္သားေတြရဲ႕ အသံေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ ၾကက္သီးျဖန္းျဖန္းေတာင္ ထမိပါတယ္။ မန္ေနဂ်ာက မွာၾကားတဲ႔ မ်ားျပားလွစြာေသာ စကားေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္ေနရင္း သက္မတစ္ခ်က္ကို တိတ္တိတ္ေလး ခိုးခ်လိုက္မိဧ။္။</div><ul style="text-align: left;"><li>အ၀င္အထြက္ တံခါးကို ခြင္႔ျပဳခ်က္မရပဲ မဖြင႔္ရန္</li><li>ဖြင္႔၀င္တဲ႔ တံခါးတိုင္းကုိ ေသခ်ာစြာ ျပန္ပိတ္ရန္</li><li>လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း မ်က္စိရွင္ရွင္ထားရန္</li><li>ကုိယ္နဲ႔ မဆိုင္တဲ႔ ကိစၥတိုင္းကုိ ၀င္မပါရန္</li><li>ဘာစမ္းသပ္မႈပဲ လုပ္လုပ္ သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ခံကို အေၾကာင္းၾကားရန္</li><li>ဘယ္လူနာမွ ကိုယ္႔ေဘးသို႔ အကပ္မခံရန္</li><li>လူနာမူမမွန္ပါက တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေ၀းေ၀းေရွာင္ရန္</li><li>အေၾကာင္းမတိုက္ဆိုင္လို႔ တိုက္ခိုက္မႈျဖစ္ပါက လူနာကို ထိခိုက္ေအာင္ မလုပ္မိေစရန္</li><li>အျမဲတမ္းလြတ္ေျမာက္ဖို႔ လမ္းကုိ ရွာျပီးမွ လူနာမ်ားေနရာ အခန္းသို႔ ၀င္ရန္</li><li> .....</li><li>.....</li></ul><div style="text-align: justify;">ဘုရား ဘုရား ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေအာ္ပေရးရွင္း တိုက္ပြဲတစ္ခုကို ဆင္ႏႊဲရမယ္႔ ကြန္မန္ဒိုမ်ားျဖစ္သြားေလျပီလား။ စိတ္ေမာစြာနဲ႔ပဲ ၀မ္းတထြာအတြက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ရေတာ႔မယ္ေလ။<br />@@@@@@@@@@@</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ႏွင္းေတြမေၾကြ ျမဴေတြမဆိုင္းပါပဲနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲမွာ ေအးခဲခိုက္တုန္ေနမိတယ္။ ဒီေန႔က IMH ကုိ တစ္ေယာက္တည္း စတင္လာရတဲ႔ ေနေပါ႔။ တကၠစီေပၚက အဆင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တာ၀န္က်ရာ Block 7 သုိ႔ ထြက္လာလိုက္တယ္။ ေၾသာ္ ကၽြန္ေတာ္ေျပာဖို႔ ေမ႔ေနခဲ႔တယ္။ ဒီေဆးရံုမွာ block ေပါင္း ၉ ခုတိတိရိွပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကုိ ၾကီးတဲ႔ ေဆးရံုၾကီး တစ္ခုပါ။ Block 7 ဆိုတာကေတာ႔ လံုး၀ကုိ ျပန္လႊတ္လို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ စိတၱဇေထာင္သားေတြကုိ ဖမ္းခ်ဳပ္ရာ ေနရာတစ္ခုပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ လူေခၚဘဲလ္ကုိ ႏိွပ္လိုက္တယ္။ ပထမ မိန္းတံခါး တစ္ခ်ပ္ပြင္႔လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လ်င္ျမန္စြာ ၀င္လိုက္ျပီး တံခါးကို အျမန္ျပန္ပိတ္လိုက္တယ္။ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ရန္သူနယ္ေျမကုိ ခ်ည္းနင္း၀င္ေရာက္လာတဲ႔ ကြန္မန္ဒို တစ္ေယာက္လို သေဘာထားေနရတယ္။ ဒုတိယ တံခါးတစ္ခ်ပ္ ထပ္ပြင္႔လာတယ္။ ဒါက ေထာင္သားေတြကုိ ထမင္းေကၽြးရာ ေနရာတခု၊ အတြင္းဘက္ကုိ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေထာင္သားေတြကုိ တံခါးတစ္ခ်ပ္သာ ျခားေနျပီး လွမ္းျမင္ေနရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရင္ေတြ ခုန္ေနတယ္။ ေကာင္မေလးကုိ ရည္းစားစကားေျပာတုန္းကေတာင္ အဲဒီေလာက္ ရင္မခုန္မိဘူး .. း) ။ တတိယ တံခါးတစ္ခ်ပ္ ထပ္ပြင္႔လာတယ္။ ဒါက ေထာင္သားေတြ နားေနရာ ေနရာတစ္ခု။ တီဗြီတစ္လံုးနဲ႔ ခံုတန္းတစ္ခ်ိဳ႕လြဲရင္ ဘာမွကုိ မရိွ။ ေနာက္ဆံုး တံခါးတစ္ခ်ပ္ ထပ္ပြင္႔လာတယ္။ ဒါေနာက္ဆံုးတံခါး တစ္ခ်ပ္ပါ။ အဲဒီေနာက္မွာ တာ၀န္ရိွသူေတြက စစ္ေဆးအျပီးမွာ ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ စနစ္တပ္ဆင္မယ္ အဓိက Riser ကုိ သြားခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အစက အဲမွာ လုပ္ဖို႔ စိတ္ေတြေလးေနေပမယ္႔ ေနာက္ေတာ႔ ေနသားက်သြားလို႔ပဲလား မသိပါဘူး။ ေထာင္သားေတြကေတာင္ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မနက္ဆို လွမ္းႏႈတ္ဆတ္ၾက .. ညေနအျပန္ႏႈတ္ဆတ္ၾကနဲ႔ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ခဲ႔ပါတယ္။ တကယ္ေတာ႔ သူတို႔ ဘ၀က သနားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ တသက္လံုး ဒီလိုပဲ သြားရေတာ႔မယ္ေလ။ အျပင္ေလာကဆုိတာ သူတို႔ဘ၀အတြက္ အိပ္မက္တစ္ခုပဲ ျဖစ္ေနေတာ႔မွာပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ဘ၀ကံက တကယ္ကုိ ဆိုးလွပါတယ္ဗ်ာ။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ Block တစ္ခုျပီး တစ္ခုနဲ႔ ပေရာဂ်က္ျပီးတယ္အထိ ေျပာင္းေရႊ႔လုပ္ကုိင္ခဲ႔ရပါတယ္။ တျခား Block ေတြကေတာ႔ ေထာင္မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ေရာဂါသက္သက္ကုတဲ႔ ေနရာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ေထာင္လိုပဲ ခ်ဴပ္ေႏွာင္ထားရတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ သူတို႔ စိတ္ေဖာက္ရင္ ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းလို႔ပါပဲ။<br /><br />တခ်ိဳ႕လူနာေတြကုိ ေန႔ပုိင္း ေစာင္႔ေရွာက္ေပးတဲ႔ NURSING HOME မ်ားလည္း ဒီေဆးရံု၀င္းထဲမွာပဲ ရိွေနပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကေလး မူၾကိဳပုိ႔သလိုေပါ႔။ မနက္ မိသားစု၀င္ေတြက အလုပ္မသြားခင္ သူတို႔ကုိ ေဆးရံုမွာ ထားခဲ႔ျပီး ညေနမွ ျပန္လာေခၚၾကတယ္ေလ။ တခ်ိဳ႕ဆို ေဆးရံု၀င္းထဲ ဒီအတိုင္း ေလွ်ာက္သြားေနတတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ကေတာ႔ စိတ္သိပ္မေဖာက္တဲ႔ သူေတြေပါ႔။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ IMH မွာ လုပ္ေနရင္း တစ္လေလာက္ အၾကာမွာေပါ႔ ... ေန႔လည္စာ ထမင္းကုိ ေဆးရံုရဲ႕ စားေသာက္ဆိုင္တန္းမွာ စားေနရင္း လူတစ္ေယာက္ လမ္းေလွ်ာက္တာကို သတိထားလိုက္မိတယ္။ သူက ေရွ႔သုိ႔ ေလွ်ာက္ေနတာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ေရွ႔ကို မေရာက္ဘူး .. ေခါင္းတစ္ျခမ္းကလည္း ေစာင္းေနတယ္ .. ငိုက္စိုက္ငိုက္စိုက္နဲ႕။ အ၀တ္အစား ၀တ္ထားပံုက ေသေသသပ္သပ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိ ၾကည္႔ျပီး “ေအာ္ .. ဒီလူက ယဥ္ယဥ္ေလးနဲ႔ ရူးေနတာ ထင္ပါရဲ႕” လို႔ ညဥ္းမိတယ္။ အဲဒီအခါ ကၽြန္ေတာ္န႔ဲ ထမင္းအတူတူ စားေနၾကတဲ႔ စီနီယာႏွစ္ေယာက္က ခြက္ထိုးခြက္လန္ ရီပါေလေရာဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ေပါ႔။ ေနာက္မွ သူတို႔က “အဲဒါ လူနာမဟုတ္ဘူးကြ၊ ဒီေဆးရံုရဲ႕ စီနီယာ ေဒါက္တာကြ” လို႔ ေျပာေတာ႔မွ ကၽြန္ေတာ္ပါ ရီလိုက္ရတာ အူမတက္ပါပဲ။ ဆရာ၀န္ေတြလည္း ၾကာလာေတာ႔ လူနာေတြ ပံုစံေျပာင္းလာတာပဲလား မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လညး္ ေနာက္ဆို အဲလိုျဖစ္သြားမလားဆိုျပီး မဆီမဆိုင္ ေတြးပူမိပါေသးတယ္။ း)<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေဆးရံုပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ လူတို္င္းလိုလိုကုိ ရင္းႏွီးလာခဲ႔ပါတယ္။ လူနာေတြက အစေပါ႔။ တခ်ိဳ႕ Block ေတြ ကၽြန္ေတာ္သြားျပီဆိုရင္ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ႏႈတ္ဆက္ၾက တာဗ်ာ.. ေဘးက ၾကည္႔ရင္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိပါ လူနာထင္မလားပဲ။ တစ္ေန႔ သတင္းတစ္ခု ၾကားလိုက္ရတယ္။ လူနာတစ္ေယာက္ စိတ္ေဖာက္ျပီး သူနာျပဳေတြကုိ တိုက္ခိုက္၊ တံခါးေတြ ခ်ိဳးျဖတ္ျပီး ထြက္ေျပးသြားတယ္တဲ႔။ တာ၀န္ရိွသူေတြလည္း ေခါင္းပူရတာေပါ႔။ သူ႔ကုိ အျမန္ဖမ္းဆီးႏိုင္ဖို႔ အပူတျပင္း လိုက္ၾကေလရဲ႕။ ဒါေပမယ္႔ ညမိုးခ်ဳပ္တဲ႔ အထိ ရွာလို႔မေတြ႔ခဲ႔ပါဘူး။ အဲ ... ေနာက္ေန႔မနက္လည္းေရာက္ေရာ အဲ႔ဒီလူနာက ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီေတာ႔မွပဲ အားလံုးက စိတ္ေအးၾကရေတာ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္ .. သူလညး္ ထြက္ေျပးျပီးမွ ေနစရာေနရာကမရိွ စားစရာကလညး္ မရိွေတာ႔ ေနာက္ဆံုး အိမ္ပဲ ျပန္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ဆိုျပီး ျပန္လာခဲ႔တယ္ ထင္တယ္။ အဲလိုမ်ိဳး အျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ား ေတြ႔ၾကံဳခဲ႔ရပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ေန႔စဥ္ျမင္ေနရ ၾကားေနရတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိ ၾကည္႔ျပီး အေတြး၀င္မိပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံကလူေတြက အလုပ္ကုိပဲ ဖိလုပ္ၾကတယ္။ ေငြအတြက္ပဲ ရွင္သန္ၾကရတယ္။ ေန႔စဥ္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ားေတာ႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ရူးၾကတယ္။ အိုမင္းလာတဲ႔ အခါမွာလည္း သားသမီးရဲ႕ ေစာင္႔ေရွာက္မႈကို မခံၾကရပါဘူး။ သားသမီးေတြက လူအိုရံုေတြကုိပဲ ပုိ႔လိုက္ၾကတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သတိထားမိသေလာက္ ဒီႏိုင္ငံမွာ လူအိုရံုေတြ၊ သက္ၾကီးေစာင္႔ေရွာက္ေရးစင္တာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါကို ၾကည္႔ျခင္းအားျဖင္႔ ဒီလိုႏိုင္ငံေတြမွာ သားသမီးက်င္႔၀တ္၊ မိဘက်င္႔၀တ္ မလိုက္နာၾကတာေတြေတာ္ေတာ္မ်ား ရိွေနၾကပါလားဗ်ာ။<br /><br />တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသာလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ကိုင္းရိႈင္းျပိး က်င္႔၀တ္သီလရိွသူေတြ ေစာင္႔ထိန္းက်သူေတြကုိ ေတြ႔ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒီတစ္ခုအတြက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔တို႔ ႏိုင္ငံအတြက္ ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ ေၾကနပ္ေနမိပါေတာ႔တယ္။<br /><br />PS: ကြၽန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာက စိတ္ဖိစီးမႈကို သိပ္မထားပါနဲ႔။ ဘယ္အခက္အခဲနဲ႔ပဲ ၾကံဳၾကံဳ ေအာင္ျမင္စြာေျဖရွင္းႏိုင္မွာပါ ဆိုတဲ႔ စိတ္ေမြးျပီး ေရွ႔ဆက္ၾကပါ။ အရာရာကို လြယ္လြယ္သာေတြးျပီး တဆင္႔ျခင္း လုပ္သြားပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဲ႕ အရသာကုိ ရွာေဖြ ေဖာ္ထုတ္ၾကပါလို႔ ထပ္ေလာင္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ <br /><br />ေလးစားစြာျဖင္႔<br />ညလင္းအိမ္</div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3306951373558246013?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-26667967835909448012011-01-30T14:35:00.005+08:002011-02-06T09:05:05.887+08:00“အိမ္ျပန္ၾကစို႕”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ေကာင္းကင္မွာ အံု႕ျပာညိဳမိႈင္း<br />ရွစ္ခြင္တိုင္းဆိုင္း ရိုင္းေနတဲ႔ မိုးရယ္<br />တဖြဲဖြဲမို႕လား အလြမ္းတစ္စံုက<br />အိမ္ကုိ တမ္းတတယ္ ...။<br /><br />လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းခ်င္ခဲ႔တဲ႔<br />ဂ်စ္ပစီတစ္ေကာင္<br />ေျခအစံု ေလႏွင္ခဲ႔တာ ၾကာျပီ<br />ရပ္ေနရတာ ပန္းတိုင္တစ္ခုပါပဲ<br />ဒါေပမယ္႔ .. <br />ဘ၀က မိုးေရေတြထဲမွာေတာင္<br />ကႏာၱရဆန္ေနတယ္ ...။<br /><br />အေမေရ ...<br />ေမတၱာဆိုတာ မိုးေရေတြလိုပါပဲတဲ႔ <br />ကၽြန္ေတာ္ေတာ႔ ေသာက္ေလ ငတ္မေျပႏိုင္ဘူး ...<br />(အခုေတာ႔ သိပါျပီ)။<br /><br />ယံုၾကည္မႈေတြ ေအာင္ျမင္မႈေတြ<br />၀မ္းနည္း၀မ္းသာ အျဖစ္ေတြ<br />ခဏေလာက္ ေသာ႔ခတ္ခဲ႔ၾကပါ ..<br />တခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ႔ ေဖာက္ယူစားသံုးရအုန္းမွာေပါ႔ ...<br /><br />အခုေတာ႔ ....<br />အခုေတာ႔ .........<br />အိပ္တန္းျပန္ငွက္တို႔ေရ<br />မိုးေလ စဲျပီဆိုရင္ျဖင္႔<br />ငါတို႔ အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္ ...<br />ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္<br />အေနာက္ေတာင္ရိုး တေလွ်ာက္မွာ<br />စံပယ္ေတြလည္း အၾကိဳေထာက္လင္႔ေနျပီ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၃၀.၁.၁၁)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2666796783590944801?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-6483788248297887892010-12-25T15:16:00.000+08:002010-12-25T15:16:37.475+08:00“အလြမ္းသင္႔ ဒီဇင္ဘာ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TRWZ2nOpelI/AAAAAAAAATU/gdymf97tpMM/s1600/december.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="204" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TRWZ2nOpelI/AAAAAAAAATU/gdymf97tpMM/s320/december.JPG" width="320" /></a></div><br />ျမဴမႈန္ေတြ ၀ပ္ဆင္း ႏွင္းၾကြင္းေစဖို႔လား<br />မလင္းမခ်င္းခဲ႔တဲ႔ ဒီေဆာင္း<br />အလြမ္းေတြ ထပ္ေလာင္းျဖည္႔ရင္ေတာင္<br />အခ်မ္းက ေကာင္းဆဲ ...။<br /><br />အျမင္ရယ္ ေဝဝါး ေမ့ေပ်ာက္ေစဖို႔လား<br />သံစဥ္ရွာမရခဲ့တဲ့ စာသား<br />ေဆာင္းေလရယ္ အေဝွ႔မွာတင္<br />အခ်စ္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ျပီ ...။<br /><br />အိုဘယ႔္ ေဆာင္းသခင္<br />အခ်မ္းအဆင္သင္႔ ရင္ျဖင္႔<br />ငါ႔ရင္ျမိဳ႕ရုိးတဖက္ကုိ<br />အလြမ္းျမဴမႈန္ေအာက္က ထုတ္ေပးပါ<br />အေတြးအမွ်င္တန္းသာ <br />ဒီဇင္ဘာႏွင္းမွာ ၾကြင္းေစခ်င္လို႔ပါ ...။<br /><br />ခုေတာ႔ ...<br />ႏွင္းလည္းျပယ္ျပီ ဒီဇင္ဘာ<br />ဒီလမ္းအလယ္မွာေတာ႔ <br />ေျမာက္ျပန္ေလကုိ ငါ အန္တုေနရတယ္ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ ...<br />ျမဴခိုးေတြနဲ႔ ညေနခင္းက<br />တိတ္တဆိတ္ ႏႈတ္ဆက္တယ္<br />သူတို႔ ထြက္ခြာေတာ႔မယ္ေလ<br />ထမ္းပုိးထားတဲ႔ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း<br />တေစ႔တေစာင္းေတာင္ ေျပာခြင္႔မရခဲ႔ဘူး <br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔ <br />ဒီ ဒီဇင္ဘာမွာ တေယာက္တည္းပါပဲ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၅.၁၂.၁၀)<br /><br /><br /><i>ညီမေလး ေအဒီ က အားျဖည္႔ေရးသီပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-648378824829788789?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-42226889644108871472010-12-05T17:37:00.000+08:002010-12-05T17:37:59.365+08:00“ႏိႈင္းယွဥ္ျခင္း ကဗ်ာ”အိပ္မက္တခုလိုပါပဲ<br />ငါ႔ဘဝက ျပသဒါးဆန္ခဲ႔တယ္<br />ရက္ရာဇာမဲ႔တဲ႔ ျပကၡဒိန္မ်ိဳးရိွရင္ ေျပာၾကပါ<br />ႏိႈင္းယွဥ္ခ်င္လြန္းလို႔ပါ <br />(အခုေတာ႔ကြာ) ...။<br /><br />ငါဟာ က်င္းတခု ျဖစ္ပါရဲ႕<br />ဒါနဲ႔ေတာင္ ဝင္လာတဲ႔ အရာတိုင္း <br />အလြယ္တကူ ျပန္ထြက္သြားႏုိင္ခဲ႔တယ္ <br />ဒါဆို ငါ႔ရဲ႕ နက္ရိႈင္းမႈ မလံုေလာက္လို႔ ျဖစ္မယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ ေလးတစ္စင္း ျဖစ္ပါရဲ႕<br />ဒါနဲ႔ေတာင္ ျမွားအစင္းစင္း နင္းကန္ထြက္ခြါဖို႔အတြက္ <br />ရင္အစံုကုိ အဟုန္လုပ္ေပးခဲ႔ရတယ္<br />ဒါဆို ငါ႔ရဲ႕ ဦးညြတ္မႈမ်ားသြားလို႔ ျဖစ္မယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ တံခါးတစ္ခ်ပ္ ျဖစ္ပါရဲ႕<br />ဒါနဲ႔ေတာင္ ၀င္ထြက္ေနၾကတဲ႔ အရိပ္ေတြကုိ <br />တားဆီးႏိုင္ခြင္႔ မရိွခဲ႔ဘူး <br />ဒါဆို ငါ႔ရဲ႕ လံုျခံဳေပးႏိုင္မႈ နဲလို႔ျဖစ္မယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ ေကာင္းကင္တစ္ခု ျဖစ္ပါရဲ႕<br />ဒါနဲ႔ေတာင္ တိမ္မည္းတိမ္ညစ္ေတြ စိုးမိုးမႈမွာ<br />နာက်င္စြာ က်ရႈံးခဲ႔ရတယ္<br />ဒါဆို ငါရဲ႕ အုပ္မိုးမႈ ရပ္၀န္း ေသးသြားလို႔ ျဖစ္မယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ တံတားတစ္စင္း ျဖစ္ပါရဲ႕<br />ဒါနဲ႔ေတာင္ ထမ္းပုိးခဲ႔ရတဲ႔ အခ်ိန္ေတြအတြက္<br />အိုမင္းရင္႔ေရာ္မႈသာ ရခဲ႔တယ္<br />ဒါဆို ငါရဲ႕ ေဆြးေျမ႔မႈ ျမန္သြားလို႔ျဖစ္မယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ ...........<br />................... ျဖစ္ပါရဲ႕ <br />ဒါနဲ႔ေတာင္ <br />................... ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္ <br />ဒါဆို ငါရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ မွားသြားလို႔ပဲ ျဖစ္မယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၅.၁၂.၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4222688964410887147?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-33909058370967064202010-11-06T22:31:00.004+08:002011-02-17T00:40:13.957+08:00“အစြန္႔ပစ္ခံ လေရာင္ႏွင္႔အတူ”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ညက တိတ္ဆိတ္စြာ မဲေမွာင္လာျပီ<br />တစ္ေယာက္ေသာသူက ေရာက္မလာခဲ႔ဘူး <br />အခ်ိန္နာရီေတြသာ တိုက္စား<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ ပါးပါးလာတယ္ ...။<br /><br />ဘာေျပာႏိုင္မွာလဲ<br />တမ္းတလြမ္းဆြတ္မႈဆိုတဲ႔ ရနံ႕ကုိမွ <br />ရႈရိႈက္မိသူ<br />အိပ္မက္တံခါး၀မွာ လေရာင္ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည္႔ရံုေပါ႔ ...။<br /><br />ပန္းပ်ိဳနတ္သမီးေရ<br />နင္႔ ေတးသံတို႔ ခ်ိဳခဲ႔ေသာညေတြ<br />ရပ္တန္႔ခဲ႔ျပီလား<br />ငါက ညမင္းသားမဟုတ္ပါဘူး<br />ညကုိ ေစာင္႔ေရွာက္သူပါ<br />နင္႔ အနားမွာ<br />အမႈန္အ၀ါးတစ္ေကာင္ေပမယ္႔<br />ကပ္ပါးေကာင္ေတာ႔ ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တာ သိရဲ႕လား ...။<br /><br />ညေမႊးပန္းတို႔ ေမႊးပါဧ။္<br />လအဆင္းလည္း လင္းပါဧ။္<br />ဒါေပမယ္႔ <br />ႏွလံုးသားက ေသြးေခ်ာင္းစီးတယ္ <br />ေမွ်ာ္လင္႔တမ္းတ ဒီညက အဓိပၸါယ္မဲ႔တယ္<br />ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ႔မလဲ<br />ဥေပကၡာတရားရဲ႕ စီရင္ခ်က္အတိုင္းေပါ႔ <br />ငါ ကေတာ႔ ...<br />အျမဲအျမဲ က်ရံႈးခန္းေဘာင္ထဲမွာပဲ<br />ညေတြကုိ ေစာင္႔ေရွာက္ရင္း<br />အစြန္႔ပစ္ခံ လေရာင္ကုိ အေဖာ္ျပဳေနအုန္းမယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၆.၁၁.၁၀)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3390905837096706420?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-31439929829664725102010-10-17T09:36:00.000+08:002010-10-17T09:36:43.395+08:00“ဗလာအတိနဲ႔ ကံဇာတာ ထိတဲ႔အေကာင္”<div style="text-align: left;">တိမ္ေတြက ရင္ဘတ္ေပၚမွာ လူးလြန္႔<br />ေလေတြေတာင္ က်ီစားေနၾကေတာ႔<br />ေကာင္းကင္ျပတ္ေရြ႕ေတြၾကား<br />အလင္း၀တ္ရံုလႊာကုိ ျခံဳလိုက္မိတယ္</div><div style="text-align: left;"><br />ဒါေပမယ္႔ မရပါဘူး ...</div><div style="text-align: left;"><br />ရိုးအီေနတဲ႔ အထီးက်န္အေမွာင္ထုေအာက္မွာ<br />အလင္းပြင္႔လာဖို႔ဆိုတာ<br />အိပ္မက္တခုေလလားပဲ ...</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"> တကယ္တမ္းေျပာရရင္</div><div style="text-align: left;">ငါ ... ဆိုတာကုိက </div><div style="text-align: left;"><b>ဗ လာ အ တိ နဲ႔ ကံ ဇာ တာ ထိ တဲ႔ အ ေကာင္ ... </b></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3143992982966472510?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-67413859501725038422010-10-02T01:13:00.002+08:002010-10-02T01:18:10.379+08:00“တာ့တာ”<div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">သူ</span> ကြန္ပ်ဴတာကုိ စိုက္ၾကည္႔ေနမိတုန္းပဲ။ အဲဒီ မတိုင္ခင္ အခ်ိန္က ဘာေတြျဖစ္ခဲ႔လဲဆိုတာ သူမမွတ္မိေတာ႔။ သူ ဘာလို႔ ျငိမ္သက္မိေနတယ္ ဆိုတာလည္း မသိေတာ႔။ သူၾကည္႔ေနတဲ႔ စာပိုဒ္တခုရဲ႕ အဆံုးမွာေတာ႔ “တာ႔တာေနာ္” တဲ႔။ လူတိုင္းကုိ သူႏႈတ္ဆတ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ လူတိုင္းကလည္း သူ႔ကုိ ႏႈတ္ဆတ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အဲဒီ တုန္းက ဘာမွမျဖစ္ခဲ႔တာ ေသခ်ာပါတယ္။ ခုေတာ႔ သူ ... ရစ္၀ဲလာတဲ႔ မ်က္ရည္ အစအေနေတြကုိ မ်က္ေတာင္နဲ႔ ပုတ္ခတ္ ထုတ္လိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ႔မွ ပါးျပင္ေတာက္ေလွ်ာက္ ပူေႏြးသြားတဲ႔ အသိနဲ႔အတူ ရင္ထဲက ေအာင္႔လာတဲ႔ ခံစားခ်က္ကုိ သတိထားလိုက္မိတယ္။ ခ်စ္သူက သူ႔ကုိ အျပီးတိုင္ ႏႈတ္ဆတ္သြားျပီေလ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခ်စ္သူက ဘယ္သူ႔မွ မသိတဲ႔ေနရာ ဘယ္သူ႔မွ မရိွတဲ႔ေနရာကို ထြက္သြားေတာ႔မယ္တဲ႔။ အခုလာတာ ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆတ္ျခင္းပါတဲ႔ေလ။ အဲဒီေနရာမွာ ပန္းေတြ ရိွခ်င္မွ ရိွမယ္။ လိပ္ျပာေတြ ရိွခ်င္မွ ရိွမယ္။ ျမက္ခင္းျပင္ေတြ ရိွခ်င္မွ ရိွမယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ က်ိန္စာေတြ မရိွဘူးတဲ႔။ ခ်စ္သူ ခ်စ္တဲ႔ အရာေတြ တစြန္းတစေတာ႔ ရိွေကာင္းရိွလိမ္႔မယ္ေတာ႔ သူထင္မိပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း ခ်စ္သူ ထြက္သြားတာေပါ႔။ အခုမွေတာ႔ ဘာမွမျဖစ္ေတာ႔ပါဘူးေလ။ ခ်စ္သူက သူ႔ခ်စ္သူ အျဖစ္က ႏႈတ္ထြက္ႏွင္႔ျပီးေလျပီပဲ။ သူ ေမွ်ာ္လင္႔မိခဲ႔တယ္ ဆိုေပမယ္႔ သူသိေနတာတခုက ခ်စ္သူက သူ႔ဆီကုိ ဘယ္အေၾကာင္းအတြက္နဲ႔မွ ျပန္မလာႏိုင္ေတာ႔ဘူး ဆိုတာေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခ်စ္သူေရ သြားပါ။ အေ၀းဆံုးကုိ သြားပါ။ သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ႔ ၾကိဳးကေတာင္ မတားဆီးႏိုင္ေတာ႔တာပဲ။ ခ်စ္သူထားခဲ႔တဲ႔ ေနရာမွာ သူေနတတ္ရေတာ႔မွာေပါ႔။ ခ်စ္သူေရ ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ႔ စကားထက္ပုိတဲ႔ စကားရိွရွင္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ခုေတာ႔ လည္ေခ်ာင္း၀မွာ တစ္ဆို႔ေနတယ္။ လူတစ္ေယာက္အေပၚ စြဲျမဲေနတဲ႔ သူ႔အခ်စ္ကုိ သူကုိယ္တိုင္ေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ သူေမ႔ေပ်ာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကည္႔တယ္။ မရဘူး။ လူတစ္ေယာက္ကုိ ေမ႔ႏိုင္ေလာက္တဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ကုိ သူ႔စဥ္းစားလို႔မရဘူး။ ဒါဆို သူ႔ႏွလံုးသားရဲ႕ အနက္ရိႈင္းဆံုးေနရာက ျဖစ္ေပၚလာတဲ႔ အခ်စ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခ်စ္သူ စာတစ္ေၾကာင္းရိုက္လိုက္တိုင္း သူ႔ရင္ေတြ လိႈက္လိႈက္တုန္လို႔ နာက်င္ရတယ္။ “အင္း” ဆိုတဲ႔ စကားက လြဲရင္ သူ႔မွာ ဘာမွေျပာစရာ မရိွေတာ႔ပါဘူးေလ။ ဒါေပမယ္႔ စိတ္ထဲကေတာ႔ ဆုေတာင္း ေနမိတယ္။ ခ်စ္သူ မင္းသြားမယ္႔အရပ္မွာ ရနံ႕ေမႊးတဲ႔ ပန္းေတြ ရိွပါေစ။ ၾကည္လင္တဲ႔ ေရစင္ေရသန္႔ေတြ ရိွပါေစ။ သာယာေအးျမတဲ႔ ေလျပည္ေတြ ရိွပါေစ။ ခ်စ္သူခ်စ္တဲ႔ ခ်စ္သူပုိင္ဆိုင္ခ်င္တဲ႔ အရာေတြ ရိွပါေစ။ ခ်စ္သူအတြက္ ... ခ်စ္သူအတြက္ အရာအားလံုး ျပည္႔စံုေနပါေစေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br />သူမ်က္လံုးေတြက မ်က္ရည္ေတြကုိ ေဖာက္ထြက္ျပီး စကားလံုးတစုကုိ အားတင္း ရိုက္လိုက္တယ္။ “တာ႔တာပါ” ... ခ်စ္သူကေတာ႔ မရိွေတာ႔ဘူးေလ။ တာ႔တာ ႏွစ္ခြန္းၾကားမွာ တစ္ကမာၻ မဟုတ္ေသးဘူး ကမာၻအသၤေခ် ျခားနားသြားျပီေလ။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သူ႔မွာ လြမ္းေနခြင္႔ေတာင္ မရိွေတာ႔ဘူးလား။ သူကေတာ႔ သတိရတိုင္း လြမ္းေနမိဦးမယ္။ လြမ္းေနမိတိုင္း သတိရေနဦးမွာပါေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><i>ျခားနားေအာင္ မစီမံခဲ႔ပါဘူး<br />တို႔ေတြ လမ္းခြဲစရာမလိုပဲ<br />ကမာၻအသၤေခ်ေအာင္ ေ၀းၾကျပီေပါ႔ ...။<br />မဆံုႏိုင္ဘူးဆိုလည္း<br />ကံၾကမၼာရယ္ ေဘးဖယ္လိုက္ပါေတာ႔<br />ေမွ်ာ္လင္႔ရတယ္ဆိုတာ <br />စိတ္ေတြ ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္ ...။<br />အဲဒီေတာ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္<br />ဆန္႔က်င္ဘက္ေလွ်ာက္ၾကတာေပါ႔<br />သံသရာတစ္ပတ္ဆံုးရင္ေတာ႔<br />ျပန္ဆံုခ်င္ ဆံုႏိုင္ပါေသးတယ္ေလ ...။</i></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">@@@@@ ~~~~~~~ @@@@@@@</div><div style="text-align: left;">ညလင္းအိမ္</div><div style="text-align: left;">(၂.၁၀.၁၀)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6741385950172503842?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-88622882450287005842010-09-17T01:12:00.001+08:002010-09-17T01:14:07.150+08:00“လေရာင္ကုိ ေမွ်ာ္မိတဲ႔ေနာက္”ညက ပြင္႔အာလာျပီလား<br />ၾကယ္ရင္ျပင္မွာ ငါဒူးေထာက္ေနပါတယ္<br />လင္းျမပါေတာ႔<br />လဆီက အေရာင္ေတြနဲ႔ဆမ္း<br />ငါ႔ ရင္ ႏႈတ္ခမ္းကုိ နမ္းၾကပါ ...။<br /><br />အိမ္မက္ေတြက တဖက္ကမ္းဆီ<br />ၾကြျမန္းၾကျပီ ထင္ပါရဲ႕<br />ၾကိဳးမခ်ည္ထားတဲ႔ အလြမ္းဆုိတာ<br />ခိုးခိုးျပီးေတာင္ မလန္းႏိုင္တဲ႔ ပန္းမို႕<br />ၾကာလာေတာ႔ ရိုင္းသြားမွာ စိုးတယ္ ...။<br /><br />လေရာင္က ႏႈတ္ဆက္ျခင္းမဲ႔<br />ထြက္ခါသြားေလေတာ႔ <br />ၾကယ္ေတြက (ရီ)ရယ္ေသြး<br />အေတြးခပ္ေရးေရးေတြေတာင္<br />ငါ႔ကုိ မကယ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး ...။<br /><br />လေရာင္ကုိ ေမွ်ာ္မိတဲ႔ပန္း<br />ဇာတ္သိမ္းမလွတဲ႔ အခန္းေတြနဲ႔<br />ေနာက္ဆံုးနိဂံုးခ်ဳပ္<br />ကုိယ္ကုိ ရုတ္လိုက္ရတဲ႔ေနာက္ ...<br /><br />အဲလို ညေတြ ငါ႔ကုိတိုက္စား<br />ျခားနားျခင္းေတြက မ်ားလာတယ္<br />ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းနဲ႔ <br />အခါခါ ဒူးေထာက္<br />လေရာင္က ေရာက္မလာခ႔ဲဘူး ...။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔<br />ဖူးရံုသာဖူးခဲ႔တယ္ <br />ပြင္႔ခြင္႔မရပဲ<br />ညေတြသာ ပြင္႔အာလာေတာ႔တယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၁၇.၉.၁၀)<br /><br />~~~~ @@@@ ~~~~<br /><div style="text-align: justify;"><i>ဘာေတြ ေရးမိမွန္းမသိသလို ဘာေတြ ေတြးမိမွန္းမသိေတာ႔ဘူး ... ေသခ်ာတာေတာ႔ စိတ္ေတြက ေနာက္ေနတယ္ ... အခ်ိန္ေတြက ေပ်ာက္ေနတယ္ ... </i>း(</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8862288245028700584?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-88671252664689532112010-09-10T01:49:00.011+08:002010-09-10T12:22:40.534+08:00“ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါ”<div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ႏွင္းေတြ စိုလက္တဲ႔ လမ္းမွာ</div><div style="text-align: left;">မေလွ်ာက္ခဲ႔ဖူးဘူး </div><div style="text-align: left;">မိုးေတြ ထစ္ခ်ဳဳန္းတဲ႔ လမ္းမွာ </div><div style="text-align: left;">ငိုေၾကြးခဲ႔ဖူးတယ္</div><div style="text-align: left;">ေနာက္ဆံုး </div><div style="text-align: left;">ေႏြရာသီ ဆန္သြားခဲ႔တာပဲ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တစ္မိုးေအာက္ေပမယ္႔</div><div style="text-align: left;">ကုန္းေကာက္စရာ မရိွေတာ႔</div><div style="text-align: left;">မိုးေသာက္လာတဲ႔ အခ်ိန္တိုင္း</div><div style="text-align: left;">ယာယီျဖစ္လာတဲ႔ ဘ၀ကုိ</div><div style="text-align: left;">တိုးေၾကာက္လာမိတယ္ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">မတည္ျမဲျခင္းဆိုတာ </div><div style="text-align: left;">ျပုဳိကြဲျခင္းနဲ႔</div><div style="text-align: left;">ဒြန္တြဲေနတာ သိေပမယ္႔</div><div style="text-align: left;">လြန္ဆြဲခဲ႔မိတာ မွားသြားလား ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ကုိယ္႔လမ္းကုိယ္ေလွ်ာက္ေနေပမယ္႔ </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">ေဖာက္ထားတဲ႔ လမ္းမွာ <br />ေရာ္ႏြမ္းလာရင္ ေမွ်ာ္တမ္းတမိတယ္</div><div style="text-align: left;">ဒီလမ္းမွာ တြဲေလွ်ာက္မယ္႔သူ</div><div style="text-align: left;">ဘယ္ဆီမွာ ေရာက္ေနမလဲ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">တစ္ရြက္ထဲေပမယ္႔</div><div style="text-align: left;">စြယ္ေတာ္ရြက္ကုိ အားက်တယ္</div><div style="text-align: left;">လိုခ်င္တပ္မက္တာ သဘာ၀ဆိုလည္း</div><div style="text-align: left;">ငိုခ်င္ရက္ လက္မတို႔ၾကပါနဲ႔ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဘ၀မွာ ေနတတ္ဖို႔ဆို</div><div style="text-align: left;">ကုိယ္႔ကုိကုိယ္လည္း ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ရမယ္</div><div style="text-align: left;">တစ္ကုိယ္ေတာ္ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔</div><div style="text-align: left;">အေနေတာ္ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ရမယ္ </div><div style="text-align: left;">ေႏြလို ပူျပင္းရက္ေတြမွာလညး္</div><div style="text-align: left;">ေလေျပကုိ ေမွ်ာ္လင္႔တတ္ရမယ္ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ကဲ ... ဒါဆို</div><div style="text-align: left;">တစ္ေယာက္တည္းေပမယ္႔</div><div style="text-align: left;">ေမွာင္မဲေနတဲ႔ အရိပ္ရိွေသးတယ္</div><div style="text-align: left;">အေရာင္မြဲေနတဲ႔ စိတ္ေတြကုိလႊတ္ခ်</div><div style="text-align: left;">မျမဲတဲ႔ နိယာမမို႔</div><div style="text-align: left;">ေႏြရာသီဆန္တာေတာင္ </div><div style="text-align: left;">ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါပဲေလ ...။</div><div style="text-align: left;"><br />ညလင္းအိမ္</div><div style="text-align: left;">(၁၀.၉.၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8867125266468953211?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-35188687618556209482010-09-02T21:26:00.001+08:002010-09-02T21:28:14.098+08:00“စင္ေရာ္တို႔ ရွိရာ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TH-lY4oakcI/AAAAAAAAASc/wBTbw9cjXaQ/s1600/sinyaw.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TH-lY4oakcI/AAAAAAAAASc/wBTbw9cjXaQ/s400/sinyaw.JPG" width="400" /></a></div><br /><i>ဟိုး ... စင္ေရာ္ေတြ<br />ေပ်ာ္စံရာ ပင္လယ္ကမ္းမွာလ<br />ၾကင္ေဖာ္ကုိ ေမွ်ာ္ကာလြမ္းေနၾကတာ<br />လွရက္လိုက္တာ ...။<br /><br />ဟိုး ... စင္ေရာ္ေတြ<br />ေဖာ္ေမာင္ႏွံ တသီတတန္းနဲ႕<br />တူယွဥ္ကာ လူးလားပ်ံသန္း<br />ကမ္းနားကို ေတာင္ပံေတြနဲ႔ နမ္းေနၾကတာ<br />လွရက္လို္က္တာ ...။<br /><br />လိႈ္င္းေရ တခ်က္အ၀င္႔ႏွင္႔<br />ပနံသင္႔လွတဲ႔ စင္ေရာ္<br />ေရႊရင္ေမွ်ာ္ ကမ္းစပ္နား<br />လာလည္သူ လူေတြၾကား<br />ခို၀င္ကာ နားၾကတယ္ဆို ...။<br /><br />အို ... လွလိုက္ပါဘိ<br />သဘာ၀ပန္းခ်ီခ်ယ္မႈန္း<br />ဒီလို ကမ္းစပ္ပုခံုးမွာ<br />လိႈင္းေတြက တ၀ုန္း၀ုန္း<br />စင္ေရာ္ေတြ တရုန္းရုန္းန႔ဲ<br />အခ်ိန္ေတြကုိ ကုန္ဆံုးခ်င္ပါရဲ႕ ...။</i><br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂.၉.၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~<br /><i>သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရိုက္ထားတဲ႔ပုံေလးကုိ ၾကည္႔ျပီး ႏွစ္သက္မိလို႔ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ပံုေဖာ္မိပါတယ္။ </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3518868761855620948?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-77504157609920362722010-08-29T12:08:00.001+08:002010-08-29T12:13:33.130+08:00“ငါရဲ႕ ေရာင္နီ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/THnc24wMttI/AAAAAAAAASA/i1w0PH2la9U/s1600/sunshine.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/THnc24wMttI/AAAAAAAAASA/i1w0PH2la9U/s320/sunshine.jpg" /></a></div><br /><br />တခါတေလ ေတာင္႔တမိတယ္<br />ကုိယ္လည္း လူသားတစ္ေယာက္<br />အေတြးေတြကုိတည္<br />ကံနဲ႔ေဆာက္တဲ႔ အနာဂတ္ေလး<br />လိုခ်င္ပါရဲ႕ ...<br /><br />ဒါေပမယ္႔<br />အိပ္မက္ေတြရဲ႕ ရာသီမွာပဲ<br />တပတ္မလည္လာတဲ႔ ကံဇာတာကုိ<br />အျပစ္ဖို႔ရမလား <br />စိတ္ေတြက ေဆးတခြက္လို ခါးတယ္ ...။<br /><br />ကုိယ္ဖန္တီးမယ္႔ ဆႏၵရပ္၀န္းမွာ<br />ဘယ္သူမွ မရိွလည္း ျဖစ္ပါတယ္<br />ဒါေပမယ္႔ မိုးေတြ ညိဳ႕လာတယ္ဆို<br />အဲဒီ ေနရာကုိ ေရွာင္မယ္<br />ခ်ဳံးပြဲခ် ငိုရတာ သိကၡာက်လြန္းတယ္ ...။<br /><br />ကုိယ္႔လက္နဲ႔ ဖမ္းဆုပ္မရတဲ႔ အတၱေပမယ္႔<br />ဒီတိုက္ပြဲမွာ အလံျဖဴေထာင္မယ္<br />မေရရာတဲ႔ အနာဂတ္ေရ<br />တင္းထားတ႔ဲ ေလးၾကိဳးေတြေတာင္ ေလ်ာ႔ခ်လိုက္ျပီ<br />အဲဒီ စစ္ေျမတလင္းမွာ <br />အလြမ္းေတြ ရွင္းထားေပးပါ<br />ငါ ... စိတ္အသန္႔ဆံုးနဲ႔ လာခဲ႔မယ္<br />ေရာင္နီရယ္ ၾကိဳလွည္႔ပါ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂၉.၈.၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~<br /><i>ပံုေလးကို <a href="http://www.google.com.sg/imgres?imgurl=http://www.freefoto.com/images/15/78/15_78_6---Rays-of-Sunshine-against-a-dramatic-black-sky_web.jpg%3F%26k%3DRays%2Bof%2BSunshine%2Bagainst%2Ba%2Bdramatic%2Bblack%2Bsky&imgrefurl=http://www.freefoto.com/preview/15-78-6%3Fffid%3D15-78-6&usg=__uEV7f4m3oK1hitewZAxKN5kcni0=&h=400&w=600&sz=43&hl=en&start=17&zoom=1&tbnid=0swrT525KdhM4M:&tbnh=111&tbnw=146&prev=/images%3Fq%3Dsunshine%26hl%3Den%26biw%3D800%26bih%3D375%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:10%2C480&itbs=1&iact=hc&vpx=120&vpy=93&dur=428&hovh=111&hovw=167&tx=114&ty=212&ei=9dV5TJSQLNO6cZTpxOIF&oei=zdV5TP7qJoOHcf7RteAF&esq=12&page=3&ndsp=10&ved=1t:429,r:0,s:17&biw=800&bih=375">ဒီ</a>ကေန ယူျပီးျပင္ပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-7750415760992036272?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-69395861466463810792010-08-22T20:41:00.006+08:002010-08-22T23:59:55.222+08:00ခံစားမႈ (၃)<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">သူ</span> ...“သူ” ဆုိတာ “သူ” ပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ “သူ” ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ႔တယ္။ မဆန္းပါဘူး လက္ထဲက ေရတြက္ခြင္႔မရတဲ႔ ေမွ်ာ္္လင္႔ခ်က္ကုိ တမ္းတမက္ေမာ လူတိုင္းေမ်ာမိၾကမွာပါ။ ေအးစက္၀င္းျမေနတ႔ဲ စကားစိုစိုေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္မေျပာတတ္ပါဘူး။ ခ်စ္တယ္..ခ်စ္ပါတယ္ အဲဒီစကားဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ဘတ္က ၾကားရံုေလာက္သာ ေျပာေနမိတယ္။ မေလွာင္ၾကပါနဲ႔လို႔ ေျပာပါရေစ။ “<b>လမ္းေဘးက သူေတာင္းစားလည္း နတ္သမီးအိပ္မက္ မက္ခြင္႔ရိွတယ္တဲ႔” </b>ဆရာတာရာမင္းေ၀က ေျပာဖုူးတယ္။ ဟုတ္တယ္ မက္ခြင္႔ရိွတယ္၊ စိုးမိုးပုိင္ခြင္႔လည္း ရိွပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အခ်စ္ရဲ႕ ဒသနေဗဒကုိ တခ်ိဳ႕က ဒီလိုဖြင္႔ဆိုၾကတယ္။ <b>အခ်စ္သည္ လူတစ္ေယာက္ကုိ ရူးသြပ္ သြားေစႏိုင္သည္တဲ႔၊</b> အခ်စ္ခံရလို႔ ရူးသြပ္ႏိုင္တယ္။ အခ်စ္မခံရလို႔ ရူးသြပ္ႏိုင္တယ္။ မခ်စ္ရလို႔လည္း ရူးသြပ္ႏိုင္တယ္တဲ႔။ အဟား ... ဟား ... အဲလိုမရီပါဘူး။ ရီဖို႔လည္း စိတ္မကူးဘူး။ ျပံဳးေတာ႔ ျပံဳးမိတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွမဟုတ္ပဲ ရူးသြပ္ေနလို႔ေလ။ တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖြင္႔ဆိုျပခ်င္တယ္။သူ႔ကုိ ဘယ္ေလာက္ ခ်စ္လဲဆိုတာ ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလေျပေတြ သုတ္ျမဴးေဆာ႔ျမဴလာတိုင္း လြင္႔စင္ဖိတ္က်လာတဲ႔ ဆံႏြယ္သင္းနံ႕ေလးကုိ ခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />ပါးျပင္က ၾကြလွေနတဲ႔ သနပ္ခါးပါးပါးေတြကုိ ခ်စ္တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />၀ိုင္းစက္ၾကြယ္ျမေနတဲ႔ ရႊန္းရႊန္းစို မ်က္လံုးေလးေတြကို ခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေကာ႔ညႊတ္တိမ္းယိမ္းေနတဲ႔ မည္းနက္နက္ မ်က္ခံုးေလးကုိ ခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေျဖာင္႔စင္းသြယ္တန္းေနတဲ႔ ႏွာတံလွလွေလးကုိ ခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ျပံဳးလို္္က္တိုင္း (မျပံဳးလည္းပဲ) ေပၚလာတဲ႔ ျဖဴစင္တဲ႔ သြားတန္းေလးကုို ခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေလးကုိင္းလို ညႊတ္က်ေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကုိခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မူယာေၾကာ႔ရွင္းေနတဲ႔ လည္တိုင္လွလွကုိလည္း ခ်စ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />သူ႔ဆီက ထြက္လာတဲ႔ ကုိယ္သင္းနံ႕ေလးကုိေတာင္ ခ်စ္တယ္ဗ်ာ။ </div><div style="text-align: justify;">(ဆက္ေဖာ္ျပလို႔ မျဖစ္ေတာ႔ဘူးထင္တယ္) ဒီမွာပဲ ခ်စ္တာကုိ ရပ္တယ္ဗ်ာ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တကယ္ေတာ႔ အခ်စ္ဆိုတာ ျမတ္ႏိုးျခင္းတမ်ိဳးတဲ႔ (ကၽြန္ေတာ္ေျပာတဲ႔ စကားပါ)။ အဲလိုပဲ သူ႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္အရမ္း ျမတ္ႏိုးတယ္။ သူေၾကာင္႔ပဲ ညဥ္႔နက္သန္းေခါင္တိုင္ ကၽြန္ေတာ႔ ေကာင္းကင္မွာ လကြယ္ေနခဲ႔တယ္။ တခါတခါဆို မ်ားျပားလွတဲ႔ ၾကယ္ေတြကုိ ေရတြက္ေနခဲ႔မိတယ္။ ျပီးေတာ႔ အေတြးေတြ ပြားမိတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />ပထမဆံုးေတြးမိတာက အိုရီယြမ္ (ေမာင္ရင္ဆိုင္းထမ္းၾကယ္) ေပါ႔။ သူတို႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္က သနားဖို႔ ေကာင္းလိုက္တာ။ ေသကြဲခြဲရတာေတာင္ ရာဇ၀င္မွာ ၀ါးဆစ္သံုးဆစ္နဲ႔ အျခားခံရတယ္။ ဒါဆိုရင္ သိပ္ခ်စ္ၾကျပီး မေပါင္းရတဲ႔သူေတြ၊ ေပါင္းၾကရျပီး သိပ္မခ်စ္ၾကတဲ႔သူေတြ၊ ေပါင္းလည္း မေပါင္းသင္းရ ခ်စ္လည္း မခ်စ္ၾကတဲ႔သူေတြ ...ဘယ္သူ႔ကုိ အျပစ္တင္ရမလဲ။ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ႔ကုိ လာမေမးၾကနဲ႔။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ ခုနစ္စဥ္ၾကယ္ ...။ အားလံုးက ခ်ီးက်ဴးၾကပါတယ္။ အရမ္းကုိ အတြဲညီတဲ႔ အဖြဲ႔တဲ႔။ သူတို႔ရဲ႕လွပတဲ႔ အကက သန္းေခါင္ေက်ာ္လာရင္ ပိုပုိျပီး ေတာက္ေျပာင္လာတယ္တဲ႔။ ဒါဆို သန္းေခါင္မေက်ာ္ခင္က သူတို႔ဘာလုပ္ေနလဲ။ အက တိုက္ေနရင္ တိုက္ေနမွာေပါ႔။ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔ ထြန္းလင္းေအာင္ ပြြတ္တိုက္ေဆးေၾကာေနမွာေပါ႔။ တကယ္ေတာ႔ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ကုိ ေမွ်ာ္လင္႔ေနတဲ႔လူေတြကုိ တိတ္တဆိတ္ေလး ၾကည္႔ေနၾကတာ။ လူေတြကေတာ႔ အဖက္ေတာင္မလုပ္ၾကပါဘူး။ ထြက္ေပၚလာခါမွပဲ ခ်ီးက်ဴးၾက၊ ေျမွာက္ပင္႔ၾကနဲ႔။ အဟားးးး ဘာလို႔ လ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာ္ေဖာ္ေနမိလဲ။ မသိေတာ႔ဘူး။ ဆက္ေတြးမယ္။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br />ဓူ၀ံၾကယ္တဲ႔ .. သူကုိ႔ေတာ႔ လမ္းျပၾကယ္လို႔ ေခၚၾကတယ္။ ေျမာက္အရပ္မွာ ထီးထီးၾကီး တည္ရိွေနတယ္။ လမ္းေပ်ာက္ေနသူေတြအတြက္ တည္တည္တံတံနဲ႔ လမ္းညႊန္ေပးေနတယ္။ ဒါေတာင္ သူ႔ေဘးမွ ဘယ္သူမွ မရိွၾကဘူး။ သူ႔မွာ အစြမ္းအစေတြေတာ႔ ရိွတယ္။ သူကေတာ႔ အထီးက်န္မႈနဲ႔သာ ရပ္တည္ေနရတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ ၾကယ္ကေကာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ထြန္းလင္းေတာက္ပလာမွာလဲ။ ဘာေတြကုိ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္မွာလဲ။ ဘယ္လို လမ္းျပေပးႏုိင္မွာလဲ။ စိတ္ရႈပ္ဖို႔ ေကာင္းလိုက္တာ။ ေတာ္ျပီ အိပ္မက္ေတြ ဒီေနရာမွာ ရပ္မယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔ “သူ႔” အေၾကာင္း ဆက္ပါရေစအုန္း။ တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀မွာ အားလံုးဟာ တံခါးမေခါက္ပဲ ပုိင္စိုးပိုင္နင္း ၀င္လာတယ္။ ျပီးေတာ႔ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆို ေျပာင္ေတာင္သြားၾကေသးတယ္။ ဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္႔ ႏွလံုးသားကုိ အလွဴအိမ္ ေလာက္ေတာင္ ၀တ္ေက်တန္းေက် သေဘာမထားၾကဘူးေလ။ သူကေကာ ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္ဗ်ာ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီေတာ႔ ဒီအတိုင္းေလး ျမတ္ႏိုးေနပါရေစ။ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ရီသံေလး ၾကားေနပါရေစ။ ဒီအတိုင္းေလးပါပဲ ၾကားသိျမင္ေတြ႔ခြင္႔ ရေနပါရေစ။ ဆႏၵတစံုတရာကုိ ေသာ႔ခတ္သိမ္းအလြမ္းေတြနဲ႔ပဲ ယိမ္းေနပါရေစေတာ႔။ ရပါတယ္ေလ သံေယာစဥ္ဆိုတဲ႔ ႏြယ္ေတြမွ ရစ္ပတ္ေႏွာင္ခ်ည္တတ္တ႔ဲ ဒီရင္ဟာ အမွတ္မွမရိွေတာ႔တာ။ <b> </b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/THEY_1blwkI/AAAAAAAAAQA/zfkjpVii-W0/s1600/01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/THEY_1blwkI/AAAAAAAAAQA/zfkjpVii-W0/s320/01.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><b>“တကယ္ေတာ႔ လူၾကီးဆန္ရတာ သိပ္ကုိ ပင္ပန္းပါတယ္။”</b></div><div style="text-align: center;">@@@@@@</div><div style="text-align: left;"><br /><i>ေလးစားစြာျဖင္႔</i><br />ညလင္းအိမ္</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6939586146646381079?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-85297624298313427872010-08-21T00:54:00.002+08:002011-04-22T09:14:05.224+08:00“ရင္ထဲက စာစုတို ကဗ်ာေလးမ်ား (၁)”<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">အလင္းနဲ႔ အေမွာင္ မသဲကြဲ<br />ဖရိန္အက်ဥ္းအက်ယ္ ေဘာင္ေတြထဲ<br />အရိပ္အေယာင္ အတုေတြကမွ ပံုရိပ္စစ္တဲ႔လား<br />ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ စည္း၀ိုင္းအျပင္ ပုိ႔ေပးပါ<br />အထဲမွာ ေနရတာ (ေနရာ) ၾကပ္လို႔ ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />ၾကယ္ေတြေတာင္ မိုးေသာက္သြားျပီ<br />လရိပ္က ရႊန္းစိုေတာက္ပတုန္း<br />၀မ္းတထြာအေရး ေတြးေနတဲ႔လူတစ္ေယာက္<br />တိုးတိုးကေလးညဥ္းတယ္<br />မနက္ျဖန္ေတြ ေရႊ႔ဆိုင္းထားေပးပါ<br />အိပ္မက္ေတြထဲ အစာအခ်ိဳ႕ သိုေလွာင္ခ်င္လို႔ ..။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />အနားသတ္ထားတဲ႔ ခြက္တခုထဲ<br />အပုိင္းအစေတြ ေကာက္ထည္႔မိတယ္ <br />မေက်နပ္မႈ တခု<br />ရယူလိုျခင္း ဆႏၵ တစံု<br />ဒဏ္ရာ တခ်ိဳ႕<br />အလြမ္း တခု<br />ေနာက္ျပီး ...<br />၀မ္းနည္းျခင္း <br />၀မ္းသာျခင္း<br />စိတ္ပ်က္ျခင္း<br />အားငယ္ျခင္း<br /><br />ေနာက္ ..<br />ေမႊျပစ္လိုက္တယ္ ..<br />အဲဒါ ဘ၀ ျပန္ျဖစ္သြားတယ္ ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />တိမ္ေတြက ဟိုတစ ဒီတစ<br />ပံုသ႑ာန္ေတြ ေျပာင္းလည္း<br />တိမ္ဆုိတာ တိမ္ပါပဲ <br />ေလႏွင္ရာ လြင္႔ခ်င္ၾကတယ္ ...။<br /><br />လူေတြက လိုတာမရ မလိုတာရ<br />စိတ္ကာလာေတြ ေျပာင္းလည္း <br />လူဆိုတာ လူပါပဲ<br />အခ်ိန္တန္ေတာ႔ ေသၾကရတယ္ ...။<br /><br />ကဲ .. ဘာေတြကုိ ေတြးမလဲ<br />ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ပါေစ<br />ေလွ်ာက္သာေလွ်ာက္ <br />လံုး၀မေၾကာက္နဲ႔ ...။<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />ငါဟာ တိမ္ျပာျပာေန႔ေတြထဲက <br />ေႏြရာသီကုိ ၀တ္ဆင္ထားတဲ႔ <br />ဂ်စ္ပစီတေယာက္ေပါ႔ ... <br />ေရာက္ခ်င္ရာ ေရာက္ပါေစ ...<br />လြတ္လပ္ျခင္းဆိုတဲ႔ အေတာင္ေတြ <br />မေညာင္းခင္အထိေတာ႔ ပ်ံသန္းေနမယ္ ...၊<br /><br />@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@<br /><br />ညလင္းအိမ္ <br /><br /><marquee><i>ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး .. စိတ္ထဲေပၚလာတာေလးေတြကုိ ခ်ေရးမိတယ္ ... ဒီလိုနဲ႔ ညေတြေတာင္ ခ်ံဳးပြဲခ် ငိုေနၾကျပီ ..</i></marquee></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8529762429831342787?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-87930169294105076722010-08-14T02:13:00.002+08:002010-08-14T02:26:23.262+08:00“ေႏြကႏာၱ ဥယ်ာဥ္”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TGWKrEklvjI/AAAAAAAAAPs/o8wg9-RWiSA/s1600/2005-03-29-161-San_Francisco_volcanic_field-cinder_cones-Gra.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TGWKrEklvjI/AAAAAAAAAPs/o8wg9-RWiSA/s320/2005-03-29-161-San_Francisco_volcanic_field-cinder_cones-Gra.JPG" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ပန္းဥယ်ာဥ္သာသာေပမယ္႔<br />ပန္းကမရိွေတာ႔ ႏြမ္းလ်ပါဘိ<br />ေျမၾသဇာကုိ ေမႊေႏွာက္<br />ေျမာင္းေတြ ေပါက္ထားလည္း<br />ေရမလာ ဒီေျမဆီလႊာမွာ<br />ေႏြကႏၱာေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္ ...။<br /><br />တခ်ိဳ႕က ပ်ိဳးၾကတယ္<br />ဒါေပမယ္႔ မဖူးဘူး <br />တခ်ိဳ႕က မပ်ိဳးၾကေပမယ္႔<br />ဥယ်ာဥ္က ရူးရတယ္<br />ရင္စူးရပါေစ<br />ကုိယ္႔အလြမ္းကုိပဲ<br />ပ်ိုဳးက်ဲထားမိတယ္ ...။<br /><br />တကယ္ဆို<br />ပန္းတို႔ မရွင္သန္ခ်င္ေသာ ဥယ်ာဥ္၌<br />ေျမသားတို႔ ေဆြးေျမ႕ ေနျပီေလ<br />ဆုပ္လည္းစူး စားလည္းရူးမို႔လို႔လား<br />တူးဆြတဲ႔ေျမေတာင္<br />ဒီဥယ်ာဥ္ကုိ ေလွာင္ၾကတယ္ ...။<br /><br />ရပါတယ္ေလ<br />အလည္ေတာင္ မလာခ်င္ၾကတဲ႔<br />ညေန ေနညိဳငုတ္တုတ္<br />ကုိယ္႔ဥယ်ာဥ္ ရင္ခြင္စုတ္မွာ<br />အေသသပ္ဆံုး ခင္းက်င္း<br />ရင္႔က်က္ျခင္းေတြပဲ ရင္းထားေတာ႔မယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၁၄.၈.၁၀)</div><div style="text-align: left;">~~~~ @@@@ ~~~~</div><div style="text-align: justify;">PS .. ဒီကဗ်ာကုိ လံုး၀မၾကိဳက္ပါဘူးဆိုတဲ႔ ညီမေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျပာစကားကုိ ဆန္႔က်င္ျပီး သူေရြးေပးတဲ႔ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ပဲ စိတ္ထြက္ေပါက္ တခုတည္းအတြက္ တင္လိုက္ပါတယ္ ... း)</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>ပံုေလးကုိ <a href="http://www.google.com.sg/imgres?imgurl=http://web.mst.edu/%7Erogersda/umrcourses/geo372/2005-03-29-161-San_Francisco_volcanic_field-cinder_cones-Gra.JPG&imgrefurl=http://web.mst.edu/%7Erogersda/umrcourses/geo372/&usg=__7DbEvB1h7PlBJJ_Cg0c2oNKQ-C4=&h=1536&w=2048&sz=960&hl=en&start=104&tbnid=jh7tsAIszIusCM:&tbnh=115&tbnw=144&prev=/images%3Fq%3Dfield%26hl%3Den%26biw%3D800%26bih%3D404%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:10%2C3787&itbs=1&iact=hc&vpx=403&vpy=70&dur=1540&hovh=194&hovw=259&tx=132&ty=136&ei=FIplTMusN46cvgOWkoGmDQ&oei=wYllTPnkGYq-cfPB6aIK&esq=9&page=14&ndsp=8&ved=1t:429,r:2,s:104&biw=800&bih=404">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8793016929410507672?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-31572566876222188922010-08-07T21:45:00.000+08:002010-08-07T21:45:34.260+08:00“ခြက္ထဲက အလြမ္း”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TF1iwrlgp6I/AAAAAAAAAPk/5ZGRYunfVxA/s1600/alcohol-cartoon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TF1iwrlgp6I/AAAAAAAAAPk/5ZGRYunfVxA/s320/alcohol-cartoon.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">မေတြးခ်င္ပါဘူးလို႔ ေတြးလိုက္တိုင္း<br />ဆိုနင္႔ အက္ကြဲသံတခ်က္က<br />ရင္ထဲက ထြက္မလာခဲ႔ဘူး<br />မက်က္တက်က္ အနာကပဲ <br />အပ္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ ရင္႔က်က္လာခဲ႔တယ္ ...။<br /><br />အဲဒီေတာ႔ ...<br />ေနညိဳလာရင္ ငိုရမလို<br />ေလပ်ိဳလာရင္ ဆိုရမလိုနဲ႔<br />အပုိအလို မရိွေတာ႔တဲ႔ လြမ္းေတးေတြ<br />လမ္းေဘးကုိေရာက္ ငါလည္း ေမွာက္ေနပါျပီ ...။<br /><br />တခြက္တဖလားေပမယ္႔<br />တခ်က္တခ်က္ မွားလာတဲ႔ <br />အျမင္ေတြ ယစ္မူးလာေတာ႔<br />ဒီေကာင္အမူး ယမကာရူးလို႔ ထင္ၾကေတာ႔မယ္ ...။<br /><br />တကယ္ထူးတာေတာ႔ ဘယ္သူသိမွာလဲ<br />ရင္ထဲက အျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ႔<br />ဥၾသေတြ ဆြဲေတာ႔မယ္ ...။<br /><br />တကို္ယ္လံုးလည္း ကုိင္းျပီ<br />ေျခလွမ္းတိုင္း ႏြမ္းျပီ<br />ဒီနွလံုး(ႏွလံုးသား) လည္း ကၽြမ္းျပီ <br />ျပန္ေတြးတိုင္း အလြမ္းသည္<br />အျမဳပ္တစီစီခြက္ အတြင္း သက္ဆင္းရေလသည္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၇.၈.၁၀)</div><br />~~~~ @@@@ ~~~~<br /><div style="text-align: justify;">အခုရက္ပုိင္း ကဗ်ာေရးလို႔မရပါ။ ေရးစရာ ခံစားခ်က္လည္း မရိွဘူး။ ဘယ္မွလည္း မေရာက္ျဖစ္ဘူး။ အဟီး .. ဒါနဲ႔ပဲ ေရးခ်င္တာ ေရးလိုက္ပါတယ္ ... း)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3157256687622218892?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-14351552841465928232010-08-02T00:38:00.000+08:002010-08-02T00:38:39.473+08:00“မထူးျခားတဲ႔ေန႔”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TFWdESvN9kI/AAAAAAAAAPc/iEArMogVCRk/s1600/candel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TFWdESvN9kI/AAAAAAAAAPc/iEArMogVCRk/s320/candel.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">တနလၤာတစ္ေန႔တဲ႔<br />ငါ႔အတြက္ အလင္းမလာတဲ႔ေန႔<br />အခ်ိန္နဲ႔ တိုင္းတာရရင္<br />ႏွစ္က ႏွစ္ဆယ္႔နဲ႔ရွစ္ (၂၈)<br />ဘ၀ရဲ႕ အစကလည္း <br />ႏွစ္ရက္ရွစ္လရွစ္ဆယ္႔ႏွစ္ (၂.၈.၈၂) ...။<br /><br />ယိုင္တုိင္တိုင္ေန႔စြဲေတြ<br />မပုိင္ဆိုင္မႈက ခနိုးခနဲ႔<br />ပုိင္ဆိုင္လိုမႈက ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မဲ႔<br />ျပကၡဒိန္ေတြသာ စုတ္ျပဲေဟာင္းႏြမ္းခဲ႔ ...။<br /><br />အထိမ္းအမွတ္လည္း သာမန္ကားခ်ပ္<br />ဆုေတာင္းသံလည္း ရြတ္သံကင္းမဲ႔<br />ဖေရာင္းတတိုင္လည္း အေရာင္လဲ႔လဲ႔<br />အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ ျပိဳျပိဳပ်က္ပ်က္ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br />ထပ္တူက်တဲ႔ ေန႔စြဲ တစ္ရက္<br />တခါသာ လာေပမယ္႔ <br />အခါခါ သာတဲ႔ လမင္းလို<br />ထူးမျခားနားခ်က္က<br />လသာခ်ိန္ လ လာတာပါပဲ<br />ညအခါေတြမွာေတာ႔<br />ဘ၀ေတြက ယခုထိ အထီးက်န္ဆဲ ...။</div><br /><div style="text-align: center;">ညလင္းအိမ္<br />(၂.၈.၁၀)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1435155284146592823?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-25493587628646513312010-07-25T12:16:00.003+08:002010-07-25T13:27:33.531+08:00“အင္အား”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TEu3y1-A92I/AAAAAAAAAPQ/TjYcnIxRz8Y/s1600/mind-power.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TEu3y1-A92I/AAAAAAAAAPQ/TjYcnIxRz8Y/s320/mind-power.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">ညေတြက တိတ္ဆိတ္မႈကုိ<br />အရိပ္လိုျပဳလို႔ ေျမွာက္ပင္႔ၾကတယ္ ...။<br /><br />ဘ၀ေတြက ထိုးႏွက္မႈေၾကာင္႔<br />တခ်ိဳ႕က တိုးတက္<br />တခ်ိဳ႕က စိတ္ပ်က္ၾကတယ္ ...။<br /><br />ကုန္းေကာက္စရာမရိွေပမယ္႔<br />ရုန္းေလာက္တဲ႔ အင္အားနဲ႔<br />လံု႔လမ်ားရဲ႕ေအာက္မွာေတာ႔<br />အေၾကာက္တရားဆိုတာ<br />ေဖာက္ျပားစရာကုိ မလုိခဲ႔တာ ...။<br /><br />လဲက်ရင္ ထလိုက္မယ္<br />ထူမယ္႔သူကုိ မေမွ်ာ္ဘူး...<br />ႏြမ္းလွ်ရင္ ကလိုက္မယ္<br />အားေပးသူမရိွလည္း ျဖစ္တယ္ ...။<br /><br />ကုိယ္႔စိတ္နဲ႔ ကုိယ္႔အရိပ္<br />တြဲေနေသးသေရြ႔<br />ဘယ္လမ္းဘယ္ေလာက္ေ၀းပေစ<br />ေမွ်ာ္မွန္းတဲ႔အတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းရဲတယ္ ...။<br /><br />မရိွတဲ႔ ကံကုိလည္း မေတာင္႔တဘူး </div><div style="text-align: center;">ရိွတဲ႔ ဥာဏ္ကုိပဲ ေရာင္းခ်မယ္ </div><div style="text-align: center;">၀ီရိယကုိ စိုက္ထုတ္<br />ကာယအလုပ္ လုပ္လည္းျဖစ္တယ္ ...။<br /><br />ဒူးမေခါက္သေရြ႔ ဒူးမေထာက္ဘူး ...။<br />ေဘးမေရာက္သေရြ႔ ေျပးမေၾကာက္ဘူး ...။<br /><br />ဘ၀ကုိ ခုတံုးလုပ္<br />လူလံုးျပဳတ္လဲ အပူရုပ္ေတာ႔မလုပ္ဘူး ...<br />ကုိယ္႔လက္နဲ႔ ကိုယ္႔ေျခ<br />သက္ေသေတ ြတည္မယ္ <br />ကိုယ္႔ကုိကိုယ္ မာန္တင္း<br />ဖန္ဆင္းရဲတယ္ ...။<br /><br />နာက်င္မယ္႔ ၾကမၼာေတြ<br />လာခ်င္လည္းလာပါေစ ...<br />ကိုယ္႔မိသားစုအတြက္<br />ဘ၀ကုိကုိယ္စားျပဳ<br />အနာဂါတ္ကိုထုဆစ္မယ္ ...<br />ဆုျဖစ္မယ္႔အေတြးေတြနဲ႔<br />ေလွ်ာက္လွမ္းမယ္႔လမ္းကေတာ႔</div><div style="text-align: center;">မေ၀းေတာ႔ပါဘူးေလ ... ။</div><div style="text-align: center;">~~~~ @@@@@@@ ~~~~~</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i>ဒီကဗ်ာေလးက ကၽြန္ေတာ္ စိတ္အရမ္းညစ္တုန္းက ေရးခဲ႔တာ။ အားငယ္စိတ္၀င္တိုင္း ဒီကဗ်ာေလးကုိ ျပန္ျပန္ဖတ္မိတယ္။ အခု အသစ္မေရးႏိုင္ေသးလုိ႔ အေဟာင္းေလးကုိပဲ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္ ။</i></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><i>ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ အခုလာေနတဲ႔ သီခ်င္းေလးက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူတူေနတဲ႔ အခန္းေဖာ္ အစ္ကိုၾကီးက သူစိတ္အရမ္းညစ္တုန္းက ေရးထားခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္မိျပီး ေကာင္းလြန္းလို႔ သူ႔ကုိပဲ ဂစ္တာတီး သီခ်င္းဆိုခိုင္းျပီး ကၽြန္ေတာ္က အသံသြင္းခဲ႔တာပါ။</i></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><i>သီခ်င္းေလးနာမည္က - “ဘ၀” </i></div><div style="text-align: justify;"><i>ေတးေရး၊ ေတးဆို - ဖိုးစည္</i></div><div style="text-align: justify;"><i><br /></i></div><div style="text-align: justify;"><i>နားေထာင္ျပီး အားေပးၾကပါဦး ... </i>:)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2549358762864651331?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-19277446538757931582010-07-22T01:37:00.001+08:002010-07-22T01:39:11.017+08:00“ေနရာမွန္”မထင္ထားခဲ႔ဘူး ...<br />ေလဟာနယ္က ၀တ္ရံုလႊာေတြ<br />ပါးပါးေလးနဲ႔ ရင္ကုိလာရိုက္ေတာ႔<br />ႏွလံုးသားက သံပတ္မေပးရပဲ<br />သံစဥ္ေတြက သူ႔အလုိလို<br />ဖြင္႔ဟမိလာတယ္ ...။<br /><br />တကယ္ဆို <br />စြဲလန္းမိတာ အျပစ္လား <br />ရင္ခုန္သံေတြ တေ၀ါေ၀ါ <br />အထိန္းအသိမ္း မဲ႔မိတဲ႔ေနာက္<br />အိပ္မက္နဲ႔ ေဆာက္ခဲ႔တဲ႔ အိမ္လည္း<br />ေလထုက ခြင္႔မျပဳခဲ႔ျပန္ဘူး။<br /><br />ႏွလံုးသားလမ္းေၾကာင္းဟာ <br />ကၽြန္းခံရံုတင္မကဘူး <br />ျပတ္ကုိ ျပတ္ေနခဲ႔တာ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ...<br />အားငယ္စြာ စိုးထိတ္မႈေတြကလည္း<br />ရာေထာင္ခ်ီခဲ႔ျပီ ...။<br />ရင္ထဲက တီးတိုးရြတ္ဆိုခဲ႔တဲ႔<br />နာမည္တစံုကလည္း တိမ္၀င္သြားခဲ႔ျပီ ...။<br /><br />မုသားမပါတဲ႔ စကားလံုးေတြက<br />အမွန္ကုိ ဖံုးခဲ႔လုိ႔လား ... ဟင္<br />အညတရရဲ႕ ရင္ခြင္ဟာ ေမွာင္မိုက္<br />ညေတြေတာင္ ကမာၻပ်က္သြားခဲ႔ျပီ ...။<br /><br />ေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႔ လမ္း<br />ဘယ္မွာမွန္းလဲ မသိ ...<br />ေတာင္႔တေနမိတဲ႔ ကြက္လပ္လည္း<br />ဗလာနတၳိ ...<br />တိတ္တခိုး ညည္းသံသဲ႔သဲ႔ေတာင္<br />အပါးေတာ္က ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ႔ေတာ႔<br />ကၽြန္ေတာ႔ ရပ္၀န္းမွာ <br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ...<br />မ်က္ရည္ေငြ႔ေတြေတာင္ ျမစ္ဖ်ားခံကုန္ၾကျပီေလ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္<br />(၂၂.၇.၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1927744653875793158?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-39375332560278605922010-07-17T20:17:00.002+08:002010-07-17T22:15:02.056+08:00စိတၱဇ “ည”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TEGfNG-jkGI/AAAAAAAAAPI/upwVmwP78f4/s1600/leave.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TEGfNG-jkGI/AAAAAAAAAPI/upwVmwP78f4/s320/leave.jpg" /></a></div><br /><br />အိပ္မက္လိုပါပဲ<br />၀ိုးတ၀ါး ပံုရိပ္ေတြနဲ႔<br />ဒီညဟာ ဆြံအသြားရတယ္ ...။<br /><br />ေမ႔ေပ်ာက္မရတဲ႔ အတိတ္ေတြက<br />ပံုျပင္တစ္ပုဒ္လို<br />ပါးစပ္ရာဇ၀င္ ျဖစ္ခဲ႔ေလျပီလား ...။<br /><br />ရိႈက္သံ တခ်က္က <br />အခန္းဆက္ နကၠတစ္ေတြလို<br />အျဖဴ အမည္း သာသာပါပဲ<br />တဖ်က္ဖ်က္ လက္ေနၾကတုန္း ...<br />တီးတိုးေတာင္းပန္သံေတြ<br />ရင္ထဲမွာ ဖုတ္လိႈက္ဖုတ္လိႈက္<br />ႏွလံုးသားဟာ ကမာၻပ်က္ေနျပီ ...။<br /><br />ငါေလ ...<br />အမႈမဲ႔ ပါပဲ <br />အမွတ္တရကုိ ေျပာင္းျပန္ေတြး<br />စိမ္းလန္းစိုေျပ နေဘးကုိ<br />ေရာက္ေရာက္သြားတယ္ ...။<br /><br />အဲဒီတုန္းက ...<br />ေႏြးေထြးတဲ႔ ရင္ခြင္တစံု<br />ခ်ိဳျမျမ စကားသံတခ်ိဳ႕<br />ခုံတန္းတေနရာက စာတစ္ေၾကာင္း<br />ခုဆို အေရာင္ေတြေျပာင္း<br />ရာသီေတြ အလီလီ ေဟာင္းျပီေပါ႔ ...။<br /><br />သတိရတယ္ ... တမ္းတတယ္ ... ေမ႔မရတယ္<br />တခ်ိန္တခါဆီက နတ္သားလို စံခဲ႔သမွ်<br />ခုေတာ႔ ငရဲလို ခံေနရျပီ ...။<br /><br />လမင္းရယ္ ...<br />ဘယ္ကမာၻမွာမ်ား ခို၀င္နားေနလဲ<br />ဒီေကာင္လူသားကေတာ႔<br />လမိုက္ညမဟုတ္လည္း <br />သတိရေနဆဲပါ ...။<br /><br />တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆိုင္ပါပဲ<br />ရင္ခြင္မွာ အေမာစို႔ဖို႔လား<br />ဒီညဟာ ငါ႔အနားေရာက္လာတယ္ <br />ေျခသံဖြဖြေပမယ္႔ <br />၀ုန္းဒိုင္းၾကဲေနတဲ႔ ဖိစီးျခင္းေတြ<br />မသိလိုက္မိတဲ႔ <br />မ်က္ရည္တစက္က<br />ရုတ္တရတ္ ေၾကြက်တယ္ ...။<br /><br />နင္ေလ ... <br />အရိပ္ျပသလိုပါပဲ<br />ညရဲ႕ ၀တ္စံုကုိ ဆင္ယင္<br />ျပတင္းတံခါးကို ခ်ည္းနင္း<br />မႈန္၀ါး၀ါး အလင္းနဲ႔<br />ႏွလံုးသားကုိ ျမဴဆြယ္<br />စကားေတြ ၾကြယ္သြားခဲ႔ေတာ႔<br />မာယာေတာမွာ ေမ်ာမိတဲ႔ “ငါ” <br />ေမာမိရတဲ႔ စိတ္ေတြက <br />ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား တုန္လႈပ္<br />ဒီညမွာ ငုတ္တုတ္ ေဆြးရတယ္ ...။ <br /><br />ရင္ထဲက က်င္ခနဲနဲ႔<br />အနာေဟာင္းက ထၾကြတိုင္း<br />ႏွလံုးသားဟာ <br />တဆစ္ဆစ္ အဆိပ္တက္တယ္ ...<br />ေတာ္သင္႔ပါျပီေလ ...<br />ဒီလိုညေတြထဲ<br />အရင္လို ဘ၀အေၾကာင္း<br />မေတြးေကာင္းေတာ႔ပါဘူး ...။<br /><br />ညဟာ ညပဲ<br />အတိတ္ဟာ အတိတ္ပဲ<br />ပိတ္မထားတဲ႔ တံခါးတခ်ပ္<br />ခပ္တင္းတင္း ေစ႔လိုက္ေတာ႔မယ္ ...။<br /><br />ငါ႔ ဘ၀ ငါ႔ အေၾကာင္းထဲ<br />ေသြးပ်က္ညေတြ ကင္းစင္<br />ၾကယ္စင္ေတြ လင္းလက္<br />ေရႊေရာင္ ပ်ိုုဳးပ်ိဳးပ်က္ပ်က္နဲ႔<br />အနာဂတ္ ဟင္းလင္းျပင္ထဲ<br />ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အိပ္စက္ပါရေစေတာ႔ေလ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၁၇.၇.၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3937533256027860592?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-5298049466411180672010-07-15T08:20:00.000+08:002010-07-15T08:20:38.577+08:00“ ကဗ်ာ ငိုတဲ႔ ည”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TD5S10Jea9I/AAAAAAAAAO4/cFAtImP-DjA/s1600/DSC07259.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TD5S10Jea9I/AAAAAAAAAO4/cFAtImP-DjA/s320/DSC07259.JPG" /></a></div><br /><br />၁၅.၀၆.၂၀၁၀ <br />အမွတ္တရ ေန႔ေလးၿဖစ္ခဲ႔တယ္<br />တရက္ထဲ တခ်ိန္ထဲမွာ လူ(၂)ေယာက္<br />အသဲကြဲခဲ႔တယ္ ...။<br /><br />အသဲကြဲတဲ႔ေန႔မွာပဲ<br />အလြမ္းေတြက ယို ဖိတ္ ေသ ဆံုး<br />ႏွလံုးသားေတြရဲ႕ ေလာင ္ၿမိဳက္ မႈ က<br />ယံုတမ္းပံုၿပင္လို လြင္႔ပါးသြားရ ...။<br /><br />ဒီလိုပါပဲ ...<br />အတိတ္မဲ႔တဲ႔ ညေတြမွာ<br />အနာဂတ္ေတြက<br />သက္ၿပင္းေငြ႕ေငြ႕ေလး ပင္႔သက္ခ် ...<br /><br />အဲဒီညမွာပဲ<br />အတိတ္..အနာဂတ္..ပစၥဳပၸန္က တသားတည္း ...<br /><br />ဖမ္းဆုပ္မရတဲ႔ အလြမ္းေတြက<br />တစစီေၿခြခ် ...<br />ႏွလံုးသားလွလွေတြ ေႀကြလြင္႔သြားခ်ိန္<br />ေနရာေတြ အသက္မဲ႔သြားတယ္<br />အဲဒီညေလး တညမွာပါပဲ ...<br /><br />ရင္ခုန္သံေတြ ထပ္တူက်<br />ေအာ္ၿမည္သံေတြ တဝုန္းဝုန္းနဲ႕<br />ႏွလံုးသားကမ္းေတြ<br />တအိအိနဲ႔ၿပိဳဆင္းသြားတယ္ ....<br /><br />ေရႊေရာင္အေငြ႕ေတြလြင္႔ပ်ံ<br />ရီေဝအေတြးေတြႀကားမွာ<br />ကဗ်ာတပုဒ္အရည္ေပ်ာ္သြားတယ္<br /><br />အဲဒီညေလးမွာပဲ<br />ခံစားခ်က္အတိတ္ကိုခဝါခ်<br />ေရွ႕ဆက္ရမယ္႔အနာဂတ္<br />မနက္ၿဖန္ေတြမွာ<br />ရင္ခုန္သံ အသစ္..အသစ္ေတြကိုရင္မွာပိုက္လို႕<br />ရင္ခုန္သံ ထပ္တူက်တဲ႔<br />ငါတို႔ အသဲကြဲသမားေတြရဲ႕<br />ရင္ခုန္သံ အသစ္ညေတြအတြက္ ...<br /><br />လြင္႔ပါးသြားရတဲ႔ ၿဖစ္စဥ္ေတြ<br />ေသၿခာေနတဲ႔ မေရရာမႈေတြႀကား<br />မွန္ေၿပာင္း(အေဝးႀကည္႕)တခုလို<br />အနီးလား...အေဝးလား<br />ေသၿခာတဲ႔သရုပ္က<br />ငါ႔အၿမင္ေတြေဝဝါးေစတယ္<br /><br />အဲဒီသမိုင္းမွာပဲ<br />ငါဟာ....<br />ေကာက္ေႀကာင္းၿဖစ္ခဲ႔ရ...<br /><br />ဒီေန႕ဟာၿပႆဒါး<br />သရုပ္ၿပမႈ အလြဲေတြထဲ<br />အသဲကြဲသူေတြေႀကာင္႔<br />ေဘးလူေတြႏွလံုးအိမ္မွာ<br />ဆြံ႔အ အက္ကြဲသံေတြနဲ႕<br />ေၿဖသိမ္႔စရာကဗ်ာဟာ<br />အဆံုးသတ္ေတြမဲ႔လို႕....<br /><br />အဆံုးသတ္ေတြ မလွတဲ႔ည<br />တေယာက္ႏွလံုးသား တေယာက္ႏွစ္သိမ္႔လို႕<br />ေရွာင္မရ တိမ္းမရနဲ႕<br />ဒီညႊတ္ကြင္းထဲၿပိဳဆင္း<br />တဝဲလည္လည္နဲ႕ၿပန္ေရာက္ခဲ႔တယ္ ...<br /><br />အဲဒီရာစုေလးမွာပဲ<br />ႏွလံုးသားဗဟိုၿပဳတဲ႔ ညခင္းေလး<br />ေမာင္ႏွမေတြ စံုကာစုတဲ႔<br />ေဟာသည္ည ရင္ခုန္သံ<br />သံစဥ္ေတြက မတိမ္းမယိမ္း<br />သိုသိုသိပ္သိပ္ပါပဲ ...<br /><br />လြင္႔ပါးခဲ႔ရတဲ႔ၿဖစ္စဥ္ေတြက<br />“အႏႈိင္းမဲ႔”....<br />ငါ .... တခြက္ေသာက္ခ်လိုက္တယ္<br />ရီေဝယစ္မူးတဲ႔ ယမကာအမူးမွာပဲ<br />တို႕တေတြ...အားလံုးခ်စ္ႀကတဲ႔<br />အဲဒီ.....<br />၁၅.၀၆.၂၀၁၀ ... ည ။<br />~~~~ @@@@ ~~~~ <br /><br /><b>ကဗ်ာေရးသားသူ</b> --- <a href="http://seaandangel.blogspot.com/">အျဖဴေရာင္နတ္သမီး</a> ၊ <a href="http://idulize.myanmarbloggers.org/">အရုပ္ကေလး</a> ၊ <a href="http://skyofnights.blogspot.com/">ညလင္းအိမ္</a> ၊ <a href="http://coralnyo.blogspot.com/">မိုးေငြ႔</a> ၊ <a href="http://www.hnine.co.cc/">အႏိႈင္းမဲ႔ </a><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TD5TGcemfeI/AAAAAAAAAPA/-AD5rLBDOj0/s1600/DSC07255.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TD5TGcemfeI/AAAAAAAAAPA/-AD5rLBDOj0/s320/DSC07255.JPG" /></a></div><br /><i>အမွတ္တရေန႔ေလး တစ္ေန႔အတြက္ ... အဲဒီေန႔က မရည္ရြယ္ပါပဲ ခုလို ခ်ီးယားစ္ လုပ္ျဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္ ... :P</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-529804946641118067?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-29159893631210783232010-07-04T17:29:00.001+08:002010-07-04T17:36:29.481+08:00“ေနာက္ဆံုး”ေႏြရြက္အ၀ါေတြ<br />ရင္ဘတ္အျပာေပၚမွာ<br />တရြက္ျပီး တရြက္ေၾကြ<br />ေမ႔မရတဲ႔ ရက္ေတြနဲ႔ စိတ္ေတြေထြ ...။<br /><br />မိုးရြက္ စိမ္းစိမ္းေတြ<br />ႏွလံုးအိမ္ နီနီမွာ<br />တစက္ျပီး တစက္ေ၀<br />အိပ္မရတဲ႔ ညေတြနဲ႔ အလြမ္းေတြေစြ ...။<br /><br />ေဆာင္းရြက္ ျဖဴျဖဴေတြ<br />လက္ဖ၀ါး ထူထူမွာ<br />တခ်ပ္ျပီး တခ်ပ္ေန<br />မွန္းဆမရတ႔ဲ အခ်စ္ေတြနဲ႔ ဘ၀ေတြေသ ...။<br /><br />ယူ ... ေရ ဘယ္မွာတုန္း<br />ကူညီကယ္ပါဦး<br />ဖူးစာေရးနတ္ကလည္း<br />သံုးဥတု အဆက္ဆက္မွာ<br />စာရင္းက ဖ်က္ဖ်က္သြားေတာ႔<br />မတတ္မသာနဲ႔ <br />ငွက္ေပ်ာတံုး တတံုးနဲ႔ပဲ<br />ေနာက္ဆံုး ဖက္ကာ လံုးရေတာ႔မယ္ေလ ...။ း(<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၃.၇.၁၀)<br /><br /><i>စိတ္ေတြညစ္ေနလို႔ အေပ်ာ္ေလးတင္လိုက္တာပါ .. း))</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2915989363121078323?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-26424532194401988572010-07-01T23:41:00.000+08:002010-07-01T23:41:15.797+08:00“ေမွ်ာ္လင္႔ရင္း ... ေ၀း ...”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TCy2HKBf8OI/AAAAAAAAAOo/UvdC80a-mqc/s1600/FuturePower.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/TCy2HKBf8OI/AAAAAAAAAOo/UvdC80a-mqc/s320/FuturePower.jpg" /></a></div><br /><br />တဲအိုပ်က္ သာသာပါပဲ<br />ယိုင္နဲ႔နဲ႔ နဲ႔ အလြမ္းအခါးေတြက<br />ေမွာ္၀င္ အေရာင္ေတြထဲ ျပည္႔ႏွက္<br />အခ်စ္ကုိ အေမွာင္တိုက္ၾကတယ္ ...။<br /><br />ကေယာင္ကတမ္း ညေတြမွာေတာင္<br />စိမ္းေရႊေရာင္ အိပ္မက္တစ္စံုက<br />နီးစပ္ခြင္႔ကုိ မေပးဘူး<br />အကြာအေ၀းေတြနဲ႔ ျခားျခား သြားရတယ္ ...။<br /><br />ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ ျပကြက္ေတြလား<br />ရႈစားသူမဲ႔ ပိတ္ကားထဲ<br />မ်က္ရည္က်ခန္းေတြက ပိုမ်ားလာေတာ႔<br />အက္ရွရွ ညီးသံသဲ႔သဲ႔ေတာင္<br />တစတစ ေပ်ာက္ကြယ္သြားရတယ္ ...။<br /><br />ဒီလိုပါပဲေလ ...<br />တေယာက္တည္း ေပမယ္႔<br />အထီးက်န္ျခင္းက အရိပ္က်ေတာ႔<br />ဖတ္မရေတာ႔တဲ႔ အတိ္တ္ေတြထဲ<br />ပစၥဳပၸန္မွာ ေၾကြက်မယ္႔ အနာဂတ္ေတြ<br />ငါ႔ ကုိ ... ထမ္းပုိးသြားၾကေတာ႔မယ္ေလ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ ( ၁.၇.၁၀)<br />~~~ @@@ ~~~<br /><i>ပုံကုိ <a href="http://ucdavismagazine.ucdavis.edu/issues/su07/graphics/FuturePower.jpg">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2642453219440198857?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-64467354982477333512010-06-05T12:11:00.000+08:002010-06-05T12:11:24.345+08:00“မာယာနတ္သမီး”နင္ဟာ နတ္သမီးလား <br />ငါ႔ ရင္ခြင္ကုိ စီးျပီး ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကုိ ၾကဲခ်တယ္ <br />ျပီးေတာ႔ .............. <br />ငါ႔ ႏွလံုးသားကုိ အေရာင္ဆိုးတယ္ <br />ျပီးေတာ႔ ..............<br />ငါ ... ရိတ္သိမ္းခံလိုက္ရတယ္ <br />ငါ႔မွာေတာ႔ အလြမ္းငုတ္တိုေတြနဲ႔ ထိုင္ငိုေနရျပန္တယ္ ...။<br /><br />နင္ ခင္းက်င္းထားတဲ႔ အစီအမံေတြထဲမွာမွ<br />ရူးႏွမ္းစြာ ပါ၀င္ပတ္သတ္ခဲ႔မိတဲ႔ ... ငါ<br />အသည္းေတြ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ ဆြဲႏႈတ္ခံလိုက္ရျပန္တယ္ ...။<br /><br />နတ္သမီးေရ ...<br />နင္႔ ရာသီခြင္ထဲမွာ<br />ငါက ျပသဒါးဆိုရင္<br />တိတ္္ဆိတ္စြာနဲ႔ ေပ်ာက္ကြယ္ေပးပါ႔မယ္ ...။<br /><br />ငါဟာ နင္႔ရဲ႕ ျမဴမႈန္တမႈန္ေတာင္<br />ဖမ္းဆုပ္ခြင္႔ မရခဲ႔တဲ႔ အေကာင္ <br />ေခြးတစ္ေကာင္လို အေမာင္းခံလိုက္ရတဲ႔ ေနာက္ေတာ႔<br />ငါဟာ ေသဖို႔ ရက္ေစ႔သြားျပီေပါ႔ ...။<br /><br />နတ္သမီးေရ နင္႔မာယာကုိ နင္ရုတ္<br />ေခၚထုတ္သြားပါေတာ႔ <br />မာနမရိွတဲ႔ ငါ<br />ဘာမွမရိွတဲ႔ ေနရာမွာပဲ<br />ထာ၀ရ ျဖစ္မယ္႔ အခ်စ္ေတြနဲ႔ <br />ငါ႔ ေသတြင္း ငါတူး ... ရူးေနရအုန္းမွာေပါ႔ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၅.၆.၁၀)<br /><br /><i>ခ်စ္သူျဖစ္ရက္နဲ႔ အခ်စ္မခံရတဲ႔ ဘ၀မွ အားလံုးေ၀းၾကပါေစဗ်ာ ...။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6446735498247733351?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-47824548633598052272010-05-27T14:13:00.000+08:002010-05-27T14:13:23.521+08:00“အမွားေတြနဲ႔ ဓား”ငါေလ ...<br />အမွတ္မရိွခဲ႔ပါဘူး <br />တခ်က္ထိေတာင္ ရွတဲ႔ ဓားကုိမွ ေသြးေနမိတယ္ ...။<br /><br />အဲဒီဓားသြားက ငါ႔ ႏွလံုးကုိ မႊန္း<br />ဘ၀ေတြ ပြန္းပြန္း လာတာေတာင္<br />ေပးဆပ္ရျခင္းကုိက <br />ႏွလံုးသားေတြ ထပ္ေၾကြ<br />ဘ၀ေတြ ထပ္ေသရတယ္ ...။<br /><br />တကယ္ဆို <br />ေသြးေနတဲ႔ ဓားကပဲ ထက္ထက္လာတာလား <br />ေသြးေနတဲ႔ လက္ကပဲ ပ်က္ပ်က္လာတာလား <br />အမွတ္တရား မရိွတာေတာ႔ မဟုတ္ဘူး <br />အမွတ္မွားမိတာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္<br />အဲဒီဓားကုိေတာ႔ ေသြးေနမိအုန္းမွာ ေသခ်ာတယ္ ...။<br /><br />ဒါနဲ႕ေတာင္ ...<br />SORRY ပါဆိုတဲ႔ စကားလံုး ေရာက္ေရာက္လာတိုင္း<br />ငါေလ ... ပထမေတြထဲက ဒုတိယ ျဖစ္သြားရေလေတာ႔<br />ရင္ဘတ္ကုိအုပ္ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ပဲ ရန္လုပ္ရေတာ႔မယ္ ...။<br /><br />ငါ ခုတ္လိုက္ရင္ ရမယ္႔ အစား<br />ေသြးျပီးေတာ႔ပဲ သိမ္းထုတ္လိုက္ပါေတာ႔မယ္ <br />တခ်ိန္ အဲဒီဓားအိမ္အဖံုးမွာ<br />အခ်စ္ေတြ ရံႈးေနတဲ႔ ဓားသြားထက္ထက္နဲ႔<br />ငါ႔ အခ်စ္တ၀က္ကို နင္ေတြ႔ရေစမယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၇.၅.၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4782454863359805227?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-54352516048318686802010-05-23T23:07:00.002+08:002010-05-23T23:07:50.052+08:00“မင္း”ငါ႔ ... ရင္ကုိ ခိုးခိိုးသြားတဲ႔<br />ညေတြမွာ ...<br />မင္း ... ႏိႈးႏိႈးသြားတဲ႔ အိပ္မက္က<br />ရိုးရိုးေလးပါပဲ ...<br />ဆိုးဆိုး သြားတာက ငါ႔ ႏွလံုးသား<br />မရိုးမသားနဲ႔ ကုိးကားရရင္<br />တိုးတိုးသြားတဲ႔ အရာေတြတိုင္းက<br />“အခ်စ္” ဆိုတဲ႔ စိတၱဇနာမ္ေတြသာ ျဖစ္လာတယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၃.၅.၁၀)<br />~~~ @@@@ ~~~~<br />အစမ္းတင္ၾကည္႔တာပါ။ အလဲ႔ ... ေက်ာ္လို႔ ရသားပဲ။ ဒါေပမယ္႔ တကမာၻၾကာေအာင္ ေစာင္႔ရတယ္ း)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-5435251604831868680?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-27723717894348429132010-05-20T08:41:00.000+08:002010-05-20T08:41:52.728+08:00“ကံကုိ ေခါင္းစဥ္တပ္လိုုက္ရတဲ႔ အျပန္လမ္း”ကံကုိသာ အျပစ္ဖို႔လို႔ရရင္<br />၂၀၀၈ ဒီဇင္ဘာကို ဥဒါန္းက်ဴးခ်င္တယ္ <br />အဲဒီကတည္းက လမ္းေတြ လမ္းေတြ<br />အေကြ႔အေကာက္ေတြက မ်ားလိုက္တာ <br />ယိုင္နဲ႔လိုက္ ျပန္မတ္လိုက္နဲ႔<br />စိတ္ေတြက ျပဳတ္ျပဳတ္က်တယ္ ...။<br /><br />လြယ္တဲ႔ အရာေတြက ခက္<br />ခက္တဲ႔ အရာေတြက ပုိခက္လို႔<br />ဘ၀ကုိ မသတီခ်င္ေတာ႔ဘူး <br />ရီခ်င္လည္းရီေတာ႔ အိပ္မက္ေတြက ခါးတယ္ ...။<br /><br />ငါက ေနခ်င္တဲ႔ ေျမ ...<br />ငါ႔ကုိ လက္မခံခ်င္တဲ႔ ေျမ ... <br />ငါက အက်ိဳးျပဳတဲ႔ ေျမ ...<br />ငါ႔ကုိ အဆိုးျပဳတဲ႔ ေျမ ... <br />တစံုတေယာက္ ရိွတဲ႔ ေျမ ...<br />ငါ႔အတြက္ ဘံုေပ်ာက္ရတဲ႔ ေျမ ...<br />အစံု မေရာက္ခဲ႔တဲ႔ ေျမ ... <br />ငါ႔ကုိ ကန္ေၾကာက္ခဲ႔တဲ႔ ေျမ ...<br /><br />အဲဒီေျမကုိ <br />မလြမ္းေလာက္ေပမယ္႔<br />လမ္းေပ်ာက္ခဲ႔ရျပီ ...။<br /><br />အခ်ိန္မမွန္သာတဲ႔ ဥၾသနဲ႔<br />အခ်ိန္မွန္လာတဲ႔ နိစၥဒူ၀ေတြ<br />အသားက်ခဲ႔ရျပီ ...။<br /><br />အမယ္အစံုမပါတဲ႔<br />တကိုယ္ေတာ္ ထမင္း၀ိုင္းနဲ႔<br />နာမည္ေက်ာ္ပါတဲ႔<br />ပထမတန္း ေခါက္ဆြဲဟာလည္း<br />ေန႔စဥ္ မေရွာင္လႊဲႏိုင္ခဲ႔ရျပီ ...။<br /><br />အခုေတာ႔<br />ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္<br />ရီျပလိုက္ ျပံဳးျပလိုက္ရတဲ႔ ရက္ေတြ<br />စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားစြာနဲ႔ မနက္ေတြ<br />အစိုင္အခဲေတြ လႊတ္ခ်လိုက္ရတဲ႔ ညေနေတြ<br />အေတြးအစံုနဲ႔ အိပ္မရ ညေတြ<br />စက္ရုပ္လို လူသားဘ၀ေတြ<br />အားလံုး ... အားလံုး ... အားလံုး ကုိေပါ႔ ...။<br /><br />ကံပါရာ လမ္းအတိုင္း <br />ျပန္ကာလွမ္းရေတာ႔ေပမယ္႔ <br />မမႈပါဘူး ...<br />အေကာင္းမတန္တဲ႔ ကံ<br />ဘယ္ေလာက္ထန္ထန္ <br />ငါ႔ ရင္မွာ ပန္းပန္လ်က္ပဲ ...။<br /><br />ငါ႔အတြက္ေတာ႔ ...<br />အၾကမ္းပန္းကန္တခြက္<br />ထမင္းၾကမ္းတခဲနဲ႔<br />ေႏြးေထြးမႈ တခ်ိဳ႕က<br />အိမ္အျပန္လမ္းမွာ <br />ေစာင္႔ၾကိဳလက္ကမ္း ေနမွာဆိုေတာ႔<br />ေလွ်ာက္လိုရာ ထိုစခန္းဆီသုိ႔<br />ေျခလွမ္းေတြ မ်ားစြာျဖင္႔ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၀.၅.၁၀)<br /><br />~~~~ @@@@ ~~~~<br /><br /><div style="text-align: justify;"><i>အမိျမန္မာျပည္ကုိ ျပန္ရေတာ႔မွာမို႔ (ခဏ သုိ႔ တသက္လံုးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ) အားလံုးကုိ ဒီေနရာေလးကေန ႏႈတ္ဆတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ရင္ဘတ္တူခဲ႔ၾကတဲ႔ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ အားလံုး၊ တိတ္တိတ္ေလးလာျပီး တိတ္တိတ္ေလးျပန္သြားၾကတဲ႔ စာဖတ္သူအားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွလံုး က်န္းမာ ရႊန္လန္းၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။ ျမန္မာျပည္ဧ။္ ဆက္သြယ္မႈ အခက္အခဲေၾကာင္႔ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ တို႔ရဲ႕ အိမ္ေလးေတြကုိ အလည္မလာႏိုင္ခဲ႔ပါက ခြင္႔လႊတ္ၾကပါလို႔ ၾကိဳျပီး ေတာင္းပန္ပါရေစ ခင္ဗ်ာ။ ကဗ်ာေတြကို ခ်စ္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနဦးမွာ ျဖစ္တဲ႔အတြက္ ေက်ာ္လိုက္ခြလိုက္နဲ႔ပဲ ကဗ်ာေတြ ထပ္တင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါမယ္။ စာေတြလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၾကိဳးစားျပီး လာဖတ္ပါမယ္လို႔ ။ skyofnights@gmail.com မွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲရိွေနမွာပါ။<br /><br />အားလံုး ဂြတ္ဘိုင္၊ တာ႔တာပါဗ်ာ ...<br /><br />ခင္မင္ေလးစားမႈမ်ားစြာျဖင္႔<br />ညလင္းအိမ္ </i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2772371789434842913?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-49795866830245831272010-05-09T12:05:00.000+08:002010-05-09T12:05:58.201+08:00“အေမ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S-YnoYsgCuI/AAAAAAAAAOY/125BMJml0qU/s1600/mother_child_79.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S-YnoYsgCuI/AAAAAAAAAOY/125BMJml0qU/s320/mother_child_79.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;">ေႏြရာသီ အပူထဲ အရိပ္တခုအျဖစ္ ...<br />မိုးရာသီ မိုးေရထဲ ထီးတလက္အျဖစ္ ...<br />ေဆာင္းရာသီ ႏွင္းမႈန္ထဲ အေႏြးဓာတ္အျဖစ္ ...<br />ဖန္ဆင္းခဲ႔ေလေသာ ငါတို႔ရဲ႕အေမ ...<br />ခုေတာ႔ သူ႔ကႏာၱရမွာ အိုေအစစ္မဲ႔တယ္ ...။<br /><br />မတန္ပါဘူး ေမြးရတာလို႔<br />မဟန္ပါဘူး ေကၽြးရတာလို႔<br />အညီးစကား မဆိုျငားလည္း<br />ငါတို႔မ်ားက ေျခစံုကန္သြားခဲ႔တယ္ ...။<br /><br />အေမေရ ...<br />အေမမရိွတဲ႔ အရိပ္မို႕ ေႏြက ပူတယ္ ...။<br />အေမမမိုးတဲ႔ ထီးမို႔ မိုးကစိုတယ္ ...။<br />အေမမေပးတဲ႔ အေႏြးမို႔ အခ်မ္းက ပုိတယ္ ...။<br />အေမနဲ႔ေ၀းတဲ႔ အရပ္မို႔ ျမိဳ႕က ဆူတယ္ ...။<br />အေမမေကၽြးတဲ႔ ထမင္းမို႔ စိတ္က တိုတယ္ ...။<br />အေမ႔ကုိလြမ္းလို႔ ရင္ထဲက ငိုတယ္ ...။<br /><br />အေမေရ ...<br />သားမိုက္ အလြမ္းပုိက္လို႔ <br />အေမ႔ဆီ ဆိုက္ဆိုက္ မျပန္ႏိုင္ေသးေတာင္<br />အေမ႔ေမတၱာ ကရုဏာကုိ <br />မွန္းေမွ်ာ္တမ္းတ ရိွခိုးကန္ေတာ႔ပါရေစ ...။<br /><br />တေန႔ ...<br />အေမ႔ ကႏာၱရမွာ သားေပ်ာ္၀င္ပါလိမ္႔မယ္ ...<br />အခုေတာ႔ ...<br />မငိုပါနဲ႔ အေမ ...။<br />မငိုပါနဲ႔ အေမ ......။<br />မငိုပါနဲ႔ အေမ ..........။</div><br />ညလင္းအိမ္ (၉.၅.၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~~<br />********************************************<br />အေမ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ...။<br />********************************************<br /><i style="color: blue;">ပံုေလးကို <a href="http://kethry.files.wordpress.com/2008/02/mother_child_79.jpg">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4979586683024583127?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-35302259283860237422010-05-08T00:21:00.001+08:002010-05-08T20:22:57.918+08:00“ေကာင္ မ ေလး ေရ ... ”ေကာင္မေလးေရ ...<br />ေကာင္းကင္ေတြျပိဳတာေတာင္ မင္းက မႏိုးခဲ႔ဘူး ...<br />ငါ႔မွာေတာ႔ အိပ္မက္ကိုပဲ ဖက္တြယ္လို႔လား <br />ဒီရက္ေတြမွာ တခ်က္တေလေတာ႔ အသက္ေသတယ္ ...။<br /><br />ေကာင္မေလးေရ ...<br />သင္ရိုးညႊန္းတမ္းေတြ မျပီးေသးတာေတာင္ မင္းက မရိွခဲ႔ဘူး ...<br />ငါမွာေတာ႔ ဗလာရင္တအုပ္နဲ႔ ေစာင္႔ေနလို႔လား <br />ဒီရက္ေတြမွာ ဒဏ္ရာတရြက္ျပီး တရြက္ ေၾကြတယ္ ...။<br /><br />ေကာင္မေလးေရ ...<br />ဒီလိုနဲ႔ ...<br />ညေတြက ျပာသြားတယ္ ...။<br />စကားေတြက ၀ါသြားတယ္ ...။<br />ဘ၀ေတြက နာသြားတယ္ ...။<br />အခ်စ္ေတြက ညာသြားတယ္ ...။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၈.၅.၂၀၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3530225928386023742?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-87407148585655310912010-04-29T21:19:00.002+08:002010-04-29T22:40:01.512+08:00“ရင္ကြဲနာ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S9mGrwPJj-I/AAAAAAAAAOQ/MSMzRrYwkj8/s1600/broken_heart.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S9mGrwPJj-I/AAAAAAAAAOQ/MSMzRrYwkj8/s320/broken_heart.jpg" /></a></div><br /><br />ဒဏ္ရာေတြ အုပ္မိုး အပိုင္စုိးထားတဲ႔ ညဥ္႔နက္နက္မွာ<br />အလင္းျပတ္ေရြ႔ေတြ ကသုတ္ကရုတ္နဲ႔ ေခါင္းေပၚထိုးခ်တယ္ <br />ႏႈတ္ခမ္းတလႈပ္စာပါပဲ ရုန္းမရတဲ႔ ဒီအနာက<br />၀ုန္းကနဲ႔ ထေလာင္ေတာ႔<br />ရင္ကြဲနာ က်တယ္ ...။<br /><br />ႏွလံုးသားကုိ သတိတရားနဲ႔ သံပတ္ေပးတယ္ ...<br />မရဘူး ...<br />တစကၠန္႔ရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမႈမွာ နာရီ မိနစ္တံေတြ လိုက္ပါေနေတာ႔<br />ေတာင္စဥ္ေရမရ အေတြးေတြနဲ႔<br />သတိရမိျခင္းေၾကာင္႔<br />ရင္ကြဲနာ က်တယ္ ...။<br /><br />တလွပ္လွပ္နဲ႔ တုန္ခါလာတဲ႔ အိပ္မက္ေတြ<br />ေဆးပန္းခ်ီ ခပ္ေရးေရးဆြဲမိလုိ႔လား <br />မာရ္နတ္ရဲ႕ ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းကုိ ခံရတယ္ <br />တိုးတိုးေလး ငုပ္လ်ိဳးလိုက္ခ်င္ပါတယ္ <br />အစပါလာတဲ႔ ၾကိဳးမို႔လား<br />ရင္ကြဲနာ က်တယ္ ...။<br /><br />ငွက္ဆိုးရဲ႕ ေအာ္သံက ရိႈက္သံေတြနဲ႔ အတူ<br />ေန၀င္သြားသလို <br />မီးညိွထားတဲ႔ ဖေယာင္းတိုင္ေတာင္<br />ကုိယ္တိုင္ အလင္းမဲ႔တယ္ <br />ပုိင္ဆိုင္လိုမႈ အတၱေတြက ေရေမ်ာကမ္းတင္မို႔လား<br />ပင္လယ္ကို ဆဲဆိုျပီးမွ ခ်ံဳးခ်ံဳးခ် ငိုရလို႔<br />ရင္ကြဲနာ က်တယ္ ...။<br /><br />လႊတ္ပစ္လို္က္တဲ႔ အေဟာင္းေတြ<br />သတိရလို႔ ျပန္ေကာက္ေတာ႔ <br />အမိႈက္ေတြပါတယ္ ...<br />ဒါေပမယ္႔ စံပယ္ရနံ႔ေတြ ရိႈက္မိလိုက္ေတာ႔<br />အနမ္းတခ်က္မွာ အသက္မဲ႔သြားတယ္<br />အသက္ျပန္သြင္းတိုင္းမွာလည္း <br />ထစ္အထစ္အနဲ႔<br />ရင္ကြဲနာ က်တယ္ ...။ <br /><br />အခ်ိန္ကာလရဲ႕ သမားေတာ္က ဘယ္မွာလဲ ...။<br />ကုရာနတိၳ ေဆးမရိွတဲ႔ ညသန္းေခါင္ေတြ<br />အေမွာင္ေတြအကူးမွာ ကၽြံကၽြံက်မွေတာ႔<br />တမ္းတမ္းတတနဲ႔ပဲ ရင္ခြင္အပ်က္မွာ<br />ေနတျခစ္ျခစ္ပူေအာင္<br />ရင္ကြဲနာ က်တယ္ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ... ဒီလိုနဲ႔ ... ဒီလိုနဲ႔ပဲ <br />စခဲတဲ႔ အမွတ္တခု <br />မဆံုးေသးတဲ႔ မွတ္တိုင္ထိ<br />ရင္ကြဲနာ က်လြန္းေနေတာ႔<br />ေႏြမိုးေဆာင္း ဥတုသံုးလီမွာ<br />ပဲ႔ပဲ႔သြားတဲ႔ ႏွလံုးသားစည္းခ်က္တိုင္း<br />မ်ဥ္းေျဖာင္႔တစ္ေၾကာင္းတည္း ေအာက္မွာမွ<br />တျဖည္းျဖည္း တြန္႔ေကာက္လာခဲ႔တယ္ ....။<br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၉.၀၄.၂၀၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~~~<br />ပံုေလးကုိ <a href="http://superlative1.files.wordpress.com/2007/12/broken_heart.jpg">ဒီကေန</a> ယူပါသည္ ။<br />~~~~ @@@@ ~~~~~~<br /><div style="text-align: left;"><i>စိတ္အေျခအေန လံုး၀မေကာင္းပါသျဖင္႔ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမတို႔ဧ။္ ဘေလာ႔ဂ္သို႔ မေရာက္ရိွႏိုင္ျခင္းအတြက္ နားလည္ ခြင္႔လႊတ္ေပးႏိုင္ၾကပါေစ</i> း((( </div><div style="text-align: justify;">*************************************************************************** </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8740714858565531091?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-23725652266178696232010-04-27T23:19:00.001+08:002010-04-28T07:46:22.875+08:00“မွာတမ္း”<div style="text-align: justify;">ေလဟာနယ္ တခြင္မွာ အၾကင္နာရနံ႔ေတြက ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔ေနျပီ ...။<br />အေနာက္ျမိဳ႕ရိုးမွာလည္း စစ္ပြဲေတြက ရပ္စဲလိုက္ျပီ ...။<br />မေအာင္ျမင္သလို မက်ရံႈးခဲ႔တဲ႔ စစ္သည္ေတာ္ကေတာ႔ အားလံုး တည္ျငိမ္မႈေတြၾကား ဒူးကုိ ေထာက္လိုက္တယ္ ...။<br /><br />အို ... အရွင္ ...<br />လမင္းအနား မခစားရတာ ၾကယ္ကေလး မထိုက္တန္လို႔လား ...။<br />ပန္းေလးနား မပ်ံ၀ဲရတာ ပ်ားကေလး ခ်ိဳ႕တဲ႔ေနလို႔လား ...။<br />ပင္လယ္ထဲ စီးဆင္းခြင္႔မရိွတာ ေသာင္တင္ေနတဲ႔ ျမစ္မလို႔လား ...။<br />အရွင္႔ရဲ႕ အခ်စ္ကုိ မရထိုက္တာ ဒီတိုက္ပြဲကုိ မႏိုင္ခဲ႔လို႔လား ...။<br />ေျပာျပေပးပါ ...။<br /><br />ကၽြႏု္ပ္ ဆုေတာင္းပါသည္ ...။<br />မိႈင္းညိဳ႕ညိဳ႕ရင္ခြင္မွာ ဆို္င္းေနတဲ႔ ျမဴေတြ ပ်ယ္လြင္႔ပါေတာ႔ေလ ...။<br />ကမာၻၾကီးရဲ႕ ရင္အုပ္ထဲမွာ ျငိမ္ကုပ္ေနသြားခ်င္လို႔ပါ ...။<br />မထင္မရွား သာမန္အရပ္သားဘ၀နဲ႔ တကိုယ္ေတာ္ တဲအိုပ်က္မွာ ၾကယ္ေတြကုိ ေရတြက္သြားခ်င္လို႔ပါ ...။<br />ဘယ္ဖက္ရင္အုပ္က လက္တဖ်စ္စာ အနာကုိလည္း စိတ္ျငိမ္စြာ ကုသခြင္႔ ေပးေတာ္မူပါေတာ႔ ...။<br /><br />အို ... အရွင္ ...<br />ဤေနရာ၌ပင္ လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ေပးပါေတာ႔ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္ျပဳေသာအမႈ ေကာင္းသည္ဆိုးသည္ သီးခံပါေလ ...။<br />အရွင္႔ရဲ႕ နာက်ည္းျခင္း ဥေပကၡာေတြ ၾကားမွာ ႏွလံုးေသြးနဲ႔ ေရထြင္းခဲ႔ပါမယ္ ...။<br />အနာဂတ္ရာဇ၀င္မွာ သူရဲေကာင္းဟု သတ္မွတ္ေပးပါ ...။<br />အခ်စ္နတ္ဖုရားရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ ေနရာတခုသတ္မွတ္ေပးပါ ...။<br />အခ်စ္ၾကီးသူတို႔ ပံုျပင္ကုိ ေနာင္နာေနာင္သားတို႔အား ေျပာျပေပးေတာ္မူပါ ...။<br /><br />အို ... အရွင္ ...<br />ပန္းပ်ိဳသူတို႔ ဥယ်ာဥ္မွာ မဖူးပြင္႔ႏိုင္တဲ႔ ပန္းဆိုတာ ဥယ်ာဥ္မွဴး ည႔ံလို႔မဟုတ္ပါ ...။<br />မဖူးပြင္႔ခ်င္ေတာ႔လို႔ပါ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္သည္လည္း အရွင္႔ ႏွလံုးသား ရင္ျပင္မွာ ပန္းမပ်ိဳးခ်င္ေတာ႔ပါ ...။<br /><br />ေၾသာ္ ...<br />လေရာင္ကုိ ၾကိဳလင္႔ဖို႔ ေနေတာင္ ၀င္ေပးေနျပီ ...။<br />ေက်းငွက္ေတြလည္း အိပ္တန္းျပန္ကုန္ၾကျပီ ...။<br />အေဖာ္မဲ႔ေတေလ တေကာင္ေတာ႔ အိမ္ရာေပ်ာက္ေနတယ္ ...။<br />နာက်င္ေအာင္ ဖန္တီးျပီးမွ အခါခါေသသြားတဲ႔ ႏွလံုးသားကေတာ႔ ေနေရာင္ တေခါက္ေရာက္ရင္ လင္းလက္ေတာက္ပလာပါေစ ...။<br /><br />သြားေတာ႔မည္ ... အရွင္ ...<br />မငိုေၾကြးပဲ ဟားတိုက္ပါေတာ႔ ...။<br />ၾကည္သာရႊင္ျပစြာ လက္ခုပ္တီးေတာ္မူပါ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္အား အနာဂတ္သုိ႔ တြန္းလြတ္ေပးေတာ္မူပါ ..။<br />ကၽြႏု္ပ္ဧ။္ မ်က္လံုးအိမ္မွ က်ေသာ မ်က္ရည္ကုိ ေျခေဆးေတာ္မူပါ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္ဧ။္ ႏွလံုးေသြးနဲ႔ ေကာင္းမြန္စြာ ေရွ႔ဆက္ေတာ္မူပါ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္အား အရွင္႔ ရာသီခြင္ေတြထဲက ေမာင္းထုတ္ေတာ္မူပါ ...။<br /><br />ေကာင္းကင္ သယံဇာတေတြ ၾကြယ္၀ခ်ိန္မွာ ကၽြႏု္ပ္သည္ မထင္မရွားၾကယ္အျဖစ္ ရိွေနပါလိမ္႔မယ္ ... အရွင္ယံုၾကည္ေပးပါ ...။<br />ယခုေတာ႔ ကၽြႏု္ပ္ သြားေတာ႔မည္ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္ဧ။္ ခ်စ္ျခင္းကို ကၽြႏု္ပ္ သယ္ေဆာင္သြားေတာ႔မည္ ...။<br />ကၽြႏု္ပ္ဧ။္ ဒဏ္ရာကုိ ကၽြႏု္ပ္ကုစားပါရေစေတာ႔ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /><span style="font-size: large;">ေကာင္းေသာႏႈတ္ဆတ္ျခင္းပါ အရွင္ ...။</span><br /><span style="font-size: small;">ေကာင္းေသာႏႈတ္ဆတ္ျခင္းပါ အရွင္ ...။</span><br /><span style="font-size: x-small;">ေကာင္းေသာႏႈတ္ဆတ္ျခင္းပါ အရွင္ ...။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: xx-small;">ေကာင္းေသာႏႈတ္ဆတ္ျခင္းပါ အရွင္ ...။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: xx-small;"><span style="font-size: small;">~~~~ @@@@ ~~~~</span> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2372565226617869623?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-88082745149734780122010-04-26T21:26:00.000+08:002010-04-26T21:26:07.789+08:00“သက္မဲ႔ စ်ာပန”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S9WUIcPNfgI/AAAAAAAAAOI/AjjZxXUo8cs/s1600/dead_heart-1782.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S9WUIcPNfgI/AAAAAAAAAOI/AjjZxXUo8cs/s320/dead_heart-1782.jpg" /></a></div><br /><br />ထားခဲ႔ျပီေလ ...<br />ေနာက္ဆံုးရထားေတာင္ မမွီေတာ႔ဘူး ...။<br />လိုက္ပါပို႔ေဆာင္သူမဲ႔တဲ႔ အခ်စ္စ်ာပနက အသံေတြတိတ္<br />ဖ်ာေတြေတာင္ လိပ္သြားျပီ ...။<br />ေက်ာခိုင္းသြားၾကတဲ႔ အရာအားလံုးကလည္း <br />၀မ္းနည္းပူေဆြးမႈေလးေတာင္ မေဖာ္ျပခဲ႔ဘူး <br />ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လွမ္းထြက္သြားၾကျပီ ...။<br /><br />ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႔ အေခါင္းထဲက <br />ႏွလံုးသား အေလာင္းေကာင္ကေတာ႔ <br />တခ်က္တခ်က္ ထထခုန္တယ္ ...။<br />ဒင္းက အမွတ္မရိွတာလား ...။<br />အေသမေျဖာင္႔တာလား ...။<br /><br />အဟတ္ ... ထားလိုက္စမ္းပါ<br />ရက္စက္စြာနဲ႔ ေရထြင္းခံခဲ႔ရတဲ႔ <br />အတိတ္စာမ်က္ႏွာေတြက ေက်ာက္ထပ္အကၡရာ တင္ေပးလိမ္႔မယ္ ...။<br /><br />တိတ္ဆိတ္စြာပဲ လွဲေလွာင္းလိုက္ပါေတာ႔ ...။<br />ႏွလံုးသားမွာ ရိုက္သြင္းခဲ႔တဲ႔ က်ိန္စာေတြ<br />တေန႔မွာ ေျပသြားမွာပါ ...။<br /><br />ငိုသံသဲ႔သဲ႔လည္း မၾကားရ ...<br />ကမၼ၀ါဖတ္သံလည္း မၾကားရ ...<br />ဆုေတာင္းရြတ္ဖတ္သံလည္း မၾကားရ ...<br />ဒီသခၤ်ိဳင္းကိုက တိတ္ဆိတ္လြန္းတာေၾကာင္႔<br />အေ၀းေစတီက ဆည္းလည္းခတ္သံ အၾကားမွာ<br />ႏွလံုးသား ရိႈက္သံတ၀က္နဲ႔ပဲ <br />အာရံုျပဳဆုေတာင္းပါရေစေတာ႔ ...။<br /><br />ေနာင္သံသရာ အဆက္ဆက္ <br />အခက္အလက္ မေ၀လည္း<br />သက္ေစ႔ေနရတဲ႔ ႏွလံုးသားနဲ႔ <br />စ်ာပနခ်ပါရေစ ...။ <br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၆.၀၄.၂၀၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~<br /><i>ပံုေလးကုိ <a href="http://1.bp.blogspot.com/_bpKqQA525MI/Sb1u_1XaGRI/AAAAAAAAALs/R6frj92UC0E/s400/dead_heart-1782.jpg">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i><br />~~~~ @@@@ ~~~~<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-8808274514973478012?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-10093258879617040072010-04-24T23:54:00.003+08:002010-04-25T00:34:27.937+08:00“Block ထားတဲ႔ ေလဟာနယ္”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S9MTqzzd55I/AAAAAAAAAOA/lK7xYTi169U/s1600/block.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S9MTqzzd55I/AAAAAAAAAOA/lK7xYTi169U/s320/block.JPG" /></a></div><br /><br />ခ်စ္သူေရ ... (တဖက္သက္ပါ)<br />ေလဟာနယ္ တခုက <br />မင္းနဲ႔ ငါ႔ၾကား ပါးပါးေလး ...<br />ဒါေပမယ္႔ ...<br />အလြမ္းစကား မၾကားရတာၾကာျပီ <br />သတိမ်ားရရဲ႕လား ...။<br /><br />ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာ တဖက္စြန္းက<br />ႏွလံုးသားတစံုမွာ လက္ခံမႈႏႈန္းကလည္း<br />အားနည္းေနတာေၾကာင္႔ <br />ငါ ... သတိရတိုင္း ပုိ႔လိုက္တဲ႔ စကားေတြ<br />ေလဟာနယ္မွာပဲ ျပန္႔ပြသြားျပီလား ...။<br /><br />ခုေတာ႔လည္း<br />လြမ္းတတ္တဲ႔ ငါ႔ ... စိတ္ေတြက<br />မဆိုင္ေတာ႔တဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ <br />အကၽြမ္း၀င္ေနေလာက္ပါျပီ ...။<br /><br />အေနာက္ေတာင္ေလေတြက တိုက္လာျပီ ...<br />မ်က္၀န္းမွာ မိုးေတြညိဳျပီဆို <br />ႏွလံုးသား ေအာ္ငိုေတာ႔မယ္ ...<br />လိႈက္တက္လာတဲ႔ ေတာင္႔တမႈေတြ<br />အန္ခ်လိုက္တဲ႔ ေနာက္ <br />စိတ္က တေကာက္ေကာက္နဲ႔ ပါသြားတယ္ <br />အဲဒီ ေလဟာနယ္ စီးေၾကာင္းေတြထဲ ...။<br /><br />တခ်က္တခ်က္ ရိႈက္သံသဲ႔သဲ႔ဟာ <br />ၾကိမ္ႏႈန္းခုန္သံနဲ႔အတူ စီးေမ်ာရင္း<br />တိုး ၀င္ ေပ်ာက္ ရွ ေသး သိမ္ သြား ...<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ...<br />ထပ္တူမက်ႏိုင္တဲ႔ ခံစားမႈကုိ<br />ျပန္မ်ိဳအခ် တဒဂၤမွာပဲ<br />ႏွလံုးသားေလး ဖ်ားသြားတယ္ ဆိုတာ ...<br />အဲဒီေန႔က မေၾကာ္ျငာတဲ႔ (နားမေထာင္ျဖစ္တဲ႔)<br />မိုးေလ၀သ သတင္းတခုေၾကာင္႔ ...<br />........ ......<br /><b>“ေလဟာနယ္ကုိ တဖက္က block လုပ္လိုက္ျပီတဲ႔ ...။”</b><br /><br />ညလင္းအိမ္ (၂၄.၀၄.၂၀၁၀)<br />~~~~ @@@@ ~~~~~~<br /><br />ပံုေလးကို<a href="http://www.3736.net/bbs/attachments/month_0901/0901151647c4dbd0937d3e851e.png"> ဒီကေန</a> ယူပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1009325887961704007?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-15926211937375906342010-04-21T23:26:00.001+08:002010-04-21T23:29:31.913+08:00ကဗ်ာစုေလးမ်ား<b><i>“အမည္မဲ႔ ပန္း”</i></b><br /><br /><i>နကုိုကတည္းကမွ <br />ႏွင္းမႈံၾကားမွာ မပြင္႔ႏိုင္တဲ႔ပန္း<br />စိတ္ကူးေတြနဲ႔ လန္းခဲ႔ရင္ေတာင္ <br />လွမ္းခဲ႔တဲ႔ ေျခလွမ္းတိုင္းမွာ<br />အနမ္းပြင္႔ေတြကို ကိုယ္တိုင္ေခၽြေနခဲ႔ရသူပါ ...။<br /><br />ေလဟာနယ္ဆိုတာ ျဒပ္တခုသာဆို<br />ေမႊးပ်ံ႕လာမယ္႔ ရနံ႕တိုင္းမွာ<br />ေဆာင္က်ဥ္းေပးမယ္႔ ျဒပ္တခုသာသာဟာ<br />အမည္ မပါလာတဲ႔ ပန္းတပြင္႔စာရဲ႕<br />တိုးလွ်ပါးလႊားတဲ႔ ငိုရိႈက္သံ သဲ႔သဲ႔သာ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ ...။</i><br /><br />ညလင္းအိမ္ (၁၀.၄.၂၀၁၀)<br /><br />************************@@@*********************<br /><br /><i><b>“လမ္းခြဲမိုးတိမ္”</b></i><br /><br /><i>လမ္းခြဲျခင္းမွာ ႏႈတ္ဆတ္မႈေတြမပါသလို<br />မိုးတိမ္ေတြလည္း မျပိဳအက္ခဲ႔ပါဘူး <br />သဘာ၀ဆန္ဆန္ပဲ ညေနခင္းေတြလည္း<br />သူ႔တာ၀န္နဲ႔သူ လွပေနခဲ႔တယ္။ <br />ဒါေပမယ္႔ ...<br />တိတ္တဆိတ္ ရိႈက္သံတခ်ိဳ႕နဲ႔<br />ႏွလံုးသား တဖက္လပ္ ျဖစ္သြားတဲ႔ ငါ ......<br />ရပ္ေနဆဲပါပဲ ဒီေနရာေလးမွာ<br />ေလထဲက ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြ<br />အေယာင္ေယာင္ အမွားမွားနဲ႔မို႔လား <br />ငါ ... တခဏေသသြားတယ္ ...။<br />(ဘ၀ ေသသြားသလိုပါပဲ)<br />ဒီလိုနဲ႔ ...<br />စိတၱဇ ဆန္ဆန္ ဦးေမာ႔ပစ္လိုက္တယ္<br />မိုးတိမ္ေရ ငါ႔ကုိ ေခၚေဆာင္ေပးပါ <br />အလြမ္းမပြင္႔တဲ႔ ရာသီေတြဆီသို႔ ...။</i><br /><br />ညလင္းအိမ္ (၁၅.၄.၂၀၁၀) <br /><br />************************@@@*********************<br /><br /><i><b>“လြဲ”</b></i><br /><br /><i>ပန္းတပြင္႔ မိုးေပၚက ေၾကြအလာ<br />ေလအညွာ တခ်က္ခတ္မွာ<br />ေရွာင္ဖယ္ကာ သြားလိုက္ပံုက<br />အလွမ္းမမီွတဲ႔ပန္း ေၾကြတာေတာင္ အက်လြဲတယ္ ...။<br /><br />နကၡတ္ေတြ ဖြက္တဲ႔ ေကာင္းကင္မွာ<br />မထင္မရွား ထိပ္ထားေလးက<br />အခ်စ္စကား ဆိုမွာစိုးလို႔<br />တိမ္ညစ္ေတြ ကာဆီးလိုက္ပံုက<br />စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတာင္ စိတ္ကူးထဲ ျပန္က်ံဳ၀င္တယ္ ...။<br /><br />ဒီလိုပါပဲ ...<br />ျဂိဳလ္ေတြေတာင္ ဘယ္ေန႔ေသမွန္းမသိ<br />အသက္ေတြလည္း ဘယ္ေရြ႔ရွည္မွန္းမသိ<br />ေလွ်ာက္တဲ႔ လမ္းေတာင္ ေျမသားေတြ ျပိဳက်မွာေတာ႔<br />လြဲတယ္ဆိုတာ ပါးပါးေလးပါ ...။</i><br /><br />ညလင္းအိမ္ (၁၉.၄.၂၀၁၀) <br /><br />************************@@@*********************<br /><div style="text-align: justify;"><marquee>ဒီကဗ်ာေလးေတြက ကၽြန္ေတာ္ ညလင္းအိမ္ နာမည္နဲ႔ ေရးထားခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာစုေလးေတြပါ။ ျမက္ခင္းသစ္ဆုိတဲ႔ ဆိုက္ေလးမွာေတာ႔ တင္ဖူးပါတယ္။ </marquee></div>************************@@@*********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1592621193737590634?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-21888468531108859322010-04-16T22:54:00.003+08:002010-04-16T23:02:41.937+08:00“ေသြးစြန္းတဲ႔ေန႔”<i>ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ ေန႔မွ</i><br /><i>မရဏမင္းရဲ႕ ေခၚသံေတြထပ္ေနတယ္ ...။</i><br /><br /><i>လြတ္လပ္စြာ ကခုန္ေနတာကုိ</i><br /><i>ေတးသြားက မလိုလားလို႔လား ...</i><br /><br /><i>ေသြးဆိပ္တက္ေနတ႔ဲ လက္ေတြက</i><br /><i>ေနမ၀င္လိုက္တဲ႔ ညေတြဆီ ေခၚေဆာင္သြားေတာ႔</i><br /><i>အိမ္ရာမဲ႔ ၀ိညာဥ္ေတြ</i><br /><i>မေက်မနပ္နဲ႔ ဆဲဆိုၾကေတာ႔မယ္ ...။</i><br /><br /><i>ေအာ္ ...</i><br /><i>ေကာင္းကင္အစြန္းနားက</i><br /><i>ႏႈတ္ခမ္းသားေတြ</i><br /><i>ပဲ႕ေၾကြကုန္မွေတာ႔</i><br /><i>ေသြးစြန္းတဲ႔ ေအာ္သံေတြလည္း</i><br /><i>ေရထဲ က်ေပ်ာက္လို႔ </i><br /><i>ေငးသာၾကည္႔ေနရေတာ႔တယ္ ...။</i><br /><br /><i>ရင္ထဲက <b style="color: red;">“ေတာက္” </b>တစ္ခ်က္ ေခါက္မိတယ္</i><br /><i>အဲဒီေန႔ကုိ ရာဇ၀င္ထဲ ထည္႔သြင္းသူေတြေၾကာင္႔ ...</i><br /><i>တိမ္ဖံုးသြားရတဲ႔ ဘ၀ေတြ</i><br /><i>အျပစ္မဲ႔တဲ႔ ႏွလံုးသားပုိင္ရွင္ေတြ<br />ဆုေတာင္းရြတ္ဖတ္သံေတြနဲ႔အတူ</i><br /><i>ေကာင္းကင္ဘံုတပါးမွာ ေကာင္းမြန္ခံစားၾကပါေစေတာ႔ ...။</i><br /><br />ညလင္းအိမ္ (၁၆.၄.၂၀၁၀)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2188846853110885932?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-42704961206418417702010-04-07T18:42:00.006+08:002010-04-08T21:45:44.796+08:00“အဓိပၸါယ္အျပည္႔နဲ႔ သၾကၤန္”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S7xfTtnoADI/AAAAAAAAANg/Um7zHjfg-X4/s1600/water_festival3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S7xfTtnoADI/AAAAAAAAANg/Um7zHjfg-X4/s320/water_festival3.jpg" width="209" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">ည</span>ေလးတစ္ည ကမာၻေျမရဲ႕ အလွအပကုိ သူက ပုိင္စိုးထားဧ။္။ ၾကယ္ေလးေတြ မိွတ္တုတ္မိွတ္တုတ္နဲ႔ ေကာင္းကင္ၾကီးက လွပေနဧ။္။ ရုတ္တရတ္ ျပန္႔လြင္႔လာတဲ႔ ပိေတာက္သင္းနံ႕ ေမႊးပ်ံ႕ပ်ံ႕က ကၽြန္ေတာ္႔ ႏွာေခါင္း၀သုိ႔ တိုး၀င္လာတယ္။ မနက္ကတည္းက ျခံေထာင္႔က ပိေတာက္ပင္ၾကီးက အပြင္႔ေတြေ၀ေ၀ဆာဆာ ဖူးပြင္႔လို႔ ေနေပမယ္႔ ခုအခ်ိန္မွာမွ ပိေတာက္နံ႕ကုိ အားရပါးရ ရႈမိလိုက္ဧ။္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“အားပါးပါး ေမႊးလိုက္တာ” ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေၾသာ္ မနက္ျဖန္ဆို သၾကၤန္ေတာင္က်ျပီ .. အဟိ။ ကုိယ္႔ဘာသာကုိယ္ ေတြးထားတဲ႔ စိတ္ကူးေလးကုိ သေဘာက်လို႔ ရယ္မိလိုက္ဧ။္။ ေပ်ာ္လိုက္တာ မနက္ျဖန္ သၾကၤန္အက်ေန႔မွာ ခ်စ္ဆံုးသူ႔ကုိ ပထမဆံုး ေရေလာင္းရမယ္။ ေနာက္ျပီး မေတြ႔တာ ၾကာေနျပီ ျဖစ္တဲ႔ ခ်စ္သူ မ်က္ႏွာေလးကို ျမင္ရေတာ႔မည္။ အင္း ... အိပ္ေတာ႔မွပဲ။ မနက္ျဖန္ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကုိ ေစာေစာေရာက္ေအာင္သြားရမယ္။ သူငယ္ခ်င္းအိမ္နဲ႔ ခ်စ္သူအိမ္က နီးတယ္ေလ။ သူငယ္ခ်င္းအိမ္နဲ႔ ခ်စ္သူမိသားစုက သိၾကတယ္။ မနက္ျဖန္ သူတို႔ အိမ္မွာ မုန္႔လံုးေရေပၚနဲ႔ သာကူၾကိဳမယ္တဲ႔။ ေရကန္အသင္႔ ၾကာအသင္႔ပဲ ခ်စ္သူအိမ္သြားဖို႔ အေၾကာင္းရွာလို႔ရျပီ။ ခုံတန္းေလးထက္မွ ကၽြန္ေတာ္ျဖည္းညွင္းစြာ ထလိုက္မိသည္။ ေလညွင္းေလးက ေ၀ွ႔တိုက္သြားလိုက္တာ အၾကၤန္ အေငြ႔အသက္ေတြနဲ႔ ပါလား။ အရာရာ အားလံုးဟာ သာယာလွပလို႔ေလ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: large;">တူ</span> ... <span style="font-size: small;">တူ</span> ... <span style="font-size: x-small;">တူ</span> ...။ အခ်ိန္မွန္ ႏိႈးစက္ေလးက သတိေပးေနေလရဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာထက္မွ အျမန္ခုန္ထလိုက္တယ္။ သြားတိုက္ မ်က္ႏွာသစ္ ေရခ်ိဳးလိုက္ျပီးမွ မုတ္ဆိတ္ေမႊး ပါးသိုင္းေမႊးသဲ႔သဲ႔ကုိ ေတြ႔ရေတာ႔ မေနႏိုင္ အျမန္ရိတ္လိုက္မိတယ္။ ဒီေန႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ စိတ္ေရာ ကုိယ္ပါ ႏုေနရမယ္႔ ေန႔တစ္ေန႔ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ေခါင္းကုိ အေသသပ္ဆံုးျဖစ္ဖုိ႔ ေသေသခ်ာခ်ာကုိ ဖီးေနမိသည္။ အိုေကျပီ ဒီေလာက္ဆိုရေလာက္ျပီ။ ဂ်င္းပင္နဲ႔ တီရွပ္လက္ရွည္ကုိ ေသခ်ာ၀တ္ျပီး မွန္ကုိျပန္ၾကည္႔လိုက္မိဧ။္။ အလဲ႔ ဒီလိုဆိုေတာ႔လည္း ကၽြန္ေတာ္က မဆိုးဘူးပဲ။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟဲ႔ ... သားနားလွခ်ည္လား။ ဒါက ဘယ္သြားမလို႔လဲ” </div><div style="text-align: justify;"><br />“သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေလ အေမ... မေန႔ကတည္းက အေမ႔ကုိ ေျပာထားတယ္ေလ”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေအးပါကြယ္ သားသမီးေတြမ်ားတယ္ခက္တာပဲ ... အရြယ္ေရာက္လာတာနဲ႔ သူတို႔စိတ္ကုိ မခန္႔မွန္းႏိုင္ေတာ႔ဘူး ... ကဲကဲ သြား ေစာေစာျပန္ခဲ႔”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟုတ္ကဲ႔ ... အဟဲ သား သြားျပီေနာ္” .........</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အေမ႔မ်က္ႏွာက ျပံဳးေရာင္သန္းေနသည္။ တခုခုကုိ ရိပ္မိေနတဲ႔ပံုမ်ိဳး။ ဘက္စ္ကားမွတ္တိုင္မွာ ကားေစာင္႔ေနရင္းက နာရီကုိၾကည္႔မိလိုက္တယ္။ မနက္ ၆ နာရီခြဲ ... ေတာ္ေတာ္ေစာေသးတာပဲ။ လိုင္းကားေတြေကာ ထြက္ပါ႔မလား။ စိုးရိမ္စြာ ကၽြန္ေတာ္ေတြးလိုက္မိတယ္။ ခ်စ္သူရပ္ကြက္ေလးကို ေရာက္ဖို႔က ကားသံုးဆင္႔ေတာင္ ေျပာင္းစီးရမွာေလ။ ဒီအခ်ိန္မွာ မထြက္ရင္ ေနာက္က်လိမ္႔မယ္။ေဟာ ... ကားလာျပီ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ကားက နဲနဲက်ပ္ေနေပမယ္႔ ဒီေလာက္ေတာ႔ ရိွမွာေပါ႔လို႔ ေတြးလိုက္မိသည္။ အၾကၤန္ခ်ိန္ခါက ကားေတြက သိပ္မထြက္ၾကဘူးေလ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“...... ကုိဘယ္ေလာက္လဲ ...” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“၂၀၀ ပါအစ္ကို ” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟာမ်ားလိုက္တာ မင္းတို႔ကလည္းကြာ လြန္တာေပါ႔” ကၽြန္ေတာ္မေက်မနပ္နဲ႔ ေျပာလိုက္မိတယ္။ ပံုမွန္ ၅၀ ခရီးပါ ေနာက္ျပီး မွတ္တိုင္က ငါးမွတ္တိုင္ ေလာက္ပဲ စီးရမွာ...။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ကဲ ... ဟိုအစ္ကုိ စီးမွာလား မစီးဖူးလား ... မေက်နပ္ရင္ ဆင္း” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အန္ .. သူတို႔ကလည္း မတရားယူေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘာမွမေျပာပဲ ပိုက္ဆံ ၂၀၀ကုိ ထုတ္ေပးလိုက္ရတယ္။ ဒီလိုေန႔မွာ ကုိယ္႔ကျပန္ေျပာရင္ အမွားပဲ ျဖစ္ေနမွာ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကားသံုးဆင္႔ ေျပာင္းစီးျပီးမွာ ခ်စ္သူရိွတဲ႔ ရပ္ကြက္ကုိ ေျခခ်မိေတာ႔တယ္။ နာရီကုိ ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ၈ နာရီေက်ာ္ျပီ။ ဟူးးးးးးးးး ... သတ္ျပင္းတစ္ခ်က္ကုိ မႈတ္ထုတ္လိုက္မိဧ။္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟိတ္ေကာင္ ... ေနာက္က်လွခ်ည္လား ...”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟာ ... မင္းကလည္း ငါအေစာၾကီးထဲက ထြက္လာတာ ... ကားစီးရတာ ခက္တယ္ကြ”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေအးေအး စကားအပုိေတြ မေျပာပဲ ၀ုိင္းကူလုပ္ ... ေတာ္ၾကာ ငါ႔အိမ္က အျမင္ကတ္ျပီး မင္းခ်စ္သူအိမ္ကုိ မုန္႔သြားမပုိ႔နဲ႔ေတာ႔ဆို ခက္မယ္ေနာ္”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေအးပါကြာ... ငါ႔ေကာင္ကလည္း ပဲကုိင္လိုက္တာ”</div><div style="text-align: justify;"><br />မုန္႔လံုးေရေပၚ ၀ိုင္းလံုးေပးရင္း နာရီကုိ ၾကည္႔ေနမိတယ္ ... သူႏိုးေနျပီလား ... ေရပဲထြက္ပက္ေနျပီလား ... ငါေျပာထားတာပဲ ငါအရင္ဆံုးသူ႔ုကုိ ေရေလာင္းခ်င္တယ္လို႔ ... သူေစာင္႔ေနမွာပါ ... ေတြးရင္းေတြးရင္း ... မုန္႔လံုးေရေပၚက လံုးရင္းနဲ႔ ထန္းညက္ေတြ အရည္ေပ်ာ္ကုန္ျပီ။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟား ... ဟား ... ဟား ...” သူငယ္ခ်င္း မိသားစုက ကၽြန္ေတာ္ကုိၾကည္႔ျပီး ၀ိုင္းရယ္ၾကသည္။ ရွက္လိုက္တာဗ်ာ ... အဟီး ။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူငယ္ခ်င္းက စက္ဘီးကုိ ထုတ္လာသည္။ မုန္႔ေတြ ထည္႔ထားတဲ႔ ခ်ိဳင္႔က အဆင္သင္႔ ကၽြန္ေတာ္လက္ထဲမွာ။ </div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟိတ္ေကာင္ ... ေသခ်ာကုိင္ထားအုန္း စက္ဘီးေပၚက ျပဳတ္က်ျပီး မုန္႔ေတြေမွာက္ကုန္မယ္” သူငယ္ခ်င္းက ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ ေနာက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ငါသိပါတယ္ကြ ... ခြီးမွပဲ” မေက်မနပ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ ဒီထက္ထပ္ေျပာလို႔ မျဖစ္ သူ႔အကူအညီအမ်ားၾကီးပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ႔ ခံလိုက္ဦးေပါ႔ကြာ ...။<br /><br />ရင္ေတြခုန္လိုက္တာ ... ခ်စ္သူနဲ႔ ေတြ႔ရေတာ႔မယ္ ။ ခ်စ္သူအိမ္ကုိ ပထမဆံုးေရာက္ဖူးတာေလ။ ဒါေၾကာင္႔ ... ရင္ေတြတုန္ေနသည္လား ခုန္ေနသည္လား မသိေတာ႔။ သူငယ္ခ်င္းေနာက္က ကၽြန္ေတာ္ကုပ္ကုုပ္နဲ႔ ပါသြားတယ္။ အိမ္ေရွ႕မွာ ဘယ္သူ႔မွမရိွ။ </div><div style="text-align: justify;"><br />“အန္တီေရ ... အန္တီေရ ...”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေဟ .. သားပါလား ... သူငယ္ခ်င္းလည္း ပါလာတာလား ... လာေလ အထဲ၀င္” အန္တီၾကီးက ေဖာ္ေရႊပံုရတယ္ အိမ္ထဲကို ၀င္ခိုင္းသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟုတ္ကဲ႔ အန္တီ ... ဒါ (...)ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းပဲေလ ... လာလည္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေအးေအးလာလာထိုင္ ... သမီးေရ ... ဒီမွာ ကုိ(...) တို႔ ေရာက္ေနတယ္”</div><div style="text-align: justify;"><br />ဟာ ရင္ေတြခုန္လိုက္တာ ... တံခါး၀မွာ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာကုိ ေတြ႔လိုက္ရသည္။ အိပ္ယာထခါစ ဆံပင္စုတ္ဖြားနဲ႔ ပံုစံေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ။ သူငယ္ခ်င္းက ေျခေထာက္လွမ္းကုပ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္မနည္း မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ရသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />“သားတို႔ ခဏထို္င္ၾက ... အန္တီ မုန္႔ေတြယူျပီး အိမ္မွာ လုပ္ထားတဲ႔ မုန္႔ေတြထည္႔ေပးလိုက္မယ္ ... သူငယ္ခ်င္းအတြက္ပါ ပုိထည္႔ေပးမယ္”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟုတ္ကဲ႔ ေက်းဇူး” ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ပါးစပ္က ျပိဳင္တူအသံထြက္သြားဧ။္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခ်စ္သူအေမက အိမ္ထဲ၀င္သြားဧ။္။ ခ်စ္သူက ထြက္လာရရင္ ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစားေနေလဧ။္။ သူငယ္ခ်င္းက ေရွာင္ေပးရွာသည္ ။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ငါ ... ဒီနားမွာ ကြမ္းသြား၀ယ္အုန္းမယ္ ... ေကာင္းေကာင္းေနခဲ႔ေနာ္”</div><div style="text-align: justify;"><br />ကၽြန္ေတာ္႔ အသံတိတ္ ပါးစပ္ပိတ္ျပီး ဆဲလိုက္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />ခ်စ္သူက တခစ္ခစ္နဲ႔ ရယ္သည္။ လာအုန္းလို႔ လက္ယက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္ လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ ခ်စ္သူ ေျခလွမ္းတလွမ္းပဲ ေရြ႔ရေသးတယ္ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ သမီးေရ လာ၀ိုင္းလုပ္အုန္း ... မ်က္ႏွာလည္း သစ္အုန္းေလ .. တယ္ညစ္ပတ္တာကို” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ ဟုတ္..ဟုတ္ ေမေမ လာျပီ” ခ်စ္သူပါ အိမ္ထဲျပန္၀င္သြားေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br />ကၽြန္ေတာ္တေယာက္တည္း အိမ္ေရွ႔မွာ ဘာလုပ္ရမွန္းလည္းမသိ ... လက္ႏွစ္ဖက္ကုိ ေယာင္ျပီး ပြတ္ေနမိတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />“သားက သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းပဲလား” .. ရုတ္တရတ္ထြက္ေပၚလာတဲ႔ အသံေၾကာင္႔ လန္႔သြားမိသည္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ဟုတ္ကဲ႔ အန္တီ” ဒီထက္ဘာဆက္ေျပာရမွန္းမသိဘူး ...။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေယာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ “သူငယ္ခ်င္းက ဒီနားမွာ ကြမ္းယာသြား၀ယ္တဲ႔ အန္တီ” လို႔ အေၾကာင္း ရွာေျပာလိုက္မိဧ။္။ အန္တီၾကီးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေသခ်ာအကဲခတ္ ေနသည္ထင္ပ။ ကၽြန္ေတာ္ေခါင္းကုိ ငံုလိုက္ အျပင္ကုိ ၾကည္႔လိုက္နဲ႔ ဂဏွာမျငိမ္ ျဖစ္ေနမိသည္။ ေတာ္ပါေသးဧ။္ သူငယ္ခ်င္းျပန္ေရာက္လာလို႔။ ခ်စ္သူကလည္း ေကာ္ဖီထည္႔ထားေသာ လင္ပန္းေလးနဲ႔ ထြက္လာသည္။ ပါးမွာလည္း သနပ္ခါး ေရက်ဲေလးနဲ႔ေလ ... အားပါး ... ခ်စ္ဖို႔ သိပ္ေကာင္းလိုက္တာ။ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အန္တီက စကားေတြေျပာလို႔။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒါကို အခြင္႔ေကာင္းယူကာ ခ်စ္သူနဲ႔ အသံတိတ္စကားေတြ ေျပာေနမိသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သူငယ္ခ်င္းက “ညီမေလး ေရမေဆာ႔ဘူးလား ... အိမ္ေရွ႕မွာပဲ ေဆာ႔မွာလား” ေမးလိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟုတ္ အိမ္ေရွ႕မွာပဲ ေဆာ႔မွာေလ ... အားရင္လာေဆာ႔ေလ” ...</div><div style="text-align: justify;">ေျပာသာေျပာလုိက္သည္ ခ်စ္သူက သူ႔အေမကုိ ျပန္ၾကည္႔လိုက္သည္။ အန္တီၾကီးက ဘာမွေတာ႔မေျပာ။ ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ၾကာသြားသည္ေလ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းက လက္တို႔သည္ ... “ငါတို႔ ျပန္ရေအာင္ေလ...” တဲ႔ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေအာ္.. ေအးျပန္ၾကမယ္ေလ” ကၽြန္ေတာ္အသံက စိတ္မပါမွန္းသိသာေနတယ္။ ေရေလာင္းခ်င္တဲ႔ စိတ္ကူးေလး မျပည္႔ေသးဘူးကုိ။ ေနာက္ဆံုး ႏႈတ္ဆတ္ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပန္ထြက္လာၾကဧ။္။ ကၽြန္ေတာ္႔ ေျခလွမ္းေတြက ေနရာမွမေရြ႕ခ်င္။ သူငယ္ခ်င္းက ရိပ္မိတယ္။ လမ္းေပၚေရာက္မွ စက္ဘီးရပ္ကာ ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“လာကြာ ေရနည္းနည္း သြားေလာင္းရေအာင္” ခ်စ္သူတို႔ အိမ္ေရွ႕မွာ ေရပက္ေနၾကသူေတြ ရိွႏွင္႔ေလျပီးသားေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္မပါတပါနဲ႔ အနားေရာက္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိ ေရ၀ိုင္းေလာင္းၾကပါတယ္။ ခ်စ္သူေလာင္းတာ မဟုတ္လို႔ ဒီအတိုင္းပဲ ရပ္ေနမိတယ္။ ခ်စ္သူနဲ႔ သူ႔အေမက အိမ္ထဲမွ ၾကည္႔ေနေလရဲ႕။ </div><div style="text-align: justify;"><br />“လာကြာ သြားၾကရေအာင္ ျပန္ၾကမယ္” သူငယ္ခ်င္းကို လွမ္းေျပာအျပီး လွမ္းထြက္လိုက္သည္။ ခ်စ္သူက စိတ္မေကာင္းတဲ႔ မ်က္ႏွာေလးနဲ႔ ႏႈတ္ဆတ္အျပံဳးေလး အေ၀းကေန လွမ္းေျခြလိုက္ဧ။္။ သူငယ္ခ်င္းေကာ ကၽြန္ေတာ္ကာ အျပန္လမ္းမွာ စကားမေျပာမိၾက။ တေနရာေရာက္မွ သူငယ္ခ်င္းက စက္ဘီးရပ္လိုက္သည္။</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟိတ္ေကာင္ ငါ႔တို႔ကုိ အိမ္က အုန္းသီး ၀ယ္ခဲ႔ဖို႔ မွာခဲ႔တယ္မလား ... မပါလာရင္ ဆူအုန္းမယ္”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေအး ၀ယ္ေလကြာ”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ ဟာ ငါ႔ ပိုက္ဆံအိတ္ မင္းခ်စ္သူအိမ္မွာ က်န္ခဲ႔တယ္ဟ ... အေတာ္ပဲေဟ႔ ျပန္ယူၾကရေအာင္”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ ငါ မ်က္ႏွာပူတယ္ကြာ ျပန္သြားရမွာ”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ေအး မင္းဆႏၵမျပည္႔ေသးလို႔ ကံၾကမၼာျဖည္႔ေပးတာ ျပန္မလိုက္ခ်င္လည္း ေန”</div><div style="text-align: justify;"><br />“ဟာ .. လိုက္မွာေပါ႔ကြာ .. မင္းကလည္း” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အမွန္ေျပာရရင္ အရမ္း ေပ်ာ္သြားတယ္။ ခ်စ္သူအိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ႔ ကြက္တိဗ်ာ။ ခ်စ္သူက ေရထြက္ ေလာင္းေနတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br />သူငယ္ခ်င္းက “ ဟိတ္ေကာင္ သြား သြာ ... သြားေလာင္းေခ်... ငါ႔ပုိက္ဆံအိတ္ ၀င္ယူရင္း အန္တီကုိ အာရံုလႊဲထားလိုက္မယ္” </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေပ်ာ္လိုက္တာဗ်ာ ... ခ်စ္သူ မ်က္ႏွာကလည္း ၀င္းပသြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကုိ ေရေလာင္းဖို႔ လွမ္းလာအခိုက္ ခ်စ္သူလက္ထဲက ခြက္ကုိလုျပီး သူ႔ကုိေသခ်ာ စိုက္ၾကည္႔ျပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလာင္းလိုက္မိဧ။္ ။ ေနာက္ျပီးေတာ႔ ခ်စ္သူက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ျပန္ေလာင္းသည္ ။ ႏွစ္ေယာက္သား ေတာ္ေတာ္နီးကပ္ သြားတယ္ဆိုတာ မသိသာလိုက္ဘူး။ အရမ္းကို ၾကည္ႏူးဖို႔ ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ။ ခ်စ္သူလက္ကေလးကုိ ခိုးကုိင္လိုက္သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">“ေနာက္ေန႔ေတြမွ ေတြ႔မယ္ေနာ္” တဲ႔<br /><br />ခ်စ္သူ ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးမွ တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္တဲ႔ အသံ။ အဲဒီအခိုက္အတန္႔ဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀မွာတခါမွ မခံစားဘူးတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ ရရိွလိုက္ပါသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အျပန္လမ္းက သာယာလိုက္တာဘိ။ ကားေတြဘယ္ေလာက္က်ပ္က်ပ္မမႈေတာ႔။ ကားခေတြလည္း ဘယ္ေလာက္ေပးရမွန္းမသိေတာ႔။ အိမ္ကုိဘယ္လို ေရာက္လာမွန္းလည္း မသိေတာ႔။ လူက ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ေျခလွမ္းေတြ တက္ၾကြေနေလဧ။္။<br /><br />ေနေရာင္ျခည္သဲ႔သဲ႔ကေတာ႔ သူထြက္မခြာေသးခင္ ကမာၻေျမၾကီးကုိ ႏႈတ္ဆတ္ေနေလရဲ႕။ အေနာက္ဘက္ယြန္းယြန္းမွာလည္း သၾကၤန္အၾကတ္ေန႔ကုိ ၾကိဳဆိုဖို႔ ေနမင္းၾကီး အနားယူသြားေလျပီ။ ထြန္းလင္းေနတဲ႔ လမင္းႏွင႔္႔အတူ ညေလညွင္းေလးေတြ တိုက္ခတ္မႈက ရင္ကုိေအးျမေစလိုက္တာ။ မနက္ျဖန္အတြက္ၾကိဳေတြးဖို႔ အေတြးေတြနဲ႔ ခံုတန္းေလးဆီသုိ႔အလာ ပိေတာက္ရနံ႕ သင္းသင္းေလးကုိ အားရပါးရ ရႈရိႈက္ရင္း အဓိပၸါယ္ရိွေသာ သၾကၤန္အက် ေန႔ေလးကုိ ျပန္လည္ ပံုေဖာ္ေနမိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ အတြက္ေတာ႔ အဓိပၸါယ္ရိွေသာ သၾကၤန္ရက္ေလးေတြ ျဖစ္လာေတာ႔မယ္ ဆိုတာ ... ။</div><div style="text-align: justify;"> ~~~~ @@@@ ~~~~</div><div style="text-align: justify;">ျပီးပါျပီ။</div><div style="text-align: justify;">-------------------------------------------------</div><div style="text-align: justify;">အားလံုးပဲ အဓိပၸါယ္ရိွေသာ သၾကၤန္ရက္မ်ား ျဖစ္ၾကပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလ်က္ ...။</div><div style="text-align: justify;">ပုံေလးကို <a href="http://www.sstmyanmar.com/tourism/images/water_festival3.jpg">ဒီက</a>ေန ယူပါသည္။</div><div style="text-align: justify;">-------------------------------------------------</div><div style="text-align: justify;"><i><span style="color: lime;">စာၾကြင္း ။ ။ ဒီပုိ႔စ္ေလးက ၁၀၀ ေျမာက္တိတိ ပုိ႔စ္ေလးျဖစ္သလို။ ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ႔ဂ္ရပ္၀န္းေလး တစ္ႏွစ္တိတိ ျပည္႔တဲ႔ အထိမ္းအမွတ္ေလးနဲ႔ ေရးသားလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသတည္း ။</span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4270496120641841770?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-75552104366835368882010-04-04T18:02:00.001+08:002010-04-04T18:03:43.837+08:00“ပိေတာက္ႏွင္႔အတူ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S7hi-VwdvUI/AAAAAAAAANQ/kSuW7qxVe_A/s1600/20050406.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S7hi-VwdvUI/AAAAAAAAANQ/kSuW7qxVe_A/s320/20050406.jpg" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: left;">ေရာ္ရြက္၀ါေၾကြ ေလအလာရူး </div><div style="text-align: left;">ရြက္ႏုဖူးတဲ႔ ေႏြဦးမွာလ</div><div style="text-align: left;">အတာက်ဴးမယ္႔ တန္ခူးခ်ိန္ခါ</div><div style="text-align: left;">ဖန္တခါခါ ေရာက္ခဲ႔ျပန္ေတာ႔ </div><div style="text-align: left;">ေဖာ္ျပန္ကာလြမ္း အတိတ္လမ္းလည္း</div><div style="text-align: left;">မႈန္ရီ၀ါး၀ါး မျပတ္သားဆဲ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဟိုတခ်ိန္က ပိေတာက္ဖူးေတြ</div><div style="text-align: left;">ေနရာဦးတဲ႔ ေကသာဦးမွာ</div><div style="text-align: left;">ရနံ႕ရယ္ၾကိဳင္ တလိႈင္လိႈင္နဲ႔</div><div style="text-align: left;">ေမႊးၾကဴသင္းပ်ံ႕ မေမ႔ရက္လို႔ </div><div style="text-align: left;">ေျခရာယွက္ေအာင္ လည္ပတ္ခဲ႔တဲ႔</div><div style="text-align: left;">ေန႔ရက္ေတြလည္း လြမ္းမိေနဆဲ ...။ </div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဖက္စြတ္သြန္းျဖိဳး အတာမိုးထဲ</div><div style="text-align: left;">ႏွစ္ကုိယ္လက္တြဲ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔တဲ႔</div><div style="text-align: left;">အျပံဳးထင္ဟပ္ ခ်စ္သူလက္လည္း</div><div style="text-align: left;">မက္ေမာတမ္းတ သတိရဆဲ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">စကားတီတာ ေျပာခါခါျဖင္႔</div><div style="text-align: left;">ၾကည္သာရႊင္ျပ ေန႔ရက္လွတို႔</div><div style="text-align: left;">ျဖတ္ေက်ာ္ခိုင္ျမဲ သစၥာသည္လည္း</div><div style="text-align: left;">ပိေတာက္ႏွင္႔တူ သၾကၤန္ႏွင္႔တူ</div><div style="text-align: left;">ကၽြႏု္ပ္ႏွလံုးသား ရင္ထဲတြင္မယ္ </div><div style="text-align: left;">ျမဲတသသ ပိုင္စိုးေနဆဲ ...။</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ခုေတာ႔ ...</div><div style="text-align: left;">ပိေတာက္ေတြေ၀ မိုးေတြေစြလည္း</div><div style="text-align: left;">အတိတ္ေဟာင္းက ခ်စ္သူေၾကာင္းကုိ</div><div style="text-align: left;">ကဗ်ာေတြစပ္ စာေတြမွတ္သည္</div><div style="text-align: left;">သၾကၤန္သည္လည္း ရာသီကူးမို႔</div><div style="text-align: left;">ပြဲေတာ္ထူးသည္ စိတ္မွာထင္မိ</div><div style="text-align: left;">ဘယ္ဆီထံပါး ခ်စ္သူနားသို႔</div><div style="text-align: left;">ပိေတာက္မွာၾကား စကားပါးေစ</div><div style="text-align: left;">ဤခ်ိန္ဤခါ ေရာက္လာလွ်င္ျဖင္႔</div><div style="text-align: left;">ခ်စ္သူေပ်ာ္ျမဴး ၾကည္ႏူးႏိုင္ပါေစ ...။</div><div style="text-align: left;">~~~~ @@@@ ~~~~</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-7555210436683536888?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-66040125007980987482010-04-01T14:49:00.000+08:002010-04-01T14:49:16.901+08:00“အခြင္႔ရိွရိွ မရိွရိွ မ၀င္ရ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S7Q_XAxVfyI/AAAAAAAAANI/Cvhx4FoZIB4/s1600/kinetic_heart.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S7Q_XAxVfyI/AAAAAAAAANI/Cvhx4FoZIB4/s320/kinetic_heart.gif" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">စိတ္အေတြးကုိ နယ္နမိတ္စည္းခ်<br />တရားဓမၼနဲ႔ တားဆီးတယ္ <br />ဒါေပမယ္႔ မရဘူး ... <br />မလွတဲ႔ အိပ္မက္ေတြေၾကာင္႔ <br />သန္းေခါင္ယံညေတြ ငွက္ဆိုးထိုးတယ္ ...။<br /><br />ႏွလံုးသားက ဖ်ားေတာ႔ ေဆးမမွီတယ္ <br />မရတာကုိမွ လိုခ်င္မိေတာ႔ ေသခ်င္မိတယ္<br />တခါတေလ ျမင္ေနရတဲ႔ အရာေတြေၾကာင္႔<br />စည္း၀ိုင္းအစြန္းမွာ ေတြေ၀ေနမိတာ<br />အထဲ လား အျပင္ လား ...။<br />အျပင္ လား အထဲ လား ...။<br /><br />စကားအခ်ိဳေတြနဲ႔ တအားပုိတတ္တဲ႔<br />ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးေတြ<br />မာနတံခြန္ထူတဲ႔ ေယာကၤ်ားကုိမွ လူထင္တယ္ ...<br />သူတို႔လည္း ပုခံုးႏွစ္ဖက္ၾကား ေခါင္းထြက္ၾကတာပဲ <br />သခၤါရ သေဘာတရားနဲ႔ဆို <br />လူတိုင္းက အရည္ျပားေအာက္ အရိုးေပါက္တဲ႔ သူေတြခ်ည္းပဲ ...။<br /><br />လက္တဖက္ပုပ္ရင္ ျဖတ္ထုတ္ႏိုင္တယ္<br />ႏွလံုးသားတျခမ္းပုပ္ေတာ႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ...။<br />ေသတၱာေလး တစ္လံုးလုပ္ သိမ္းဆည္းထုပ္ဖို႔လည္း </div><div style="text-align: center;">က်န္တျခမ္းကုိ ႏွေျမာတယ္ ...။<br />eBay မွာ ေၾကာ္ျငာလုပ္ ေရာင္းထုတ္ဖို႔လည္း<br />ႏွလံုးသားက အဆင္႔မမွီျပန္ဘူး ...။<br /><br />ဒီေတာ႔ရိွေစေတာ႔ ...<br />မတူတဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔ ပူေဆြးမေနနဲ႔ေတာ႔<br />ေနသာသလိုေန ေျဖသာသလိုေျဖ<br />မလွတာကိုမွ အဲဒါ ဘ၀ ...။<br /><br />ဒီတံခါးက တြန္းဖြင္႔ရမွာ မဟုတ္သလို<br />ဆြဲဖြင္႔ရတာလည္း မဟုတ္ဘူး<br />အဲဒါ အေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔ တံခါးေပါက္ <br />ေခါက္ခ်င္သေလာက္ေခါက္ ေရာက္လာမွာက<br />က်က်လာတဲ႔ စိတ္ေရာဂါပဲ ...။<br /><br />မေစာင္႔ပါနဲ႔ေတာ႔ ...<br />ဒီလမ္းကလည္း တဖက္ပိတ္</div><div style="text-align: center;">တိတ္တဆိတ္မို႔<br />ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ေရာဂါ ျဖစ္ေနရမွာ ...။</div><div style="text-align: center;">လမ္းမွားသလိုမ်ိဳး အေတြးနဲ႔</div><div style="text-align: center;">ခဏေလာက္ ေျပးလာရင္လည္း</div><div style="text-align: center;">သြက္ခ်ာပါလ လိုက္ေနတဲ႔ <br />ႏွလံုးသားအမိုက္ကုိ <br />ကမၼာ၀ါ စာခ် ကန္သာခ်သြားလိုက္ပါေတာ႔ ...။<br /><br /><i><span style="color: lime;">“အခြင္႔မရိွ မ၀င္ရ”</span></i> တဲ႔<br />အခြင္႔ရိွက ၀င္ႏုိင္သည္ေပါ႔ <br />ဒီလို ဆိုင္းဘုတ္မွာေတာင္ လာဘ္စားလို႔<br />ရိုးသားတဲ႔အရာေတြက ရွား ... ရွားလာေတာ႔လည္း<br />ကေန႔ ရက္စြဲနဲ႔ တိုင္ခ်ိတ္ဆြဲလိုက္မယ္ ...<br /><br /><b><span style="color: lime;">“အခြင္႔ရိွရိွ မရိွရိွ မ၀င္ရ”</span></b> ...။</div><div style="text-align: center;">~~~~ @@@@ ~~~~</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6604012500798098748?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-37119188836395482962010-03-28T11:39:00.000+08:002010-03-28T11:39:55.913+08:00“ရုတ္တရတ္”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S67OWoGmcPI/AAAAAAAAANA/-iDd9FHBwIU/s1600/girl_in_front_of_the_wall_295885.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S67OWoGmcPI/AAAAAAAAANA/-iDd9FHBwIU/s320/girl_in_front_of_the_wall_295885.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br />သာယာေၾကညက္ေနတဲ႔</div><div style="text-align: center;">ႏူးည႔ံတဲ႔ နံနက္<br />သူလာရာ လမ္းထက္မွာ<br />ယိမ္းႏြဲ႕ကာျပိဳက် <br />ရင္ခုန္သံလွလွတို႔<br />န၀င္ခ်ိဳမွ် တသသႏွင္႔ <br />ကဆုန္ထလိုက္ရပါဘိ ...။<br /><br />ရွည္လွ်တဲ႔ ဆံႏြယ္<br />တကယ္ကုိ လွေတာ႔<br />ရင္ခြင္ပ်ိဳ ဒီလူမွာ<br />သံစဥ္အိုေတးသြားကုိ<br />ၾကိဳးညွိကာဆို<br />မခို႔တရို႕ စိတ္မ်ိဳးနဲ႔<br />အေတြးတမူ ပိုလိုက္ရပါဘိ ...။<br /><br />ကတၱီပါ ေျခလွမ္း<br />ဟန္မူပုိအစြမ္းနဲ႔<br />တအားကုိဖန္စား<br />သူ႔အလွအားလည္း<br />မေနာစိတ္မွတ္<br />အသေရ ဖ်က္မိလိုက္ပါဘိ ...။<br /><br />ခ်ိဳျမျမအျပံဳး<br />ၾကည္ရႊင္မ်က္၀န္းေၾကာင္႔<br />တဆင္႔ထက္တက္<br />ပိုေတြးလိုက္တာက<br />ရင္ခြင္ဦးပုိင္ရွင္<br />အကၽြန္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး<br />ပုိင္ဆိုင္ စိုးမိုးရပါလိုဧ။္ ...။<br /><br />နီးလာတဲ႔ အကြာအေ၀း<br />လွမ္းလာတဲ႔ ဦးတည္ခ်က္<br />ရုတ္တရတ္ မင္တက္လိုက္မိတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ ... ေလ ...<br />အသက္ရႈသံေတြရပ္<br />မင္းအလွတစ္မနက္ကုိ<br />ဘရိတ္ဖတ္လို စားသံုး<br />ဘီလူးလို အျပံဳးမ်ိဳးနဲ႔<br />အသံုးေတာ္ခံလိုက္မိပါဘိ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ၀င္အတိုက္မွာ<br />ရင္ခုန္သံ ရထား<br />က်ည္ဆန္တပြင္႔အလား<br />အား .... ခနဲ ...<br />ေျပးထြက္သြားတယ္ ... </div><div style="text-align: center;">..................................<br /><br />လွလိုက္ပါဘိ<br />ေက်ာခိုင္းသြားတဲ႔ သူ႔အလွ<br />ဘာနဲ႔မွ ႏိႈင္းမရလို႔<br />ဘ၀င္တျမျမနဲ႔<br />ႏွလံုးသားကို ျပန္ၾကည္႔လိုက္မိတယ္ ...</div><div style="text-align: center;">..............</div><div style="text-align: center;">...............................................<br /><b>ဟင္ .... ကၽြန္ေတာ္႔ႏွလုံးသားမွာ ေျခရာၾကီး ထင္က်န္လို႔ ...</b> း)</div><div style="text-align: center;">~~~~ @@@@ ~~~~</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: left;"><i style="color: lime;">ပံုေလးကုိ <a href="http://www.toonpool.com/user/1308/files/girl_in_front_of_the_wall_295885.jpg">ဒီ</a>ကေနယူပါဧ။္ ...</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3711918883639548296?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-11347439574986650422010-03-22T13:11:00.006+08:002010-03-23T08:10:25.101+08:00"အသိတရား"<div style="text-align: justify;">အသိတရားတဲ႔ <a href="http://ingjinthant.blogspot.com/">အင္ၾကင္း</a>က ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ တက္ဂ္တယ္။ ပထမ အံ့ၾသသြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ကဗ်ာေရးမယ္ဆို ဘာျဖစ္ျဖစ္ပါ စဥ္းစားျပီး ေရးႏုိင္ေသးတယ္။ ခုဟာက ရသ စာေပလိုမ်ိဳးဆိုေတာ႔ ဘာေတြေရးရမွန္း မသိဘူး။ ျငင္းဖို႔ကလည္း ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္။ ကၽြန္ေတာ္ထက္ ၃ လေက်ာ္သာၾကီးတာ။ စိတ္ကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ထက္ အဆ ၃၀ ေလာက္ပုိၾကီးသလား မွတ္ရတယ္။ သူကုိလည္း ေၾကာက္ရတယ္။ ဘာလုပ္ရမည္နည္း ေတြးရင္း ေတြးရင္း အသိတရားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ပံုေဖာ္ၾကည္႔မိတယ္။<br /><br />အသိတရားဆိုတာ ကုိယ္ပိုင္ဗီဇအရ ပင္ကုိစိတ္ကုိက သိေနရမယ္႔အရာ တခုပါ။ မင္း ဒါလုပ္ကြာ၊ ဒါလုပ္သင္႔တယ္ လုိ႔ေျပာေနစရာ မလိုဘူး။ မေျပာပဲနဲ႔ သိေနရမယ္႔ အရာ၊ ေတြးေတာမႈ၊ လုပ္ေဆာင္မႈ ေတြပါပဲ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသိတရားဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ပါလာတတ္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ္႔ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ႔တဲ႔ ဘ၀လမ္းတေလွ်ာက္ ေကာင္းေသာ ဆိုးေသာ ပတ္၀န္းက်င္ေတြေၾကာင္႔ တခါတခါ ေပ်ာက္ေနတတ္ၾကပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />ဥပမာ ဆိုၾကပါစို႔ ... ငယ္စဥ္ကေလး ဘ၀ထဲက တခ်ိဳ႕ဆို သိၾကတယ္။ ငါဒီအခ်ိန္ စာက်က္ရမယ္။ ဒီအခ်ိန္ဆိုေဆာ႔ရမယ္။ အဲလိုမ်ိဳးေပါ႔။ အဲဒီလို သိေနတာက မသိစိတ္ထဲကေပမယ္႔ အဲဒါကုိက ေကာင္းမြန္တဲ႔ ဗီဇေလးပါလာတာ။ အရြယ္ေရာက္တဲ႔အခါ အသိတရားဆိုတာ စာအုပ္စာေပေတြ၊ လူၾကီးသူမ ေျပာဆိုဆံုးမၾကတဲ႔ စကားေတြမွ သိရိွလာၾကပါတယ္။ ငါ ဒါလုပ္ရင္ျဖင္႔ မေကာင္းဘူး။ ဒါ လုပ္ခဲ႔ရင္ေတာ႔ ဘယ္သူေတြ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္။ ဘယ္သူေတြ ဒုကၡေရာက္ေစႏိုင္မလဲဆိုတဲ႔ အေတြးေတြမွတဆင္႔ ေကာင္းမြန္တဲ႔ အသိတရားေတြ ရလာႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />လူဆိုသည္ကလည္း အတၱ၊ မာန၊ ေဒါသနဲ႔ မကင္းႏိုင္ေသာ ပုထုဇဥ္ေတြပဲေလ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ကုိယ္က စိတ္ေကာင္းလို႔ အသိတရားနဲ႔ ထိန္းလည္း ကုိယ္႔ကုိ ထိခုိက္လာတာမ်ိဳး ကုိယ္႔မာနကုိ ထိခုိက္ႏိုင္တာမ်ိဳးဆို မည္သူမွ မခံႏိုင္ၾကဘူးေလ။ လူတိုင္းလူတိုင္းသာ အသိတရားရိွရင္ ေလာကၾကီးဟာ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ၊ ယွဥ္ျပိဳင္မႈေတြ မရိွလာႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဒီလိုေျပာလို႔ ဒါဟာ ေ၀ဖန္ေနတာလို႔ မဆိုလိုၾကပါနဲ႔။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ ဆက္ဖတ္ေပးၾကပါ။</div><div style="text-align: justify;"><br />လူတိုင္း သက္ဆိုင္ရာ အရာကုိ ပုိင္ဆိုင္လိုၾကရပါမယ္။ သင္႔ေလွ်ာ္ေလ်ာက္ပတ္တဲ႔ ယွဥ္ျပိဳင္မႈရိွရပါမယ္။ သို႔ေပမယ္႔ မိမိအတြက္ေၾကာင္႔ သူ႔တစ္ပါး စိတ္ဆင္းရဲေနရမယ္။ သူ႔တစ္ပါး ဒုကၡေရာက္သြားမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာ လုပ္သင္႔သလား မလုပ္သင္႔သလားဆိုတာ ေတြးေခၚဆံုးျဖတ္တတ္ရပါမယ္။ မတတ္သာလို႔ လုပ္လိုက္ရတယ္။ စိတ္ထဲက တကယ္မပါပါဘူး။ စိတ္မေကာင္းပါဘူးဆိုလို႔ ေျပာလိုက္ရံုဆို သင္ေပ်ာ္ႏိုင္မလား။ သင္ေပ်ာ္နိုင္မယ္ဆို လုပ္လိုက္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္အေပၚက ေျပာခဲ႔သလိုပဲ သင္ဟာ ရယူမွ ျဖစ္မယ္ဆို ရယူလိုက္ပါ။ လုပ္သင္႔လို႔ လုပ္တယ္ဆိုရင္ လုပ္လိုက္ပါ။ ဒါဟာ သင္႔အတြက္ ရပုိင္ခြင္႔ပါ။ သုိ႔ေပမယ္႔ သူ႔တစ္ပါးဟာ သင္ေၾကာင္႔ ဘ၀ သို႔မဟုတ္ ပုိင္ဆိုင္ရာ တခုခု ဆံုးရံႈးသြားမယ္ဆိုတာ သင္သာ သိခဲ႔ရင္ သင္ေနာင္တ မရႏိုင္ဘူးတဲ႔လား။ ရတဲ႔သူက ရႏိုင္ေပမယ္႔၊ မရတဲ႔သူက မရႏိုင္ပါဘူး (ဟုတ္တယ္ဟုတ္)။ အသိတရားဆိုတာထက္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သနားညွာတာမႈ ဆိုတာ ထားေစခ်င္တာပါ။ ဘာပဲလုပ္လုပ္ သင္႔အတြက္ မေတြးပဲ တျခားသူေနရာက ေတြးၾကည္႔ပါ။ မိမိသာဆို ဘယ္လိုခံစားရမယ္၊ ဘယ္လို ဒုကၡေရာက္ႏိုင္မလဲလို႔ ေတြးေပးၾကည္႔လိုက္ပါ။ မည္သူမွ မိမိဒုကၡ ေရာက္မယ္႔ အလုပ္မ်ိဳးကုိေတာ႔ မလုပ္ႏုိင္ၾကပါဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ႔ ဤေလာကၾကီးသည္ တရားမွ်တေနပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ေသာ <b>ေကာင္းတာလုပ္က ေကာင္းတာရဧ။္ မေကာင္းတာလုပ္က မေကာင္းတာကုိပဲရဧ။္ </b>ဆိုတာေတြဟာ အလြန္ မွန္ကန္လြန္းလွပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိႏိုင္ၾကလို႔ပါ။ <b>သက္ေရာက္မႈတုိင္းမွာ တန္ျပန္ သက္ေရာက္မႈ ရိွတယ္ဆိုတဲ႔</b> ကမာၻေက်ာ္ အိုင္းစတိုင္းရဲ႕ သီအိုရီဟာလည္း အလြန္မွန္ကန္ပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္း မတန္ျပန္လို႔သာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိႏိုင္ေသးတာပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္သိတတ္စဥ္ အရြယ္တုန္းက ရလိုက္တဲ႔ အသိတရားေလးတခုကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ၀န္ၾကီးဌာနတခုမွ ရာထူးၾကီးၾကီး လူတစ္ေယာက္ဟာ အရမ္းကုိ လာဘ္စားပါတယ္။ သူေၾကာင္႔ ဒုကၡေရာက္ သြားတဲ႔သူေတြ လက္ခ်ိဳးမေရႏိုင္ပါဘူး။ အရာရာ ပိုက္ဆံ၊ ကန္ေတာ႔ခံပစၥည္း တခုခုဆို ဘာလုပ္ေပးရမလဲ လုပ္ေပးတယ္။ သူ႔ေနရာကလည္း မေက်ာ္ျဖတ္ရင္ မရမျဖစ္တဲ႔ေနရာေပါ႔ဗ်ာ။ တကယ္႔ အေရးပါတဲ႔ ေနရာေပါ႔။ သူအရမ္းကို ခ်မ္းသာတာေပါ႔။ သူ႔သားေတြ သမီးေတြဆို ပိုက္ဆံကုိ ေရလိုသံုး၊ ျဖဳန္း၊ ထင္ရာစိုင္းျပီး လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနၾကတယ္။ သူတို႔ေတြ ဘာမွ မျဖစ္ၾကဘူးေလ။ အားလံုးက ကံေကာင္းေနၾကလို႔ေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႔ ထိုအရာရိွၾကီး အမ်ိဳးသမီး ႏွလံုးေရာဂါ ျပင္းထန္လာေရာ။ အဲဒီမွာ ႏိုင္ငံျခားသြားကုတယ္၊ ပုိက္ဆံဘယ္ေလာက္ကုန္မလဲ အေကာင္းဆံုးအရာေတြနဲ႔ အေကာင္းဆံုးေတြကုိ သံုးျပီး ကုသပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ္႔ သူမေရာဂါက ေပ်ာက္လိုက္ ျပန္ျဖစ္လိုက္နဲ႔ ႏွစ္ေတြ ရွည္ၾကာလာတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူတို႔အတြက္ အလိုအပ္ဆံုးက ေငြျဖစ္လာတယ္။ ေငြလိုေတာ႔ မေကာင္းတာ ပုိလုပ္တယ္။ ေငြကုိ ဘယ္လိုရမလဲ အကုန္လုပ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အလြန္အကၽြံျဖစ္ျပီး ရာထူးျပဳတ္တယ္။ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ျပဳတ္ေတာ႔ သူအတြက္ ဘယ္သူမွ မကူညီိႏိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ သူ ျပဳခဲ႔တဲ႔ အမႈက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဆိုးရြားခဲ႔လဲဆို ႏွစ္ ၃၀ ေက်ာ္ေလာက္ စံျမန္းခဲ႔ရတဲ႔ဘ၀ဟာ လံုး၀ကုိ သံုးစားလို႔ မရေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္။ သူ႔အမ်ိဳးသမီး ကြယ္လြန္သြားျပီး လက္မဲ႔ဘ၀ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ သားအၾကီးဆံုးက အရက္သမားအျဖစ္ အသိအိမ္ေတြကုိ ေတာင္းစားရတဲ႔ဘ၀ ျဖစ္သြားတယ္။ သမီးကလည္း ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ေရာင္းစားရတဲ႔ ဘ၀အျဖစ္ ေရာက္သြားတယ္။ သားအငယ္ တစ္ေယာက္ကလည္း ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ျပီး ဘယ္လိုမွ ထိန္းမရလို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ ပစ္ထားလိုက္ရတဲ႔ အျဖစ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္ ဒါဟာ ေရွးဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးဆိုတာထက္ ယခုဘ၀က ျပဳခဲ႔တဲ႔ မေကာင္းမႈ၊ အသိတရားမဲ႔စြာ၊ ဆင္ျခင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မႈ ကင္းစြာျပဳမႈခဲ႔တဲ႔ မေကာင္းမႈေတြေၾကာင္႔ပဲေလ။ <br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကုိ ၾကည္႔ျပီး အရမ္းကုိ သံေ၀ဂ ရမိတယ္။ လူ႔ဘ၀ဟာ တိုတိုေလးပါ။ ဘာေၾကာင္႔မ်ား ယခုလို ျပဳမူၾကပါလိမ္႔။ သူ႔တစ္ပါးအတြက္ မိမိဖက္က ျဖည္႔စဥ္းစားေပးျပီး အသိတရားေလးေတြနဲ႔ ျပဳမူခဲ႔ၾကရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိမ္႔မလဲ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တိုင္ ေတြ႔ျမင္ခဲ႔ရတဲ႔ တကယ္႔ အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ဘက္ထက္ တပါးသူဘက္ကုိ စဥ္းစားေပးၾကည္႔မိတယ္။ အဲလိုစဥ္းစားလို႔ ဒါကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ မေကာင္းဘူး။ အက်ိဳးမရိွဘူးဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ခံယူလိုက္တယ္။ ဘာလို႔လဲလုိ႔ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သန္းခဲ႔ရတဲ႔ လမ္းတေလွ်ာက္ ေခ်ာေမြ႔ေျဖာင္႔တန္းဆိုတာ မရိွခဲ႔ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ရသင္႔သေလာက္ ပုိင္ဆိုင္သင္႔သေလာက္ ရခဲ႔ပါေသးတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အသင္ဟာ ဒီဘ၀မွာ အရင္ဘ၀က ၀ဋ္ေၾကြးေတြကုိ ဆပ္ေနရတယ္လို႔ ဘယ္ေတာ႔မွ မေတြးပါနဲ႔။ တကယ္ေတာ႔ ဒါဟာ ေက်းဇူးဆပ္ေနရတာပါ။ အသင္အရင္ဘ၀က သူ႔တစ္ပါးေက်းဇူးေတြ၊ အကူအညီေတြ ယူေကာင္းယူခဲ႔လိမ္႔မယ္။ သူ႔တစ္ပါး ပိုင္ဆိုင္ေသာ ဥစၥာပစၥည္းကုိလည္း အတင္းအဓမၼေသာ္ လည္းေကာင္း သြယ္၀ိုက္ေသာ နည္းျဖင္႔ လည္းေကာင္း လိုခ်င္ဖူး ရယူဖူးခဲ႔မယ္။ အဲဒီအတြက္ ဒီဘ၀မွာ ေက်းဇူးေၾကြးေတြ ဆပ္ေနရတယ္လို႔ပဲ မွတ္ပါတဲ႔။ မွန္ပါတယ္ ဒါဟာ တကယ္မွန္ကန္ေသာ နည္းလမ္းပါပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ခဲ႔တာ ၾကာပါျပီ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာေတြ တျခားအေၾကာင္း ေရာက္ကုန္ျပီလား မသိဘူး။ တကယ္ေတာ႔ အသိတရားကုိ ေျပာခ်င္တာပါ။ လူေတြဟာ အသိတရား မရိွပဲ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခဲ႔သမွ် ေနာက္ဆံုးတခုခုေတာ႔ ျပန္ခံရတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း ေျခာက္ပစ္ကင္း မဟုတ္ပါဘူး။ ၀န္ခံပါဧ။္။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ေတြးမိတဲ႔ အသိတရားေလး အေၾကာင္းကုိ နဲနဲေလး ေ၀မွ်ျခင္တဲ႔စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာလို႔ပါ။ ေနာက္ဆံုးေျပာရရင္ျဖင္႔ သင္ဘာလုပ္လုပ္ တျခားသူအတြက္ အရင္ေတြးေပးလိုက္ပါ။ ဦးစားေပးလုိုုက္ၾကပါ။ ဤသို႔ဆိုရင္ျဖင္႔ သင္ဟာ စိတ္ေကာင္းေလး ၀င္လာျပီး စိတ္ႏွလံုးေအးခ်မ္းလာပါလိမ္႔မယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အက်ိဳးရိွစာေပေတြကုိ မေရးတတ္ပါ။ ဤပုိ႔စ္ေလးကုိ ေရးရျခင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္ဧ။္ စိတ္၌ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အေၾကာင္း အရာမ်ားကုိ ေျပာျပခ်င္လို႔ တင္လိုက္ရျခင္းပါ။ မည္သူ႔ကုိမွ မထိခိုက္ေစခ်င္သလို မည္႔သူကုိမွ ရည္ရြယ္လိုျခင္းမရိွပါ။ အမွားတစံုတရာမ်ား ရိွခဲ႔ပါက ခြင္႔လႊတ္ပါလို႔ ၾကိဳတင္ေတာင္း ပန္ပါရေစ။</div><div style="text-align: center;">~~~~ @@@@ ~~~~</div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>စာၾကြင္း။ ။ အသိတရားနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ ေျပာဖို႔က်န္ခဲ႔လို႔။ ယေန႔ဆို ကၽြန္ေတာ္ဧ။္ အိမ္ရွင္သည္ အင္တာနက္အခြန္ ထပ္မေဆာင္သျဖင္႔ အင္တာနက္ျပက္ေတာက္ေနတာ သံုးရက္ရိွပါျပီ။ အင္တာနက္ကိုသာ အားကုိးေနရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အဖို႔ အလြန္ပင္ စိတ္ဆင္းရဲဖို႔ေကာင္းပါသည္။ ယခုလည္း ဒီပုိ႔စ္ကုိ ၾကံဖန္ျပီး တင္လိုက္ရတာပါ။ တကယ္ဆို အိမ္ရွင္သာ ေအာ္သူတို႔ေတြ ခုဆို ေမးသံုးဖို႔ အင္တာနက္ေတာ႔ လိုမွာပဲ၊ ငါလည္း ထိုက္သင္႔သေလာက္ပုိက္ဆံကုိ ယူထားတာပဲ၊ ငါ ခ်က္ခ်င္းေဆာင္ေပးလိုက္ပါမယ္ ဆိုတဲ႔ အေတြးေလးသာ ရိွခဲ႔ရင္... ။ ခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႔သလိုပဲ ဒါလည္း အဆင္မေျပေသးလို႔ ျဖစ္မွာပါ၊ အင္တာနက္အိမ္မွာ မရေတာ႔လည္း ရတဲ႔ေနရာကပဲ သံုးလိုက္ပါေတာ႔မယ္လို႔ စိ္တ္ကို ခ်ိဳးႏိွပ္ရင္း .... ခ်ိဳးႏွိပ္ရင္း ။။။ း)))</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1134743957498665042?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-27274498494910966792010-03-17T13:32:00.001+08:002010-03-17T13:35:05.507+08:00“မိုးေငြ႔ ... ဆိုတာ ...”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S6Bonv5_mSI/AAAAAAAAAM0/jTBrNSsBqCE/s1600-h/%5BFrom+www.metacafe.com%5D+818641.4901104.2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S6Bonv5_mSI/AAAAAAAAAM0/jTBrNSsBqCE/s320/%5BFrom+www.metacafe.com%5D+818641.4901104.2.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">ရာသီဖြဲ႔ မိုးေငြ႔ေတြ<br />ဤကမာၻကုိ ပတ္ျဖန္း<br />အရာရာလန္းေစဖို႔ <br />ေမြးဖြားေစခဲ႔တယ္ဆို လြန္မွာလား ...။<br /><br />မိုးရည္ေငြ႔ေတြ ျဖစ္တည္မွ<br />မိုးျဖစ္လာရသလို ...။<br />ျမစ္ ပင္လယ္ေတြ ေပါင္းဆံုမွ<br />သမုဒၵရာ ျဖစ္လာရသလို ...။<br />စကားလံုးေတြနဲ႔ ေရးသီမွ<br />ကဗ်ာ စာေတြ ျဖစ္လာရသလို ...။<br />အလွအပ တ၀ၾကီးနဲ႔<br />မိုးေငြ႔ဘ၀ ျဖစ္လာရသည္ ...။<br /><br />မိုးေငြ႔ဆိုတာ<br />တခဏခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္သြားမယ္႔<br />မိုးရည္ေငြ႔ မဟုတ္ဘူး ...။<br />မာန္ အျပည္႔နဲ႔ ဟန္တင္႔တတ္တဲ႔ သ႑ာန္<br />တကယ္႔စိတ္ရင္းမွန္နဲ႔ ဆက္ဆံတတ္သူ ...။<br />စာေပကုိ ျမတ္ႏိုး ကေလာင္တစ္လံုးနဲ႔<br />စီျခယ္ကံုးတတ္သူ ...။<br />စိတ္ကူးယဥ္ေပမယ္႔<br />စိတ္မရူးတတ္ခ်င္သူ ...။<br />ေကာ္ဖီခါးခါးအၾကိဳက္နဲ႔<br />ဖက္ရွင္တအားမိုက္သူေပါ႔ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ မိုင္တိုင္သံုးငါး ေက်ာ္လြန္သြားခဲ႔တာ<br />သံုးလ တစ္ဆယ္႔ ခုနစ္<br />ေမြးေန႔ ရက္တစ္ႏွစ္ကုိ ေရာက္ခဲ႔ျပန္ျပီ ...။<br />ခရစ္ တစ္ႏွစ္ေဟာင္းတိုင္း <br />ကိန္းဂဏန္းအသစ္ေျပာင္းတတ္ေပမယ္႔<br />မိုးေငြ႔ကေတာ႔<br />အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးေလ<br />စိတ္တစ္နွစ္ ႏုေလပဲ ...။<br /><br />သူေလွ်ာက္တဲ႔လမ္း<br />ခေရာင္းလမ္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခဲ႔မယ္ ...။<br />သူေဖာက္တဲ႔လမ္း<br />တေဇာက္ကန္းျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ခဲ႔မယ္ ...။<br />ေရွ႔ဆက္ဖို႔ အတြက္ဆို<br />ေနာက္ျပန္လွည္႔မၾကည္႔တတ္္တာ သူ႔ဘ၀<br />သူ သာဓကနဲ႔သူ ...။<br />ဘယ္သူမွ မကူလည္း<br />စိတ္ကုိမာန္တင္း တြန္းလွန္ပစ္တတ္သူ ...။<br />သူ႔ ေရွ႔ဆက္မယ္႔ ရက္ေတြအတြက္<br />ေအာင္ျမင္မႈက လက္တကမ္းမွာ <br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ ေရာင္ျခည္ေတြက တစ္သက္လံုးစာ<br />သူ႔ အတြက္ ဖန္ဆင္းေစေတာ႔မွာေလ...<br />ဒါေၾကာင္႔ ... မိုးေငြ႔ ဆိုတာ ...။</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">~~~ @@@@ ~~~~</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><i style="color: lime;">ဒီေန႔ မတ္လ(၁၇) ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္ေသာ <a href="http://coralnyo.blogspot.com/">အစ္မမိုးေငြ႔</a>ရဲ႕ ေမြးေန႔အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ကဗ်ာေလးပါ။ အစ္မမိုးေငြ႔တစ္ေယာက္ ယခုေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္လာမယ္႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ျခင္းနဲ႔ ျပည႔္စံုရျပီး သာယာေသာ ဘ၀ခရီးလမ္းကုိ ထာ၀ရ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးပါတယ္ ခင္ဗ်ာ။</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2727449849491096679?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-5474333354670167532010-03-15T23:42:00.004+08:002010-03-15T23:53:02.208+08:00“မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔”<div style="text-align: justify;"><br /><div style="color: lime;"><i>@@@@@@@@ </i></div><div style="color: lime;"><i>ၾကည္လင္တဲ႔ ေကာင္းကင္ ေထာင္႔တေနရာမွာ<br />အမွတ္မထင္ ျဖတ္ခနဲ ရင္ထဲ လႈပ္ခတ္သြားတယ္<br />အမွတ္တမဲ႔ေပမယ္႔ နင္မျမင္တဲ႔ မ်က္လံုးတစံုေအာက္<br />ႏွလံုးသားေရာက္ရိွသြားခဲ႔တယ္ ...</i></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီေန႔က မိုးေတြမရြာဘူး ... တိမ္ေတြကင္းစင္ေနတယ္ ... ေနမင္းကုိ တိမ္ေတြဖံုးလုိ႔ အရိပ္က်သြားစဥ္ ထီးျပာျပာေလး ေအာက္မွာ သူ ... ကၽြန္ေတာ္႔ ႏွလံုးသားကုိ ဖမ္းစားသြားခဲ႔တယ္။ ညိႈ႔ခ်က္မျပင္းေပမယ္႔ ၾကည္လင္တဲ႔ မ်က္၀န္း၊ ပိရိေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္မႊာက ကၽြန္ေတာ္႔ ပ်ိဳးဥယ်ာဥ္မွာ မ်ိဳးေစ႔ေတြ ခ်ခဲ႔မိတယ္ဆိုတာ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>ရင္မွာတြယ္ျငိ ေႏွာင္တြယ္မိမွေတာ႔<br />ခ်စ္ေနမိျပီဆိုတာ <br />တိတ္တခိုးစြဲလန္း တမ္းတေနရင္းနဲ႔<br />ႏွလံုးသား ရင္ဖြင္႔သံကုိ<br />ကုိယ္ဖာသာ ေျပာေနခဲ႔ရတယ္ ...</i> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခ်စ္မိသြားတဲ႔အခါ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာ သဘာ၀ေလ ... ဒါေပမယ္႔ တခဏခ်က္ခ်င္း ေျပာမထြက္ခဲ႔ပါဘူး ... တကယ္ခ်စ္ေနမိတာ ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ခဲ႔မိတယ္ေလ ... သူ ... စိတ္ဆိုးမွာလည္း ေၾကာက္မိခဲ႔တယ္ ... ခ်စ္သူနဲ႔ ေသကြဲ ကြဲခဲ႔ရတဲ႔ သူ႔ အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္က အားေပးမႈ ဆိုတာဟာ လိုအပ္ေနခဲ႔မွာပါ ... သူ႔ အတြက္ အရိပ္ေတြအျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ေနေပးခဲ႔မိတယ္ ... အမိုးတခုတည္း ေအာက္မွာေပမယ္႔ အစြန္းတဖက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေလ ျဖဴစင္တဲ႔ စိတ္နဲ႔ ကူညီေဖးမရင္း အခ်စ္ေတြသာ တိုးလာခဲ႔ရတယ္ဆိုတာ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>မိုးေရ ရြာပါေတာ႔<br />ထီးတစ္ေခ်ာင္းတည္းေအာက္မွာ<br />ႏွလံုးသား တံခါးေဖာက္ခ်င္လို႔ပါ<br />မိုးသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ခ်စ္သူ<br />မိုးေတြသည္းလာရင္ ခ်စ္သူေတြ သိပ္ခ်စ္ၾကလို႔တဲ႔ ေလ ...</i> </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ခ်စ္ခဲ႔ၾကပါတယ္ ... ဒါေပမယ္႔ ႏိုင္ငံေတြ ကြာျခားသြားေတာ႔ ကံၾကမၼာကုိပဲ ယိုးမယ္ဖြဲ႔ရမလား။ တစ္ေယာက္ရဲ႕ နေဘးမွာ တစ္ေယာက္မရိွေပမယ႔္ ရင္ထဲမွာ ထပ္တူၾကေနမယ္ဆိုတာ ကတိသစၥာက ဓားစာခံအျဖစ္ ၾကားကေနေပးခဲ႔တယ္ေလ။ ဘာပဲေျပာေျပာပါ ခ်စ္မိျပီ ဆိုေတာ႔လည္း တစ္ေယာက္ နဲ႔ တစ္ေယာက္ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ သတိရစိတ္ေတြနဲ႔ မ်က္စိေအာက္က ေပ်ာက္ေနေပမယ္႔ အသံေအာက္မွာ အေပ်ာက္မခံ ႏုိင္ခဲ႔ပါဘူး။ အဲလိုနဲ႔ ေန႔ရက္ေတြတိုင္းဟာ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္ဆိုတာ ...။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /><div style="color: lime;"><i>နံနက္ခင္းတိုင္း လြမ္းတတ္ခဲ႔ပါတယ္ <br />ႏွစ္ေယာက္အတူ ၾကိဳက္တဲ႔ <br />ေကာ္ဖီခါးခါးဟာ တေျမဆီမွာ <br />ေပ်ာ္၀င္မႈေတြ တူညီခဲ႔တယ္ဆိုရင္<br />ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဆက္သြယ္မႈေပါ႔ ...</i></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ေကာ္ဖီ ၾကိဳက္တာခ်င္းလည္း တူတယ္ ... မိုးကုိ ႏွစ္သက္တာခ်င္းတယ္တူတယ္ ... တစ္ေယာက္ေျပာမယ္႔ စကားေတြ၊ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတဲ႔ ခံစားမႈေတြကုိ တစ္ေယာက္က ၾကိဳသိေနခဲ႔တယ္ဆို အျဖစ္သည္းလြန္းရာ က်ေပမယ္႔ ... တကယ္႔အျဖစ္မွန္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္ ... မိုးေတြ သည္းလာရင္ ပုိလြမ္းတတ္တာ ... သတိရ တတ္တာဟာ ... ကၽြန္ေတာ္အတြက္ ကဗ်ာစာမ်က္ႏွာမွာ စကားလံုးေတြသာ တိုးခဲ႔ရတယ္ ... အဲလိုနဲ႔ အခ်ိန္ေတြဟာ ... တျဖည္းျဖည္း ... တျဖည္းျဖည္း ကုန္ဆံုးသြားခဲ႔ရတယ္ ဆိုတာ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>နံနက္မိုးေသာက္ အလင္းေရာက္တိုင္း<br />မွန္းေမွ်ာ္တမ္းတ လြမ္းနာက်ရတယ္<br />ညေနခင္း ေနအဆင္းဆိုလည္း<br />လမင္းကုိ ၾကိဳလင္႔ရင္း<br />ေကာင္းကင္တမိုးေအာက္မွာ<br />ခ်စ္သူ မ်က္ႏွာကို ပံုေဖာ္မိခဲ႔တယ္ ...</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါေတြဟာ မပုိခဲ႔ပါဘူး ... ခ်စ္လို႔ေတာင္ မေလာက္၀ခဲ႔ပါဘူး ... အခ်ိန္တိုင္း သတိရေနတဲ႔ စိတ္၊ အခ်ိန္တို္င္း သူ႔ အတြက္ စိတ္ပူေနတဲ႔စိတ္၊ အဆိုးဆံုးကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ စြန္႔ပစ္သြားမွာ ေၾကာက္တဲ႔စိတ္ေတြနဲ႔ တိတ္တခိုးေလး ဆုေတာင္းေနမိခဲ႔တယ္ ... အေနေ၀းတဲ႔အခါ အခ်စ္ေအးသြားတယ္ဆိုတဲ႔ စကားကုိ ဆန္႔က်င္ဖို႔ ကုိယ္႔ႏႈတ္ခမ္းကုိကုိက္ အားတင္းလိုက္တယ္ ... စစ္မွန္တဲ႔ အခ်စ္အတြက္ စစ္မွန္တဲ႔ တုန္႔ျပန္႔မႈ ရလိမ္႔မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင႔္ရင္း ေမွ်ာ္လင္႔ရင္း ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>ေ၀းသြားခဲဲ႔ျပီေလ<br />ေနမင္းနဲ႔ စစ္ခင္းရတယ္ဆိုတာ ပူေလာင္သလို<br />စြန္႔ပစ္ျခင္း အရာ၀တၳဳအျဖစ္ ခံရတာ<br />စိတ္ႏွလံုးေတြေၾကမြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ </i></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>အနာတရျဖစ္သြားခဲ႔မလဲ ...</i></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br />မထင္မွတ္လိုက္မိဘူး ... ေ၀းကြာျခင္းဆိုတဲ႔ အခ်ိန္ကာလတခုၾကားမွာ သူ ကၽြန္ေတာ္႔အေပၚရိွခဲ႔တဲ႔ အခ်စ္ေတြ ေလ်ာ႔ပါးကြယ္ေပ်ာက္သြားလိမ္႔မယ္လို႔ မထင္ခဲ႔ပါဘူး။ ကံၾကမၼာဟာ အမည္ဆိုးနဲ႔ ေၾကာ္ၾကားခ်င္တာလား ... ခ်စ္လို႔ေတာင္ မ၀ေသးခင္မွာ ရက္ရက္စက္စက္ ခြဲရက္ခဲ႔တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၀မ္းနည္းစြာ မ်က္ရည္ျမစ္ေတြ အခါခါသြန္းရင္း ကၽြန္ေတာ္႔ ဥယ်ာဥ္ေလး ေရနစ္သြားရရွာျပီဆိုတာ ...။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>မေၾကကြဲခ်င္ပါဘူး<br />ရင္ခြင္လြဲခဲ႔ရတဲ႔ အျဖစ္ေတြက<br />တေန႔မွ ေမ႔မရလို႔<br />ျပကၡဒိန္ ရက္စြဲေတြမွာ</i><br /><i>ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း <br />ရင္ကြဲခဲ႔ရျပီ ...</i></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လြမ္းလိုက္တာ ... ဒဏ္ရာေတြ ဒီေလာက္ရတာေတာင္ အလြမ္းမပ်က္ခဲ႔မိဘူး ... ျပန္လာႏိုး ေမွ်ာ္ကုိးရင္း လက္ခ်ိဳးေရတြက္ရင္းနဲ႔ မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔ကုိ ေရာက္ခဲ႔ေလျပီ။ ႏွစ္ပတ္လည္တိုင္းမွာ အခ်စ္မွတ္တိုင္ အသစ္ေတာင္ မစိုက္ႏိုင္ခဲ႔ဘူး ... ႏွလံုးသားေျမပံုမွာပဲ နာက်င္ျခင္း မွတ္တိုင္အသစ္ စိုက္ခဲ႔ရတယ္။ ဘယ္ရာသီ အလီလီေျပာင္းေတာင္ ေဟာင္ႏြမ္းမသြားတဲ႔ အခ်စ္ေတြအတြက္ ေျပာင္းလဲသြားတဲ႔ သကၠရာဇ္ေတြသာ ၾကားေန၀ါဒအျဖစ္ ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ေတာ႔ဘူးေပါ႔ေလ။ အသက္ရွင္ခြင္႔ ရိွတိုင္း ခ်စ္ေနခြင္႔ရိွတယ္ဆို ထာ၀ရ ခ်စ္ေနမယ္႔ ရူးေနတဲ႔ လူသား ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနာင္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔တိုင္း သတိရေနပါလိမ္႔မယ္။ လူသားတိုင္းလည္း မျဖစ္ခ်င္တာ မျဖစ္ရတဲ႔ ဒီေလာကၾကီးမွာ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မျပစ္မတင္ခ်င္ေတာ႔ပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ သူ႔ ကုိေတာ႔ ခ်စ္ေနလိမ္႔အုန္းမယ္ဆိုတာ ...။<br /><br />ဒီေန႔က မိုးေတြမရြာဘူး ... တိမ္ေတြကင္းစင္ေနတယ္ ... ညစ္ပတ္နံေစာ္ေနတဲ႔ အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ အလြမ္းေတြကုိေပါင္းသင္ ဒဏ္ရာေတြကုိ ႏႊင္ေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္မထင္ပါပဲ ရင္ထဲက က်င္တက္သြားတယ္ ... ေအာ္ အမွတ္တမဲ႔ပါပဲ သူ မရိွတဲ႔ တေနရာမွာ သူ မသိတဲ႔ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ အတူ ကၽြန္ေတာ္႔ ႏွလံုးသားေလး ေသဆံုးသြားျပီ ... ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔ ဘာမွမရိွျခင္းေတြနဲ႔ အတူ အရူးတစ္ေယာက္လို ေရွ႔ဆက္ရမယ႔္ ခရစ္ႏွစ္ေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ေလ တစ္ေယာက္တည္း .. တစ္ေယာက္တည္း ... တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ ...<br /> ~~~~ @@@@ ~~~~</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-547433335467016753?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-53242127759466415112010-03-13T11:33:00.001+08:002010-03-13T11:35:57.012+08:00“ေမ႔မရလို႔ပါ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S5sHN_47f2I/AAAAAAAAAMk/l-6PBIbkYLE/s1600-h/images.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="295" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S5sHN_47f2I/AAAAAAAAAMk/l-6PBIbkYLE/s320/images.jpeg" width="320" /></a></div><br />သိသာသိတယ္ မလုပ္ႏိုင္တဲ႔ အရာထဲမွာ<br />ေမ႔ပစ္ျခင္းဆုိတာက <br />လြမ္းဆြတ္သတိရျခင္းေတြကိုသာ<br />တျဖည္းျဖည္းတိုးလို႔ .....တိုးလို႔......<br /><br />သတိရတိုင္း ေမ႔ပစ္တယ္<br />ေမ႔ပစ္ျပီးတိုင္း သတိရတယ္<br />သံသရာဟာ လည္ပါတယ္ဆိုတာ<br />ကုိယ္တိုင္ၾကံဳမွ ခံစားမိရသလား ...<br /><br />ႏွလံုးသားအပုိ ငွားလို႔ရရင္<br />တခုေလာက္ေတာ႔ လိုခ်င္ပါရဲ႕<br />ခံစားရတာေတြ မေလာက္ငွ<br />ေၾကကြဲေနရတာ မေလာက္၀လို႔ပါ ...<br /><br />အဆံုးနဲ႔ အစဟာ တေနရာမွာျပန္ဆံုတယ္တဲ႔<br />အဲဒီေနရာကို သြားခ်င္လိုက္တာ<br />သိရင္လမ္းျပေပးၾကပါ<br />ငါ႔မွာ လမ္းျပသူေပ်ာက္ေနလို႔ပါ ...<br /><br />ေ၇ွးခတ္အခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြ <br />နာမည္ၾကီးခဲ႔တယ္ဆိုတာ<br />အခ်စ္မွာ ရာဇ၀င္ေတြနဲ႔ က်ဆံုးခဲ႔ၾကလို႔ပါ<br />ငါလည္းပဲ ေနမ၀င္ႏိုင္တဲ႔ အခ်စ္ေတြနဲ႔<br />ရာဇ၀င္မတင္ႏိုင္ေအာင္ပဲ<br />ေနကြယ္သြားရင္ က်ရံႈးေနရေတာ႔ရမွာလား ...<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ခ်စ္ေနရရင္ ျပီးျပည္႔စံုတယ္ဆို<br />ဒါဆိုရင္ ... ေမ႔မရမယ္႔ အတူတူ<br />တစ္ဘ၀လံုးစာအတြက္ <br />ငါ နင္႔ကုိ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္စြာ ခ်စ္ေနပါမယ္လို႔ ...<br /> ~~~ @@@ ~~~<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-5324212775946641511?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-14731508783422572622010-03-08T13:11:00.003+08:002010-03-08T13:31:04.034+08:00“အရံႈး”<div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S5SG2veMz3I/AAAAAAAAAMc/dGlzdKp7MdI/s1600-h/205410_f260.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S5SG2veMz3I/AAAAAAAAAMc/dGlzdKp7MdI/s320/205410_f260.jpg" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေၾကမြခဲ႔ပါျပီ<br />နာက်င္လြန္းလွတဲ႔ ႏွလံုးသား<br />အရံႈးသမားရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြထဲမွာ<br />တျခမ္းပဲ့ အက္မြလို႔ ...<br /><br />အရံႈးအတြက္ ငိုေၾကြးသံက<br />တေယာသံထက္ ေဆြးပူအက္ရွ <br />သံစဥ္ေတာင္မလွပေတာ႔<br />ဒီဘ၀အတြက္ ရလဒ္အဆံုးမွာ<br />ေနာင္တျမဴခိုးေတြ ဖံုးလို႔<br />စိတၱညေတြနဲ႔ အတူ <br />အရံႈးတသိုက္နဲ႔<br />လြတ္ေျမာက္ရာလမ္းေတြဆီသုိ႔ ...<br /><br />အိပ္မက္ျခင္းတူတာေတာင္<br />မက္ခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္က <br />အရံႈး ပါ၀ါ အရံႈးမို႔<br />အရံႈးသမားအတြက္ အရံႈးမ်ားရက္ေတြကုိ<br />နာက်င္စြာခံယူ<br />ဒဏ္ရာအပူေတြနဲ႔<br />ေ၀ေစေ၀ ... ေၾကြေစေၾကြ ... ေသေစေသ ...<br /><br />ဇာတ္လမ္းအစက အရံႈး<br />ဇာတ္လမ္းအဆံုးလည္း အရံႈး<br />ႏွလံုးသားေတြလည္း အခါခါ ဆံုးလို႔<br />ေနာက္ဆံုးအရံႈးကုိမွ ရံႈးခဲ႔ရျပီမို႔<br />အရံႈးကုိေထြးပိုက္ ရံႈးမယ္႔ရက္ေတြမွာ<br />စိတ္ကုိက အရာရာမွာ ရံႈးေနခဲ႔ရျပီေလ ...။</div><div style="text-align: left;"> ~~~ @@@ ~~~</div><div style="color: lime; text-align: left;"><i>ပံုေလးကုိ <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=break%20heart&imgurl=http://thumbs.dreamstime.com/thumb_10/1114549311yhK5hQ.jpg&imgrefurl=http://www.sodahead.com/living/what-kind-of-father-diddo-you-have/question-175790/&usg=__HERSP-RA2_bv8DHvd715yz-Ysh0=&h=300&w=300&sz=33&hl=en&um=1&itbs=1&tbnid=MCurmReVjA0BKM:&tbnh=116&tbnw=116&prev=/images%3Fq%3Dbreak%2Bheart%26um%3D1%26hl%3Den%26sa%3DG%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&um=1&sa=G&gbv=2&tbs=isch:1&start=3#tbnid=6YGGy07MkIKwBM&start=11">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။ </i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-1473150878342257262?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-64527493265589182182010-02-27T09:05:00.001+08:002010-02-27T23:30:30.150+08:00“ေသြးနဲ႔ေရာသြားတဲ႔ မ်က္ရည္”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S4htiEDm97I/AAAAAAAAAMU/aeoDR5y83NA/s1600-h/cdnet.myxer.com.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S4htiEDm97I/AAAAAAAAAMU/aeoDR5y83NA/s320/cdnet.myxer.com.jpg" width="318" /></a></div><br /><br /><div style="color: red;">သြားျပီ ... သြားျပီ ...<br />ဘ၀က မလွပံုမ်ား<br />အရံႈးနဲ႔ စတိုက္တဲ႔ တိုက္ပြဲ အဆံုးမွာေတာင္<br />ႏွလံုးသား ဒဏ္ရာေတြ အထပ္ထပ္ဖံုးလို႔ေပါ႔ ...<br /><br />ျပည္႔ျပီးသားအိုးကုိမွ<br />ထပ္ျဖည္႔ေနရတဲ႔ အခါ<br />ငါ႔ ... ေစတနာေတြလည္း<br />လွ်ံထြက္ ဖိတ္စင္ ေပ်ာက္ဆံုးလို႔<br />အရာရာ ပ်က္သုန္းျပန္တယ္ဆုိတာ<br />မသိလိုက္မိပါလား ...<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းမွာ ... ငါ<br />မင္းသား မဟုတ္ခဲ႔သလို<br />လူၾကမ္းလည္း မျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး ...<br />ပြဲၾကည္႔ပရိသတ္ သာသာ<br />ေဘးလူေနရာက ေနေပမယ္႔<br />ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေလးကုိ<br />အေရာင္တင္မိတာ မွားသြားခဲ႔ျပန္ေပါ႔ ...<br /><br />တကယ္ဆို ေခြးေနရာ <b>ေခြး</b><br />လူေနရာ <b>လူ </b>ဆိုေပမယ္႔<br />ေခြးမွာလည္း သစၥာရိွမႈေတြ<br />ေထာင္ရာပံုလို႔ေလ ...<br />ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္႔ေနရာကုိယ္<br />မေနတတ္ေတာ႔ သည္းေျခေတြ ထပ္ပ်က္ရတာ<br />ၾကိတ္ျပီးေတာ႔သာ ခံလုိက္ေပေတာ႔ ...<br /><br />မငိုဘူး ... လံုး၀မငိုဘူး ...<br />ဒါေပမယ္႔ ေသြးမ်က္ရည္ က်တယ္<br />စိတ္ေတြ အဆိပ္ တက္တယ္<br />ႏွလံုးသားေတြ ႏံုးခ်ည္႔နာက်င္တယ္ ...<br />ရပါတယ္ ... <br />သူတစ္ပါးပ်က္စီးေအာင္ မဆုေတာင္းတတ္တဲ႔ ... ငါ<br />ငါ႔ ကိုယ္ ငါ ပဲ ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ေတာ႔မယ္ ...<br /><br />“နင္႔” ရင္ထဲမွာ “ငါ” မရိွေပမယ္႔<br />“ငါ႔” ရင္ထဲမွာ “နင္” ရိွေနမယ္ဆိုတာ<br />ဘယ္အရာေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ျပရမလဲ ...<br />အသားလိုလို႔ အရိုး ေတာင္းမိတဲ႔ ဘ၀<br />အရိုးေတာင္ ဒဏ္ရာ ခ်ဳပ္ရိုးေတြနဲ႔ <br />မစားရက္လို႔ သိမ္းထားလိုက္ရျပီေပါ႔ေလ ...<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း<br />ဗလာစကၠဴမွာ နာက်င္ေနတ႔ဲ ကညစ္နဲ႔<br />ေသြးမင္ေတြကုိသံုး<br />ဆႏၵ ပန္းကံုးေတြ သီကံုးလို႔<br />သုညရဲ႕ ေအာက္ေျခနားမွာ တြဲလိုခို<br />ညဆိုးေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္<br />ကမာၻအဆက္ဆက္တိုင္ <br />ဒဏ္ရာ မနက္ျဖန္ေတြကို<br />ခံစား စံစား ေနမ်ား သြားရရင္<br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ... ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ... ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ....</div><div style="color: red;">ေသြးနဲ႔ေရာသြားတဲ႔ မ်က္ရည္ဆုိတာ ...။</div> ~~~~ @@@@ ~~~~<br /><i style="color: lime;">ပံုေလးကုိ <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=blood%20%20crying&imgurl=http://cdnet.myxer.com/tn/c/544211/big/%3Ft%3D20080704213245&imgrefurl=http://www.myxer.com/wallpaper:544211/&usg=__qsvHNo6Vno8391ccpMuuEhv03e4=&h=191&w=190&sz=5&hl=en&itbs=1&tbnid=kpVbe28QvksZtM:&tbnh=103&tbnw=102&prev=/images%3Fq%3Dblood%2B%2Bcrying%26hl%3Den%26sa%3DG%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&sa=G&gbv=2&tbs=isch:1&start=1#tbnid=kpVbe28QvksZtM&start=5">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-6452749326558918218?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-32785859526543990972010-02-24T13:29:00.002+08:002010-02-24T17:27:59.454+08:00“ခြင္႔ျပဳပါ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S4S4I3AwQGI/AAAAAAAAAMM/aVDDjpi6vug/s1600-h/gavel.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S4S4I3AwQGI/AAAAAAAAAMM/aVDDjpi6vug/s320/gavel.jpg" /></a></div><br />ဆႏၵ... ဘ၀နဲ႔ လက္ေတြ႔မက်လို႔<br />တကယ္မရတဲ႔ အရာေတြ ဘယ္မွ်ရိွေနမလဲ ...<br />ႏွလံုးသားဟာ အျပစ္မရိွပဲ <br />အရံႈးတရားမွာ လံုးပါးပါးေနခဲ႔ျပီ ...။<br /><br />လမ္းေတြလည္း ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ေပ်ာက္<br />အၾကမ္း(ယမကာ)ေတြလည္း ေသာက္ရင္းနဲ႔ေစာင္႔လို႔<br />အခါခါေမွာက္ခဲ႔ရတဲ႔ ညေနခင္းေတြ<br />နာက်င္ျခင္း အပိုင္းအစေတြ<br />အယူခံခြင္႔ မရိွတဲ႔ စြဲခ်က္ေတြနဲ႔<br />အလြမ္းအခ်ဳပ္ေထာင္မွာ<br />အျမဲခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံေနရတယ္ ...။<br /><br />စီရင္ခ်က္ခ်မယ္႔ တရားသူၾကီးက<br />နင္ျဖစ္ေနေလေတာ႔<br />တရားခံုရံုးမွာ တအားကုိရုန္းရမွာ ... ငါသိတယ္ ...<br />အခ်စ္န႔ဲ လဘ္ထိုးလည္း အျပစ္အတြက္ ထပ္ဆိုးမွာဆိုေတာ႔<br />တိတ္တိတ္ကေလးေန ယၾတာေတြေခ်ေနေတာ႔မယ္ ...။<br /><br />အခ်ိန္ကသက္ေသဆို ဘယ္မွာလဲ ငါ႔အတြက္ ေရွ႕ေန<br />ဒီလိုနဲ႔ ရက္ေတြ ရတက္ေ၀ေစေတာ႔<br />ေတာင္းဆိုမိလို္က္တဲ႔ ဆင္ေျခဆင္လက္ေတြ <br />ဒုန္း ... ဆိုတဲ႔ အသံနဲ႔ ၀ုန္း ... ဆိုတဲ႔ ဟန္ေၾကာင္႔<br />ကုိယ္ေခါင္းကုိယ္လွ်ိဴ မသိသလိုပဲ ေနလို္က္ရတယ္ ...။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ...<br />ေပ်ာ႔ေခြေနတဲ႔ ႏွလံုးသားေတြ ေလ်ာ႔ေျပေစဖို႔ဆို <br />ပီယေဆးေတြကုိေဖာ္ မွန္မွန္သာေသာက္သံုး<br />အၾကံအဖန္ ေလွ်ာက္ထံုးေတြနဲ႔<br />ေနာက္ဆံုးနိဂံုးကုိ ေမွ်ာ္လင္႔ေနေလရဲ႕ ...။<br /><br />မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ... ဤသို႔ေလ သစၥာေၾကာင္႔<br />တရားတဂြင္လံုးမွ ကြင္းလံုးကၽြတ္မလြတ္ရင္ေတာင္<br />အခ်စ္တရားရံုးမွာ အျပစ္အမ်ားဆံုးနဲ႔<br />ရိုးေျမက် ဒဏ္ခတ္ခြင္႔ျပဳပါေတာ႔ ...။<br /> ~~~~ @@@@ ~~~~<br /><i style="color: lime;">ပံုေလးကုိ <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=court%20of%20law&imgurl=http://www.alaskalawblog.com/gavel.jpg&imgrefurl=http://www.alaskalawblog.com/medical_malpractice_defense/&usg=__4r2p2pnAdkU8pxwxSG-gApPQGww=&h=587&w=900&sz=94&hl=en&itbs=1&tbnid=BsZvcL8no490HM:&tbnh=95&tbnw=146&prev=/images%3Fq%3Dcourt%2Bof%2Blaw%26hl%3Den%26gbv%3D2%26tbs%3Disch:1&gbv=2&tbs=isch:1&start=5#tbnid=BsZvcL8no490HM&start=9">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-3278585952654399097?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-25182089488158938242010-02-23T10:24:00.001+08:002010-02-24T09:27:29.901+08:00“လိုရာကုိေစ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S4M7wm5i5aI/AAAAAAAAAME/vzR8MYG20xU/s1600-h/flower.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S4M7wm5i5aI/AAAAAAAAAME/vzR8MYG20xU/s400/flower.jpg" width="288" /></a></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">ေၾကြလြင္႔ခဲ႔ပါျပီ ...<br />ရင္နင္႔စရာ ပန္းပ်ိဳငယ္ခမ်ာ<br />ေလစီမံရာေၾကာင္႔ <br />ေသြဖယ္(ဖီ)ရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ<br />ရင္ႏွစ္မႊာေပါက္ခဲ႔ရတယ္ဆို ...<br />ေလဟာနယ္ တမိုးေအာက္မွာ<br />လမ္းေပ်ာက္မေနပါနဲ႔<br />လွမ္းေကာက္မယ္႔သူက<br />အလြမ္းေပ်ာက္သူ ဆိုေတာ႔<br />ထာ၀ရေစာင္႔ေရွာက္မယ္႔ အယူရိွတာ<br />ပန္းပ်ိဳငယ္သိပါေလစ ...<br />လိုခ်င္ရင္ေန မလိုခ်င္ ေစဖို႔<br />ႏွလံုးသားတံခါးေပါက္လည္း<br />ဒိုးယိုေပါက္ပဲ ဆုိတာ<br />အရူးအမူး ဒီလူထူးသာ အသိဆံုးမို႕<br />ရင္ခြင္ေတြ ပ်က္သုန္းပါေစ<br />ပန္းပ်ိဳငယ္အတြက္ဆို<br />အလြမ္းအိုရံု ရင္ခြင္နက္နက္မွာ<br />အခ်စ္ပရိေဘာကေတြနဲ႔ <br />အလွဆင္ေပးေနမွာ .............♥♥♥</div><div style="text-align: left;"> ~~~ @@@ ~~~</div><div style="text-align: left;"><i style="color: lime;">ပံုေလးကုိ <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=kiss%20from%20a%20rose&imgurl=http://gallery.photo.net/photo/6478318-lg.jpg&imgrefurl=http://photo.net/photodb/photo%3Fphoto_id%3D6478318%26size%3Dlg&usg=__3mi70925TZQkpuXNMRoTUC9lpdI=&h=1586&w=1362&sz=78&hl=en&itbs=1&tbnid=CICZIHMYTFav_M:&tbnh=150&tbnw=129&prev=/images%3Fq%3Dkiss%2Bfrom%2Ba%2Brose%26start%3D40%26hl%3Den%26sa%3DN%26gbv%3D2%26ndsp%3D20%26tbs%3Disch:1&start=51&sa=N&gbv=2&ndsp=20&tbs=isch:1#tbnid=G0D-SOZ-Nwg1bM&start=81">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-2518208948815893824?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-43875186219342329372010-02-18T16:39:00.002+08:002010-02-19T08:24:25.867+08:00“အႏိႈင္းမဲ႔”<div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S3z6qXQhYQI/AAAAAAAAAL0/Sfn4N-gqQWs/s1600-h/1246549971_9bc1e71a79.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S3z6qXQhYQI/AAAAAAAAAL0/Sfn4N-gqQWs/s320/1246549971_9bc1e71a79.jpg" /></a></div><br />ႏွလံုးသား အႏိႈင္းမဲ႔ဆိုတာ<br />ေႏြအၾကိဳဖူးတဲ႔ ေႏြဦးလို<br />ေဆာင္းအၾကိဳျမဴးတဲ႔ ေဆာင္းဦးလို<br />ရင္ခြင္ဖူးဖူးမွာ အခ်စ္ရူးခဲ႔ေလျခင္းလား ...<br />ေႏွာင္တြယ္စရာေတြနဲ႔ ေရွာင္ဖယ္မရႏိုင္ခဲ႔ေသာ<br />ဒီ ... အမွ်င္ေလးတခုက<br />ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ခက္ တြယ္ေႏွာင္ယွက္ေနတယ္ ...<br /><br />ရင္မွာအႏိႈင္းမဲ႔လို႔ အၾကင္နာ တံတိုင္းတဖက္မွာ<br />တိတ္တိတ္ေလးငို အရိပ္ခိုေနရေပမယ္႔<br />မေမ႔ရက္ႏိုင္ တသက္တုိင္မယ္ဆိုတာ ...<br />၀မ္းတြင္း၀ပ္ဆင္း သိုသိပ္ရင္းနဲ႔<br />ဆႏၵျပင္းျပင္းလည္း ေသာ႔ခတ္သိမ္းလို႔ ...<br />ဆယ္ကာမရတဲ႔ သိကၡာတျခမ္းနဲ႔<br />မာနႏႈတ္ခမ္းေပၚမွာလည္း<br />ေပးဆပ္ရျခင္းကုိက အသည္းေတြတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြ<br />အိပ္မက္တေစ ၦေတြနဲ႔ အိပ္ပ်က္ညေတြျပည္႔က်ပ္ေန ...<br />...............................<br />......................................<br /><br />ဟိုး ... တခ်ိန္ ...<br />နံနက္မိုးေသာက္မွာ စိုးေၾကာက္ေနခဲ႔တာက<br />အေျပးေကာက္ရမယ္႔စံပယ္ေတြ<br />လြင္႔ေပ်ာက္သြားမွာကိုေလ ...<br />ခ်စ္သူေကသာဦးမွာ စံပယ္ဖူးေလးေတြ<br />ပန္ဆင္ေပးဖို႔ဆို<br />အိပ္မက္ကုိ အရည္ေဖ်ာ္ စက္ေတာ္မေခၚခဲ႔တဲ႔ညေတြ<br />လက္ခ်ိဳးမေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ ...<br /><br />ဟိုး ... တခ်ိန္ ...<br />အျပာေရာင္ဆန္ဆန္ အေရာင္ကုိမွ<br />မဟာဆန္ပါတယ္ဆိုတဲ႔ ခ်စ္သူ<br />ျပာတာတာေကာင္းကင္ကုိေတာင္ ၀တ္ဆင္ေပးခ်င္ခဲ႔တာ ...<br />ခုေတာ႔ စိတ္ကူးေလ ရူးျပီမို႔လား<br />ေလေျပဦးလို ေစလိုရာေစ ...<br />ဒဏ္ရာပန္းေတြ ေ၀လိုရာေ၀ ...<br />...............................<br />.....................................<br /><br />ေမ႔ခ်င္ပါေပမယ္႔ မေမ႔ရက္ ...<br />မုန္းခ်င္ပါေပမယ္႔ အခ်စ္မပ်က္လို႔ ...<br />ရင္ဘတ္ေတြစူး သည္းေျခရူးရတာလည္း အခါခါ ... <br />မၾကာမၾကာ နာနာလာတတ္တဲ႔<br />ႏွလံုးသား တစ္စံုကုိ ၾကာလာေတာ႔ သနားလာတယ္ ...<br />မေရမရာနဲ႔ အေျဖမပါတဲ႔ ပုစာၦတစ္ပုဒ္ကုိလည္း<br />အေသအခ်ာတြက္ေနရသလုိနဲ႔<br />ရွည္ၾကာလာတဲ႔ ခရစ္ႏွစ္ေတြကုိ မုန္း... မုန္းလာတယ္ ...<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ .... <br />ဘ၀တေကြ႔မွာ ခဏေတြ႔ရေပမယ္႔<br />တစ္မ်က္ႏွာ တစ္ကမာၻ ခ်စ္မွာ အႏွစ္တစ္ရာမို႔<br />ပစ္ခြာကာေျပးလည္း ေမတၱာမျပယ္ေသးသေရြ႕<br />တဆတ္ဆတ္နာလာတဲ႔ ရင္ဘတ္ထဲမွာ<br />ႏိႈင္းစရာ အႏိႈင္းမဲ႔လို <br />အစြဲအလန္းၾကီးနဲ႔ ရူးလို႔ေနရေတာ႔မွာ ...<br />ကမာၻေတြပ်က္သည္႔တိုင္ေအာင္ ................ <br /> ~~~~~ @@@@ ~~~~<br /><br /><i style="color: lime;">ပံုေလးကို <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=love%20eternal&imgurl=http://farm2.static.flickr.com/1355/1246549971_9bc1e71a79.jpg&imgrefurl=http://www.flickr.com/photos/moemoechi/1246549971/&usg=__ZEbrMCYgZVM_zS7lKPN1fG4AsGE=&h=375&w=500&sz=62&hl=en&itbs=1&tbnid=AzyoY7HSATEarM:&tbnh=98&tbnw=130&prev=/images%3Fq%3Dlove%2Beternal%26gbv%3D2%26ndsp%3D20%26hl%3Den%26sa%3DN&gbv=2&ndsp=20&sa=N&start=0#tbnid=AzyoY7HSATEarM&start=0">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4387518621934232937?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-72841047906953557922010-02-15T22:15:00.002+08:002010-02-15T22:38:59.990+08:00“ခံစားမႈ (၂)”<div style="text-align: justify;">ေ၀၀ါးေနတဲ႔ သံေယာဇဥ္ အမွ်င္တန္းေတြ ဒဏ္ရာႏႈတ္ခမ္းေလးေပၚ ဆက္လွမ္းလာခဲ႔ေတာ႔ နာက်င္စရာ ဆိုတာလည္း ေျဖသာတတ္ေနပါျပီေလ ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တခါက နင္႔အတြက္ ႏွလံုးသား ဖူးဖူးေလးေတြ ခုအခ်ိန္ဆုိလည္း ပြင္႔ဖူးႏိုင္ေသးေတာ႔ အေနအထို္င္ မတတ္ဘူးလို႔ မေျပာပါနဲ႔ ... အေျခမယို္င္တတ္တဲ႔ စိတ္ေၾကာင္႔သာ နင္႔ရဲ႕ အရိပ္ နင္႔ရဲ႕ နိမိတ္ျဖစ္ခ်င္မိခဲ႔တာပါ ...<br /><br />ညရဲ႕ေကာင္းကင္ဆုိတာ ဘ၀သခင္ နင္႔အတြက္ ေမွာင္ေနတဲ႔ညေတြမွာ တိတ္တဆိတ္နဲ႔ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးမယ္႔ ေကာင္းကင္တစ္ပါးအျဖစ္ပါ ...</div><div style="text-align: justify;"><br />နင္ကလမင္းဆို ငါ႔ရင္ခြင္မွာ ခိုနားေစခ်င္လို႔ ... ဒီလိုစိတ္ေတြက နင္႔မသိလည္း ငါရိွေနမယ္ဆိုတဲ႔ သေဘာပါ ...<br /><br />ေကာင္းကင္က လြတ္က်သြားတဲ႔ အရာတိုင္းကုိ နင္ေကာက္ယူျပီး ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည္႔ပါ ... အဲဒီအပိုင္းအစေတြမွာ ေစတနာေတြ ေမတၱာေတြ ရယူပုိင္ဆိုင္လိုမႈ မရိွျခင္းေတြ ပါ၀င္ေနပါလိမ္႔မယ္ ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လ်စ္လ်ဴမရႈတတ္တဲ႔ ငါ႔စိတ္ေၾကာင္႔သာ နင္႔ရဲ႕ေျခရာတိုင္းမွာ ငါလိုက္နင္းေနခဲ႔မိတယ္ ... နင္ေပ်ာ္မယ္ထင္လို႔ ကမာၻတစ္ဖက္ ထြက္ေျပးသြားရင္ေတာင္ ငါေလ ေျခရာေတြထပ္နင္းျပီး နင္႔ေဘးမွာ ရိွေနခ်င္တယ္ ... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">သာယာလွပတဲ႔ ညေလးတစ္ညရဲ႕ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေလးမွာ ခ်စ္စႏိုးေလးနဲ႔ အမည္ေပးခဲ႔တဲ႔ ညရဲ႕ေကာင္းကင္ ဆုိတဲ႔ နာမည္ဟာ အခုေတာ႔ ငါ႔ကေလာင္အျဖစ္နဲ႔ အသည္းကြဲကဗ်ာေတြကို ထုဆစ္ေနခဲ႔မိတယ္ ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">တိမ္ျပာျပာေတြ ကင္းစင္ေနမယ္႔ ေန႔ေတြမွာ နင္ေပ်ာ္ခဲ႔တယ္ဆို ညအိပ္စက္တဲ႔ အခါ အေမွာင္ထူထူထဲထဲ ကုိ၀တ္ဆင္ထားတဲ႔ ငါက ပီတိျဖစ္ေနမယ္ဆိုတာ ငါကုိယ္တိုင္က လြဲရင္ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ေတာ႔ပါဘူးေလ ...<br /><br />ဒါေပမယ္႔ အဲဒီပီတိကုိ ငါလိုခ်င္တယ္ ... အဲလိုပဲ နင္႔ကုိလည္း ျဖဴစင္တဲ႔ လမင္းေလး ... သန္႔စင္တဲ႔ ထြန္းလင္းမႈေလးေတြ ရိွေစခ်င္တယ္ ...</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br />ညခါးခါးေတြကုိ ေသာက္သံုးေနရလည္း နင္႔ကုိလမ္းျပေပးႏိုင္မယ္႔ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ အရာရာကုိ ရဲ၀င္႔ေစခ်င္တယ္ ...<br /><br />ဒါဟာ ငါ႔ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ပါဆို ငါစိတ္ကူးယဥ္တာ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာေပါ႔ ... အဲဒီစိတ္ကူးေတြကလည္း နင္႔အတြက္ဆိုတာ တခ်ိန္ခ်ိန္ သိျမင္ႏိုင္ပါေစ...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လမင္းကုိ ေမြးဖြားခဲ႔တဲ႔ ငါ .. လမင္းက ငါ႔ကုိေ၀းသြားေစခဲ႔တယ္ ... လမင္းေလးေရ နင္႔လမ္းကို နင္ေဖာက္ ေရာက္သေလာက္ေလွ်ာက္ပါ ... ဂရုစိုက္ျပီး ေလွ်ာက္ပါ ... နင္လဲက်တဲ႔ အခါ ထူမေပးဖို႔ ငါရိွေနမွာပါ ...<br />နင္အားငယ္တဲ႔အခါ အားေပးဖို႔လည္း ငါရိွေနမွာပါ ... လွည္႔စားမႈေတြ မ်ားတဲ႔ ဒီသံသရာ ေလာကၾကီးမွာ နင္ေလ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ ထိန္းေၾကာင္း ပဲ႔ထိန္းေကာင္းပါေစ ...<br /><br />ငါက နင္႔အတြက္ ထာ၀ရေကာင္းကင္ ... ညရဲ႕ေကာင္းကင္အျဖစ္ ရိွေနေတာ႔မွာပါ ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-7284104790695355792?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-73109687867632784002010-02-14T13:23:00.000+08:002010-02-14T13:23:31.807+08:00“ဒီလိုေန႔ .. ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S3eIOFYIQmI/AAAAAAAAALs/I5oaqvJfFN8/s1600-h/Valentines_Day_.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S3eIOFYIQmI/AAAAAAAAALs/I5oaqvJfFN8/s320/Valentines_Day_.jpg" /></a></div><br />ရာသီလွလွေတြထဲ<br />ေ၀ဒနာ စာမပီသ<br />ဒီလိုေန႔ကမွ <br />မ်က္ရည္မိုးေတြ ေၾကြရတယ္ ...<br /><br />အထီးက်န္ကဗ်ာကုိမွ<br />ေရးမရတဲ႔ အခါ<br />ႏွလံုးသား တြန္းထိုးသံက<br />ဆာေလာင္ငတ္မြတ္တဲ႔<br />သားေကာင္အလား<br />ေတာင္႔တေနလုိက္တာ ...<br /><br />တခ်က္တခ်က္ဆို<br />ရင္ထဲလိႈက္တက္လာတာ<br />ၾကားလိုက္ရတဲ႔ စကားေတြ<br />ေတြ႔လိုက္ရတဲ႔ ဆုေတာင္းသံေတြ<br />ေပ်ာ္ေနၾကတဲ႔ သူေတြေၾကာင္႔<br />ငိုေနရတဲ႕ ကုိယ္႔ကုိကုိယ္ မုန္းတယ္ ...<br /><br />အစတခုကုိမွ ဆြဲထုတ္<br />ေႏွာင္းၾကိဳးေတြ ရႈပ္လို႔<br />ေမတၱာအိမ္ထဲမွာ ပုန္းခို<br />မ်က္၀န္းစိုစိုမွာမွ<br />တြဲလဲခိုခဲ႔လို္က္တာ<br />တခ်ိန္မွာေတာ႔ <br />ဒီလိုေန႔မွာ<br />ႏွလံုးသားေလး <br />ျပန္ရွင္သန္ေကာင္းပါရဲ႕ေနာ္ ...<br /><br /> ~~~ @@@ ~~~<br />ပံုေလးကို <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=valentine%27s%20day&imgurl=http://i238.photobucket.com/albums/ff25/zitaelmo_2008/Valentines_Day_.jpg&imgrefurl=http://www.myspace.com/slavetorobzombie&usg=__hxNTk-hj4junCawv2z7kLlni5Ac=&h=400&w=300&sz=18&hl=en&itbs=1&tbnid=yLet_T0lhxPefM:&tbnh=124&tbnw=93&prev=/images%3Fq%3Dvalentine%2527s%2Bday%26gbv%3D2%26ndsp%3D18%26hl%3Den%26sa%3DN%26start%3D108&gbv=2&ndsp=18&sa=N&start=110#tbnid=yLet_T0lhxPefM&start=114">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-7310968786763278400?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-47092520283807267782010-02-13T00:03:00.002+08:002010-02-13T00:09:51.774+08:00“ခ်စ္သူေရ”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S3V7ZNFsyoI/AAAAAAAAALk/4wLPhS779aA/s1600-h/valentines-day.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S3V7ZNFsyoI/AAAAAAAAALk/4wLPhS779aA/s320/valentines-day.jpg" /></a></div><br /><br />ခ်စ္သူေရ ...<br />အလြမ္းမိုးေတြေစြ ရင္ေတြျပိဳခဲ႔ေလသမွ်<br />မႈန္ျပာမိႈင္းရီခဲ႔ရတဲ႔ ေန႔ေတြ<br />မာတိကာ အသစ္နဲ႔ ျပဌာန္းခ်က္မွာ<br />ခ်စ္သမွ်အေၾကာင္းေတြကို ထပ္ေလာင္းသစ္လိုက္ျပီ ...<br /><br />ေမွ်ာ္ေတာ္ေယာင္ဘ၀ရဲ႕ ရာသီေတြထဲမွာ<br />ေငါင္ေတာင္ေတာင္ေနခဲ႔ရသမွ်<br />ခ်စ္သူနဲ႔ေတြ႔ေတာ႔ ကုိယ္႔ဥယ်ာဥ္ကမာၻေလးထဲ<br />အနမ္းေတြနဲ႔ေ၀ အျပံဳးပန္းေတြပြင္႔လန္းလို႔<br />သာယာလာလိုက္တာက<br />ၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ ....<br /><br />ႏွလံုးသားနဲ႔ ေရးခဲ႔တဲ႔ ကုိယ္တို႔ ဇာတ္လမ္းမွာ<br />ခမ္းၾကမ္းၾကမ္းမဟုတ္ေပမယ္႔<br />ေ၀းခဲ႔စဥ္ခဏေတာ႔ ဒဏ္ရာရခဲ႔ရတယ္<br />ေနညိဳညိဳခ်ိန္မွာ ထိုင္မငိုရံုပါပဲ<br />ခ်စ္သူ႔ုကုိ ေတြ႔ျမင္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵက<br />တစ္ခါမကခဲ႔ပါဘူး ...<br /><br />ခုေတာ႔..<br />ခ်စ္သူရဲ႕ ကိုယ္ေငြ႔ပါးပါးေလးနဲ႕<br />ႏူးညံ့တဲ႔ ပိုးသားဆံႏြယ္ေလးကုိ<br />ထာ၀ရ ေမႊးရိႈက္ အသက္ဆက္ရေတာ႔<br />အလွေ၀တဲ႔ ကမာၻေျမလည္း <br />ပုိေတာင္လွလာသလိုပဲ ...<br /><br />ခ်စ္သူေရ ...<br />ကုိယ္ကမ္းလင္႔တဲ႔ လက္ကို ခို္င္ခုိင္တြဲ<br />သံေယာဇဥ္ေတြ တြယ္ရစ္<br />အခ်စ္စစ္ေတြနဲ႔ ေန႔ရက္သစ္ေတြထဲ<br />မခြဲမခါ ေက်ာျခင္းကပ္လို႔<br />ႏွစ္ေယာက္အတူ ေရွ႔ဆက္ၾကမယ္ေနာ္...<br /><br />အတားအဆီးလည္း မၾကားတၾကားမညီးဘူး<br />ဆူးခင္းလမ္းလည္း ကူးသန္းလို္က္မယ္<br />အခက္အခဲဟူသမွ် လက္တြဲထူၾကမယ္<br />ေမာင္တထမ္း မယ္တရြက္နဲ႔<br />တသက္မခြဲမခြာ ခ်စ္ၾကမယ္ေနာ္ ....<br /><br />ေနာင္လာမယ္႔ေနေတြမွာလည္း<br />ေႏြးေထြးတဲ႔ အေငြ႔အသက္ေတြ<br />ရင္ဘတ္ေတြထဲက မထြက္သြားရေအာင္<br />တိုးတိုးေလး ထပ္ေျပာပါရေစ...<br />ခ်စ္သူေရ ...<br />တစ္သက္တာ တစ္ဘ၀မွာ<br />တစ္မ်က္ႏွာ ထာ၀ရ ခ်စ္ခ႔ဲေလသမွ်<br />ဆယ္သက္ဆယ္ကမာၻမက လက္တြဲသြားပါရေစ ......<br /> ~~~ @@@ ~~~<br /><br /><div style="color: lime; text-align: justify;">ကဗ်ာေလးလည္း ဖတ္ျပီးသြားေရာ ညရဲ႕ေကာင္းကင္တစ္ေယာက္ ဒဏ္ရာေတြပဲ သက္သာသြားျပီလား၊ ေပ်ာ္စရာ အခ်စ္သစ္ေတြမ်ားရလို႔ ေပ်ာ္ေနျပီလားလို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ဒီေလာက္ ကံမေကာင္းပါဘူး။ အခ်စ္ဆိုတာ ျဖစ္ေပၚလာကတည္းက ကၽြန္ေတာ႔ႏွလံုးသားမွာ ကၽြန္းခံေနခဲ႔ရတာပါ။ အဆိုးဆံုးက ေဖာေဖာ္၀ါရီလ ၁၄ ရက္ေန႔ေပါ႔။ သူမ်ားေတြေျပာၾကေတာ႔ “ခ်စ္သူမ်ားေန႔”။ ကၽြန္ေတာ္အတြက္ေတာ႔ “အခ်စ္မခံရသူမ်ားေန႔” ျဖစ္ေနမလားပါပဲ။ အားလံုးက အဲဒီေန႔ကုိ ခ်စ္သူေလးေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ဆံုးၾကမယ္ေပါ႔။ ကၽြန္ေတာ္ကေရာ... မြန္းၾကပ္နံေစာ္ေနတဲ႔ အခန္းက်ဥ္းေလးရဲ႕ စာပြဲခံုေလးတစ္လံုးေပၚမွာ အထီးက်န္ဆန္ေနတဲ႔ ၀ီစကီတစ္ပုလင္းကုိ အေဖာ္ျပဳဖို႔ ဖန္ခြက္ေလး တစ္ခြက္နဲ႔အတူ ကုန္ဆံုးမိမယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း က်ဆင္းလာၾကမယ္႔ ယမာကာေတြကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိေလွာင္ေျပာင္ျပီး မွတ္ျပီလား ခ်စ္ခ်င္အုန္း .. သတိရခ်င္အုန္း... အသည္းကြဲခံခ်င္အုန္း လို႔ေျပာေနမလားပါပဲဗ်ာ။ လက္ေဆာင္ ေခ်ာကလက္လက္ေဆာင္လား။ ဘယ္ကရမွာလဲဗ်ာ။ ကုိယ္႔ဖာသာ၀ယ္စားရင္ေတာင္ ဆုိင္ေတြက ခ်စ္သူမရိွတစ္ေကာင္ၾကြက္ေတြကို မေရာင္းဖူးလို႔ ေအာ္ထုတ္မွာဗ်။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေနာ္။</div><div style="color: lime; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;">ခံစားေနရတာေတြ ေျပာေနရတာနဲ႔ လိုရင္းအေၾကာင္းေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္ဗ်ာ။ တကယ္ေတာ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အတြက္ ခ်စ္သူေတြကို ရည္ညႊန္းတဲ႔ ကဗ်ာကုိ လံုး၀မေရးခ်င္ပါဘူး။ အဲဒါကိုမွ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင္႔ အမိႏိုင္ငံကုိ ျပန္သြားရတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ခ်စ္သူနဲ႔ ဆံုဆည္းရျပီး ေပ်ာ္ေနတဲ႔အတြက္ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိစြာနဲ႔ပဲ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးေပးဖို႔ အတင္းအက်ပ္ ဓားျပလာတိုက္ခဲ႔တဲ႔ အတြက္ ေရးလိုက္ရျခင္းပါဗ်ာ။ ကဲ ဘယ္သူ႔ကုိ အျပစ္တင္ရမလဲ။ မဟုတ္တဲ႔အေၾကာင္း မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ အေၾကာင္းကုိ ေတြးျပီးေရးရတာ ေတာ္ေတာ္ကို ဒုကၡေရာက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကဗ်ာလည္း ေရးျပီးေရာ ရင္ထဲမွာ တလိမ္႔လိမ္႔နဲ႔ဗ်ာ ခံစားလိုက္ရတာ ခုစာေရးေနတဲ႔ အခ်ိန္ထိပါပဲ။</div><div style="color: lime; text-align: justify;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;">ကဲပါေလ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႔ ခ်စ္သူရိွတဲ႔ သူေတြအတြက္ေတာ႔ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ဆိုတဲ႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ၾကီးမွာ ခ်စ္သူေလးရဲ႕နေဘးမွာ အခ်ိန္ေပးျပီးေနေပးလိုက္ၾကပါဗ်ာ။ ေခ်ာကလက္ေတြလည္း ပို႔ၾကေပါ႔ေနာ္။ အားလံုးအားလံုးေသာ ခ်စ္သူေတြ ထိုေန႔ထိုရက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလို႔ အထီးက်န္အေမွာင္ထဲက ညရဲ႕ေကာင္းကင္က ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ပံုေလးကုိ <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=valentines%20day&imgurl=http://yellow-net.com/courtyard-restaurant-yorkville/valentines-day.jpg&imgrefurl=http://yellow-net.com/courtyard-restaurant-yorkville/valentines-day-menu.html&usg=__LrGI6Q9ortT_x8LaJEI28Q9L89M=&h=480&w=640&sz=49&hl=en&itbs=1&tbnid=ncP34o2q0uY0bM:&tbnh=103&tbnw=137&prev=/images%3Fq%3Dvalentines%2Bday%26gbv%3D2%26hl%3Den%26sa%3DG&gbv=2&sa=G&start=0#tbnid=ncP34o2q0uY0bM&start=2">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4709252028380726778?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-59794897050595043142010-02-10T22:53:00.001+08:002010-02-10T23:05:55.713+08:00“ရင္ဘတ္ပြင့္ထြတ္ေနသူ တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေန၀င္ေနထြတ္ရာသီ”ျဖဴစင္တဲ႔ ႏွလုံးသားက<br />မုသာ၀ါဒ လိႈင္းေတြကုိ မတြန္းလွန္ႏုိင္ေတာ႔<br />ကမ္းပါးျပိဳမွ ရင္ဘတ္ လိႈက္စားခံရမွန္း သိလိုက္ရတယ္<br />လိမ္ညာမႈေကာင္းကင္ေအာက္မွာ အရိပ္ခိုမိခဲ႔တဲ႔ ... ငါ<br />မေနတတ္တဲ႔ မနက္ေတြအတြက္<br />တခ်ိဳ႕ တ၀က္ေတာ႔ ေပးဆပ္လိုက္ရျပီ .. . . . . . . . . ( ညရဲ႕ေကာင္းကင္ )<br /><br />ရွိန္းခနဲ . . . . . . . .<br />နာက်င္မႈေတြ ရင္ဘတ္ေရွ႕က ျဖတ္ေျပးသြားတယ္<br />တဆတ္ဆတ္ ခုန္လာတဲ့ အသားေတြ<br />မာနကို ေခါင္းပုတ္နိုး<br />အခ်စ္ဆိုတာ ေရေရာက္ေသာက္တတ္တဲ့<br />နမ္မီးဆစ္ နတ္သမီးရဲ႕မာယာနဲ႔<br />ငါ့ရင္ဘတ္ကို မင္း အခါးေရာင္ ဆိုးခဲ့တယ္ . . . . . . . . ( ဗညားရွိန္ )<br /><br />ထားခဲ႔စမ္းပါ . . . .<br />သစၥာမဲ႔ပန္းေတြ ေၾကြလာရင္ေတာင္မေကာက္ဘူး<br />ငါမာနနဲ႔ ေနေရာင္ေအာက္မွာ<br />အေခါက္ေခါက္ေတာက္ေလာင္လာတာ<br />ေနဆယ္စင္းထြက္ေစအုန္း<br />ငါ႔ ရင္ဘတ္ပ်ိဳကို မယိမ္းေစေတာ႔ဘူး . . . . . . . . . . . . ( ညရဲ႕ေကာင္းကင္ )<br /><br />ငါမသိလိုက္တဲ့ ဗ်ဳဟာအခင္းအက်င္းနဲ႔<br />တံပိုးမမႈတ္ပဲ မင္း စတိုက္ခဲ့တဲ့ စစ္ပြဲ<br />ငါဟာ ရွဳံးနိမ့္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္<br />ေအာင္ျမင္စြာနဲ႔ပဲ ဆုတ္ခြါမယ္ . . .<br />သံု႔ ပန္း ေတာ့ မျဖစ္ေစရဘူး ဧကရီ . . . . . . . . . . . . . . ( ဗညားရွိန္ )<br /><br />ငါ႔... ဘ၀ရဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္ေတြမွာ<br />ရင္ခြင္ေတြ ထပ္မပ်က္ရေအာင္<br />အသည္းႏွလံုးကုိ စကာတင္လို႔<br />ရာသီေတြ ရပ္တန္႔ပစ္မယ္<br />မာယာတံခါး၀မွာလည္း<br />ကာဘာေတြ အထပ္ထပ္၀တ္လို႔ေပါ႔ . . . . . . . . . . . . . ( ညရဲ႕ေကာင္းကင္ )<br /><br />အသည္းမရွိေတာ့တဲ့ ညရဲ႕ေကာင္းကင္ <br />အလြမ္းေသသြားတဲ့ နတ္ဆိုးပုရပိုဒ္<br />ထုတ္ခ်င္းေပါက္ေနတဲ့ ရင္ဘတ္ေတြနဲ႔<br />ႏွင္းေခတ္မွာ ေႀကြသြားတဲ့ အနာဂတ္ေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့တို႔ေန႔ရက္ေတြ မပီမသ ရိတ္သိမ္းခံလိုက္ရတယ္ . . . . . . ( ဗညားရွိန္ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-5979489705059504314?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-71124178412744387322010-02-08T13:07:00.000+08:002010-02-08T13:07:37.396+08:00“အထီးက်န္ ဟီးရိုး”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S2-b5RunP0I/AAAAAAAAALU/-u6onmIj5Pk/s1600-h/Lonely+Man.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S2-b5RunP0I/AAAAAAAAALU/-u6onmIj5Pk/s320/Lonely+Man.jpg" /></a></div><br /><i>လြမ္းမိပါသည္ ... တရံတခါဆီက</i><br /><i>အဖန္တရာမက အိပ္မက္ေတြ</i><br /><i>ၾကံရာမရခဲ႔မႈေတြ အတြက္</i><br /><i>စေတးလိုက္ရတဲ႔ ႏွလံုးသားက</i><br /><i>အထင္ကရ မရိွတဲ႔ တိမ္ေတြလို</i><br /><i>ေမ်ာခ်င္ရာေမ်ာ လြင္႔ခ်င္ရာလြင္႔ေပါ႔ ...။</i><br /><br /><i>မြန္းက်ပ္မိပါသည္ ... ရင္တြင္းတေနရာဆီက</i><br /><i>မေျဖရွင္းကာ ေရွာင္ေနရတဲ႔</i><br /><i>ေ၀ဒနာ အပူဒဏ္ရာေတြ</i><br /><i>ေနေလာင္မွာ ေၾကာက္ေၾကာက္လာေတာ႔လည္း</i><br /><i>တခါတခါ ေရေလာင္း</i><br /><i>အမာရြတ္ေဟာင္းေတြမွာ အနာဖက္ အသစ္ေလာင္းလို႔ေပါ႔ ...။</i><br /><br /><i>အထီးက်န္မိပါသည္ ... ေနရာတကာေတြမွာ</i><br /><i>ေပ်ာ္စရာ အျမင္ေတြေၾကာင္႔</i><br /><i>လိုခ်င္ကာ ေတာင္႔တမိတယ္</i><br /><i>ၾကင္ေဖာ္ေတာင္ ပစ္သြားတဲ႔ ဘ၀မို႔လည္း</i><br /><i>မလွမပေန႔ရက္ေတြကေတာ႔</i><br /><i>မရႈမလွ က်ဆံုးရေပါ႔ ...။</i><br /><br /><i>တကယ္ဆို</i><br /><i>အညတရ ႏွလံုးသားကမွ</i><br /><i>ဘာမွ မရခဲ႔တာေလ ...။</i><br /><i>အထီးက်န္ျခင္းမွာေတာင္</i><br /><i>ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဟီးရိုးအျဖစ္နဲ႔</i><br /><i>ရင္ႏွစ္မႊာ အခါခါကြဲလို႔</i><br /><i>လက္မေထာင္ေနရေတာ႔မွာလား ...။</i><br /><br /><i>ျပန္မလာႏိုင္မွန္းသိေပမယ္႔</i><br /><i>ဒဏ္ရာရ ႏွလံုးသားကမွ </i><br /><i>အျပီးအပိုင္ အစားမထိုးႏိုင္ေတာ႔</i><br /><i>အထီးက်န္ဟီးရိုးဆုိလည္း</i><br /><i>ကုိယ္႔နန္းကုိယ္႔ျမိဳ႕ ရိုးမွာ </i><br /><i>အလြမ္းစည္းရိုးေတြ ကာရံ</i><br /><i>အႏု အလွ အၾကမ္း အရမ္း ေတြနဲ႔ေပါ႔ ...။</i><br /><i> ~~~ @@@ ~~~</i><br /><div style="color: lime;">(ခုရက္ပုိင္း စက္သံုးလို႔မရပါသျဖင္႔ မည္သူ႔ဆီမွ မေရာက္ႏိုင္တာ ခြင္႔လႊတ္ၾကပါခင္ဗ်ာ ...)<i></i></div><span style="color: lime;">ပံုေလးကို <a href="http://images.google.com.sg/imglanding?q=lonely%20man&imgurl=http://1.bp.blogspot.com/_MPejyX4fuCw/SozIlhWgibI/AAAAAAAABmg/9nGWI4YaTCM/s400/Lonely%2BMan.jpg&imgrefurl=http://bobbyjameson.blogspot.com/2009/08/part-173-slow-motion-crash.html&usg=__HOX3TahRCJxqlZTRbj8wM0RZFJc=&h=302&w=400&sz=17&hl=en&itbs=1&tbnid=a28eQNz9if8hLM:&tbnh=94&tbnw=124&prev=/images%3Fq%3Dlonely%2Bman%26gbv%3D2%26ndsp%3D20%26hl%3Den%26sa%3DN%26start%3D20&gbv=2&ndsp=20&sa=N&start=18#tbnid=a28eQNz9if8hLM&start=22">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-7112417841274438732?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-53343579370847028052010-01-27T12:13:00.001+08:002010-01-27T13:12:54.795+08:00“ႏွင္းေ၀လဲ႔သီ ေဆာင္းညယံဆီက”<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S1-8Ueli-ZI/AAAAAAAAALM/Gr1NV-DTXks/s1600-h/winter+night.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S1-8Ueli-ZI/AAAAAAAAALM/Gr1NV-DTXks/s320/winter+night.jpg" /></a><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ခရမ္းျပာေရာင္ ၾကယ္စင္ေၾကြက် <br />ေလဟာျပင္မွာတင္ ခတဲ႔ <br />ရွတတ ရင္ခြင္တညရဲ႕<br />ဒိုင္ယာရီ ပတ္ပ်ိဳးမွာ<br />ညႏွင္းျဖဴ ရဲ႕ ခ်မ္းေအးမႈေၾကာင္႔<br />ရင္တြင္းအပူကုိ မီးထေတာက္ခဲ႔ရတယ္ ...<br /><br />ေလာကပါလ တရားေတြ <br />အိပ္စက္ခ်ိန္ေပမယ္႔<br />ငါ႔ရင္ျမိဳ႕ရိုးမွာေတာ႔ <br />အိပ္မက္ေတြက<br />ႏွင္းတေျဖာက္ေျဖာက္နဲ႔ <br />ေခ်ာင္းရိုးေပါက္မေလာက္ပါပဲ ...<br /><br />မႈံ ျပာ မႈိင္း ရီ ေနတဲ႔ မ်က္၀န္းအစံုနဲ႔<br />တုန္ ခါ လိႈင္း စီ ေနတဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းတံခါး၀မွ<br />မဖြတဖြ နမ္းရိႈက္မိလိုက္တဲ႔ ကုမုျဒာ<br />လေရာင္မဆမ္းေပမယ္႔<br />သစၥာတျခမ္းနဲ႔တင္<br />ပြင္႔လိုက္ပါေတာ႔လားကြာ ...<br /><br />ခုေတာ႔ ...<br />က်ိဳး ပဲ႔ ေၾက မြ ပ်က္ယြင္းလာတဲ႔<br />မေနာအာရံု တိမ္မိုက္ေတြက <br />အသူရာကမ္းပါးက ေတာ္၀င္ပန္းလို<br />ေမႊး ျဖဴ သန္႔ ရွင္း ေပမယ္႔<br />ခူး ယူ ဖန္ ဆင္း မယ္႔သူကမရိွေတာ႔<br />မဟူရာ ေဆာင္းညေတြမွာ<br />ႏွင္းအိုငိုသံ တရားဓမၼေတြနဲ႔ေပါ႔ ...<br /><br />တကယ္ဆို<br />သက္မဲ႔ညရဲ႕ ၀ိဥာဥ္တစံုက<br />ဆဌမအာရံုကုိ အံတုလို႔<br />ေဆာင္းလြင္ျပင္မွာ ေၾကြၾကရတဲ႔<br />ဒ႑ာရီ ပံုျပင္ တပုဒ္ထက္ေတာင္<br />ေခါက္ရိုးက်ိဳးခဲ႔ေလျပီလား ...<br /><br />ဘာပဲေျပာေျပာ<br />သန္းေခါင္ယံညရဲ႕<br />ငွက္ဆိုးထိုးသံက<br />ငိုရိႈက္သံ ခါးခါး ထက္ေတာ႔<br />သံစဥ္ ခ်ိဳပါေသးတယ္ ...<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ<br />ခ်မ္းေအးျမျမ ေဆာင္းညေတြမွာ <br />အေဖာ္မဲ႔သူ သင္းကြဲတစ္ေကာင္အတြက္<br />ညွင္းတိုးပါးလွ်တဲ႔ ဆုေတာင္းသံက <br />ေဆာင္းႏွင္းကမၺလႅာေျမမွာ <br />အခါခါၾကြင္းေနခဲ႔ရတယ္ ...<br /><br />ဒီလို မသာယာလွတဲ႔<br />ေဆာင္းညေလေပြ တခင္းမွာ<br />မပြင္႔တပြင္႔ ႏွလံုးသားကမွ<br />ခ်စ္ဖူးသူ နတ္သမီးပ်ိဳကုိ<br />ဗ်တၱလို ပန္းဆက္ခ်င္ေနေတာ႔<br />ကဗ်ာပန္းခင္းထဲမွာပဲ <br />ဇာတ္လမ္းေတြ အခါခါ ထပ္လို႔ေပါ႔ ...<br /><br /> ~~~ @@@ ~~~<br />ပံုေလးကို <a href="http://farm1.static.flickr.com/102/317098545_8f12c6f89a.jpg">ဒီကေန</a> ယူပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-5334357937084702805?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-44852361832437324782010-01-24T12:21:00.001+08:002010-01-24T13:54:52.145+08:00“ေမာ္ကြန္း၀င္မယ္႔သူ”<div style="text-align: center;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S1vKTqfR53I/AAAAAAAAALE/Tef11206eRY/s1600-h/waiting+man.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S1vKTqfR53I/AAAAAAAAALE/Tef11206eRY/s320/waiting+man.jpg" /></a><br /></div><br />ႏွလံုးသားႏွစ္ခုၾကား<br /></div><div style="text-align: center;">မဆံုႏိုင္တဲ႔ အမွတ္ႏွစ္ခုက<br /></div><div style="text-align: center;">မ်ဥ္းျပိဳင္သီအိုရီေတြနဲ႔<br /></div><div style="text-align: center;">ဘ၀ေတြကို ျခားေစခဲ႔ျပီလား ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ျပန္မလာႏိုင္တဲ႔ လမ္းေတြမွာ<br /></div><div style="text-align: center;">ဖန္တရာမက အိပ္မက္ေတြနဲ႔<br /></div><div style="text-align: center;">ၾကံရာမရ ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနလည္း<br /></div><div style="text-align: center;">အိုမင္းရင္႔ေရာ္ျခင္းေတြသာ<br /></div><div style="text-align: center;">တစစတိုးလို႔ ရိုးသြားခဲ႔မယ္<br /></div><div style="text-align: center;">ဆိုးရြားတဲ႔ ကံၾကမၼာက<br /></div><div style="text-align: center;"> ဟားတိုက္ေနမလားပဲ ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">တကယ္ဆို<br /></div><div style="text-align: center;">ခ်စ္ခဲ႔တာမွားတာလား<br /></div><div style="text-align: center;">မွားျပီးခ်စ္ခဲ႔တာလား<br /></div><div style="text-align: center;">ေ၀ခြဲမရမႈက ေၾကကြဲမႈတစတစကို<br /></div><div style="text-align: center;">အစအန လာလာေကာက္တယ္ ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေဖ်ာက္ဖ်က္မရမွေတာ႔<br /></div><div style="text-align: center;">ႏွလံုးသားစာမ်က္နွာမွာ<br /></div><div style="text-align: center;">အမွတ္စဥ္ရက္ေတြနဲ႔<br /></div><div style="text-align: center;">သက္ေသထြက္ျပီး သိမ္းထားရံုပဲေပါ႔ ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">အထီးက်န္ျခင္း အပ်ိဳက<br /></div><div style="text-align: center;">တံဆိပ္ေခါင္းမပါ စာအိတ္ဗလာနဲ႔<br /></div><div style="text-align: center;">ႏွလံုးသားမွာ နားလာေတာ႔လည္း<br /></div><div style="text-align: center;">သူ႔ကုိပဲခ်စ္ သူ႔ုကုိပဲ ျမတ္ႏိုးရံုေပါ႔ ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ေရာင္နီလာရင္ အလင္းေရာက္မယ္တဲ႔<br /></div><div style="text-align: center;">ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔<br /></div><div style="text-align: center;">ေမွာင္ရီလာေလ လမ္းေပ်ာက္ေနခဲ႔ရတယ္ ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ယစ္မူးရီေ၀ေစတဲ႔ ယမကာေတြေတာင္<br /></div><div style="text-align: center;">စိတ္ကူးအေထြေထြကို ရင္မခုန္ခဲ႔လို႔<br /></div><div style="text-align: center;">ေနလြန္ခ်ိန္ေတြမွာ ေရခ်ိန္လြန္ခဲ႔ျပီးျပီ ...။ <br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ဒီေတာ႔ ...<br /></div><div style="text-align: center;">ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုလည္း<br /></div><div style="text-align: center;">မင္းမေရာက္တဲ႔ လမ္းမွာေတာ႔ ဆက္ဆက္ေစာင္႔ေနဦးမွာပါ ...။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ညွင္းသြဲ႔သြဲ႔ ေလအေ၀ွ႔မွာ<br /></div><div style="text-align: center;">ေၾကြလြင္႔ခဲ႔တဲ႔ မ်က္ရည္ေတြအတြက္<br /></div><div style="text-align: center;">ေစာင္႔ခဲ႔တဲ႔ ရက္ေတြက <br /></div><div style="text-align: center;">ကမၺည္းေမာ္ကြန္းမွာေတာ႔ ေက်ာက္စာ အျဖစ္နဲ႔ေပါ႔ ...။ <br /></div><div style="text-align: center;">~~~ @@@ ~~~<br /></div><div style="color: lime; text-align: left;"><br /></div><div style="color: lime; text-align: justify;"><i>(စာေမးပြဲရိွပါသည္.. စာက်က္မရလို႔ ကဗ်ာ ထိုင္ေရးလိုက္တာ အေဆြးကဗ်ာပဲ ျဖစ္သြားတယ္.. အဟီး ...</i><br /></div><div style="text-align: justify;"><i style="color: lime;">ခြင္႔လႊတ္ၾကပါ ခင္ဗ်ာ...)</i><br /></div><div style="text-align: justify;"><i style="color: lime;">ပံုကုိ <a href="http://www.ngphotos.com/waiting%20man.jpg">ဒီကေန</a> ယူပါသည္ ခင္ဗ်ာ... <br /></i><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4485236183243732478?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-2086940943536986492010-01-22T01:47:00.001+08:002010-01-22T01:52:14.984+08:00ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္း<i></i><i>ခ်ိဳျမျမ အလြမ္းသံစဥ္</i><br /><i>တီးခတ္တတ္ သူေပမယ္႔</i><br /><i>ရွတတ ရင္ခြင္တဖက္မွာေတာ႔</i><br /><i>ဒဏ္ရာခ်က္ေတြက အထပ္ထပ္</i><br /><i>မျပတ္လပ္ေအာင္ ရက္ဆက္ေနပါလား ...။</i><br /><br /><i>ဒီလိုန႔ဲပဲ</i><br /><i>ေလေနတဲ႔ စိတ္ေတြနဲ႔</i><br /><i>အေျခအေန မ႔ဲမႈေတြေၾကာင္႔</i><br /><i>ျပကၡဒိန္ေတြကုိ ရိုက္ခ်ိဳး</i><br /><i>အတိတ္ကို တစ္ရက္တိုးေတာင္</i><br /><i>တသက္မရိုးႏိုင္တဲ႔</i><br /><i>အလြမ္း ကားခ်ပ္က</i><br /><i>မႈန္၀ါး၀ါးနဲ႔ တိုးပြားလာတယ္ေလ ...။</i><br /><br /><i>တကယ္ဆို ကၽြန္ေတာ္ဟာ</i><br /><i>ဘာမွ မရခဲ႔တဲ႔သူ</i><br /><br /><i>ပစ္ခါခါေျပာရင္ျဖင္႔</i><br /><i>ေနျမင္႔ေလ အရူးရင္႔မယ္သူ</i><br /><i>ေရအတင္႔မွာ အေျခ၀င္႔ခ်င္ခဲ႔သူ</i><br /><br /><i>လိုတာကုိမရ</i><br /><i>မလိုတာကုိ တမိေတာ႔</i><br /><i>ဘ၀မွာ ရွတတနဲ႔</i><br /><i>အစအနေကာက္မရတဲ႔</i><br /><i>ေက်ာက္ေခတ္ကလူမို႔</i><br /><i>က်န္ရိွတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းက</i><br /><i>ေက်ာက္ျဖစ္ရုပ္ၾကြင္းဆိုလည္း</i><br /><i>ေပ်ာက္ပ်က္မယြင္းေအာင္</i><i> </i><br /><i>ႏွလံုးသားျပတိုက္အတြင္းမွာ</i><br /><i>တည္ၾကြင္းေစေတာ႔မယ္ ...။</i><br />~~~ @@@ ~~<i>~ </i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-208694094353698649?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-40560864581887219272010-01-20T09:58:00.000+08:002010-01-20T09:58:15.880+08:00ႏႈတ္ဆက္စာေတာ႔ မဟုတ္ေသးပါဘူး...<div style="text-align: justify;"> မေျပာခ်င္ပါဘူး.. ဒါေပမယ္႔ ေျပာျပမွ ျဖစ္မယ္ထင္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ ညရဲ႕ေကာင္းကင္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းက ကၽြန္ေတာ္၏ ခံစားမႈ အေပၚ ထြက္ေပါက္ရွာျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္ေရးသားခဲ႔တဲ႔ စာ၊ ကဗ်ာ တိုင္းကုိ ေပါ႔ေပါ႔တန္တန္ မေရးခဲ႔ပါဘူး။ ႏွလံုးသားနဲ႔ အရင္းတည္ျပီး စာေပအႏုပညာကုိ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ႔ ၀ါသနာတခုနဲ႔သာ ကၽြန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ႔တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ စေရးခဲ႔တုန္းက ကဗ်ာေတြကုိ တစုတစည္းထဲ ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵတခုတည္းနဲ႔သာ ေရးသားခဲ႔တာပါ။ တကယ္ဆို အရမ္းအထီးက်န္ဆန္တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ကုိ ဘေလာ႔ဂ္ဂါ ညီအစ္ကုိ၊ ေမာင္ႏွမေတြရဲ႕ အားေပးမႈနဲ႔ ကဗ်ာေတြ စာေတြ ဆက္ေရးျဖစ္ခဲ႔တာပါ။ အဲဒီအတြက္ အားလံုးကုိ ေက်းဇူးတင္ရိွပါတယ္။<br /></div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;"> တခုေတာ႔ သက္ဆိုင္သူေတြကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္သူပဲပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကို္ယ္႔ခံစားမႈ စိတ္ရင္းေစတနာ အမွန္ေတြနဲ႔ ဖြင္႔ဟထားတဲ႔ စာေတြ ကဗ်ာေတြကုိ ကူးယူ၊ ျဖတ္ေတာက္၊ ေခါင္းစဥ္ေျပာင္း၊ ပံုစံေျပာင္းျပီး တေယာက္ေယာက္က အသံုးျပဳေဖာ္ျပခဲ႔မယ္ဆို စိတ္ေကာင္းမွာ မဟုတ္ၾကပါဘူး။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အေတြးျခင္း အျမင္ျခင္း မတူၾကပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္ပိုင္အေတြးနဲ႔ ကုိယ္ပိုင္အေရးဆိုတာ ရိွပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ခံယူခ်က္ဆိုတာ ရိွၾကပါတယ္။ ဘာလို႔ သူ႔တစ္ပါးရဲ႕ စိတ္နဲ႔ ရွင္သန္ခ်င္ၾကတာလဲ။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္မိပါတယ္။ <br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> တကယ္ကူးယူ ေဖာ္ျပခ်င္တယ္ဆိုရင္ ခြင္႔ေတာင္းသင္႔ပါတယ္။ ခြင္႔ေတာင္းဖို႔ အခက္အခဲ ရိွရင္ ပုိ႔စ္ရဲ႕ ေအာက္မွာ မူရင္းေရးသူနဲ႔ လင္႔ကုိ ေဖာ္ျပေပးသင္႔ပါတယ္။ ဒါဟာ စာေပ စည္းကမ္းအေနနဲ႔ ရိွသင္႔ပါတယ္။ အျပည္႔အ၀ မေဖာ္ျပနိုင္လို႔ ပိုင္းျဖတ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္လည္း ျဖတ္ထားရတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းကုိ ရွင္းျပသင္႔ပါတယ္။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ မရိုင္းတက္ပါဘူး။ ဆဲလည္း မဆဲတတ္ပါဘူး။ ရန္လည္း မရွာတတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ဘာမွ ဆက္မေျပာလိုေတာ႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ စာဆက္ေရးဖို႔လည္း မေသခ်ာေတာ႔ပါဘူး။ ဘေလာ႔ဂ္ကို ပိတ္ျဖစ္ခ်င္လည္း ပိတ္မိမလားမသိပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ထပ္မံကူးယူခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ လာေရာက္ကူးယူႏိုင္ပါတယ္။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒီလို ကိစၥေတြက ဘေလာ႔ဂ္ဂါ ေလာကမွာ ရိွတတ္တာပဲ အဆန္းမဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ စာေရးတဲ႔ သက္တမ္းႏုေသးလို႔ပဲ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ ကၽြန္ေတာ္က မရင္႔က်က္ေသးလို႔ပဲ ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စာဆက္မေရးျဖစ္လုိ႔ ဘေလာ႔ဂ္ကုိ ပိတ္ခဲ႔မယ္ဆိုလည္း ဘယ္သူအတြက္ေၾကာင္႔မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႔ စိတ္ခံစားခ်က္ သက္သက္ပါပဲလို႔ ေျပာပါရေစ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ယေန႔အခ်ိန္ထိ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ အားေပး၊ ႏွစ္သိမ္႔၊ ဂရုစိုက္ေပးခဲ႔ၾကတဲ႔ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးကုိ အားနာမိပါတယ္။ အားလံုးရဲ႕ ေစတနာနဲ႔ ေမတၱာကုိ ကၽြန္ေတာ္႔တသက္ေမ႔ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာမွန္းေရေရရာရာ မဆံုးျဖတ္ရေသးတဲ႔ အတြက္ မည္႔သူ႔ကုိမွ ႏႈတ္မဆတ္ခဲ႔ေသးပါဘူး။<br /></div><div style="text-align: justify;"> <br /></div><div style="text-align: justify;">အားလံုးကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾက၍ မိမိတို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ စာေပအႏုပညာကုိ ဆထက္တပိုး ထမ္းရြက္ႏုိင္ၾကပါေစ။ <br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4054110843857831475-4056086458188721927?l=www.skyofnight.net' alt='' /></div>ညလင္းအိမ္http://www.blogger.com/profile/01266227850410505623noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4054110843857831475.post-20335310288566361302010-01-16T01:22:00.033+08:002010-01-18T10:01:50.541+08:00“နာက်င္မႈတို႔ျဖင္႔ အိပ္မက္ျမစ္ဖ်ားခံရာ ႏွလံုးသားရပ္၀န္း”<div style="text-align: justify;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S1CkzkpaviI/AAAAAAAAAK8/f6hKwLTeiR0/s1600-h/the_dream_is_gone.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_7-AUqxYJOB8/S1CkzkpaviI/AAAAAAAAAK8/f6hKwLTeiR0/s320/the_dream_is_gone.jpg" /></a><br /></div><br /><br /> <span style="font-size: large;">မိႈင္း</span>ညိဳ႕ညိဳ႕ ေကာင္းကင္ရဲ႕ အေနာက္ဘက္ ယြန္းယြန္းမွာ ထိုးထြက္ကာေနတဲ႔ မိုးသားတိမ္စိုင္ေတြက ညကုိ အေမွာင္တိုက္ထဲသုိ႔ ရိုက္သြင္းလိုက္၏။ ေကာင္းကင္၏ ေထာင္႔အစြန္းတဖက္မွ မိုးစက္ေလးေတြကလည္း တဖြဲဖြဲနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းျခင္း က်ဆင္းလာၾက၏။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေကာင္းကင္ရဲ႕ စိန္ေခၚမႈကုိ မိုးမင္းက လက္ခံလိုက္သည္႔ အလား ၀ုန္းကနဲ က်ဲခ်ပစ္လိုက္တဲ႔ အခိုက္မွာ သစ္ရြက္ေလးေတြက ေလၾကမ္းၾကမ္းရဲ႕ ရက္စက္မႈေၾကာင္႔ ခင္မင္တြယ္တာခဲ႔ရသည္႔ မိခင္သစ္ပင္မွ မေၾကြခ်င္ေၾကြခ်င္ႏွင္႔ ေျမခရရွာ၏။ မလံုတလံု သစ္ပင္တစ္ပင္၏ ေအာက္မွာေတာ႔ မိုးစက္ေတြကုိ ထီးတေခ်ာင္းႏွင္႔ တင္းခံရင္း ခိုက္ခိုက္တုန္ေနရွာတဲ႔ လူတစ္ေယာက္.. ဟိုး... အေ၀းခပ္လွမ္းလွမ္းကုိ ဂဏွာမျငိမ္တဲ့ မ်က္လံုးတစ္စံုနဲ႔ လမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔္ေနေလရဲ႕။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> <i>“ေတာက္... ေတာ္ေတာ္ဆိုးရြားတဲ႔မိုး”</i> ... ေကာင္းကင္ကုိ မေက်မနပ္နဲ႔ ၾကည္႔ျပီး ေျပာမိလုိက္ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ထဲမွာေတာ႔ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ တျဖည္းျဖည္း တိုးလို႔သာလာခဲ႔ပါသည္။ <i>“ျမတ္နိုး ဒီအခ်ိန္ဆို အလုပ္ကဆင္းသင္႔ေနျပီ... ဘာလို႔ေနာက္က်ေနတာလဲကြာ ကုိ ဒီမွာေစာင္႔ေနမယ္လို႔ ေျပာထားရဲ႕သားနဲ႔” .... </i>စိတ္ပူစြာနဲ႔ စိတ္ထဲက တိုးတိုးေလး ကၽြန္ေတာ္ ေရရြတ္မိလိုက္၏။ ျမတ္ႏိုးက ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ႔ ေကာင္မေလး .. အလုပ္ရိွေသးရင္လည္း ေနာက္ေန႔မွလုပ္ေပါ႔ ... ကၽြန္ေတာ္ ေျပာထားျပီးသား အရမ္း မိုးခ်ဳပ္ေအာင္ မေနနဲ႔လို႔။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိ အခုလိုေျပာတိုင္း သူက <i>“ဟုတ္ကဲ႔ပါ..ကုိရယ္”</i> လို႔ အသည္းယားခ်င္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ ရယ္ပီးေျပာတတ္သူ။ အဲဒီပံုစံေလးေတြေၾကာင္႔လည္း ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကုိ အသက္ေလာက္ ခ်စ္ေနရတာေလ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"> ျမတ္ႏိုးက ကြန္ျပဴတာ ထရိန္နင္းစင္တာ တစ္ခုမွ ပရိုဂရမ္မင္းသင္တဲ႔ ဆရာမေလး တစ္ေယာက္။ ေက်ာင္းျပီးလို႔ သူသိပ္ႏွစ္သက္တဲ႔ ဆရာမအလုပ္ကုိ ေစတနာတခုတည္းနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ၀င္လုပ္ေနတဲ႔သူေလ။ ထူထဲျပီးနက္ေနတဲ႔ မ်က္ခံုးလွလွေလ