(ငါေလ)
ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္
အျဖစ္ အေတာင္ပံကိုျဖန္႔
ကမာၻတစ္ျခမ္းကုိ ျဖတ္ကာ
ျမတ္ႏိုးမႈ တည္ရာေနာက္
ပ်ံသန္းလိုက္ခ်င္ရဲ႕။
ဒါေပမယ္႔
(ငါ႔မွာ) ေတာင္႔တတဲ႔
အဲေတာင္ပံ တစ္စံုအစား
ေျမၾကီးကုိ ကုတ္တြယ္တတ္တဲ႔
အျမစ္ရွည္ရွည္ေတြသာ
ရိွခဲ႔ပါရဲ႕ ။
ျငင္းပိုင္ရာမရိွတဲ႔
ဘဘာ၀တရားရဲ႕
လက္ေဆာင္မွာ ေနသားက်ဖို႔
ၾကိဳးစားရင္း
တစ္ေန႔မွာ ျပန္လာမယ္႔
အရိပ္ခိုသူကုိသာ
ရပ္ေစာင္႔ေနမိပါရဲ႕ ။
7 comment[s]:
ရပ္ေစာင့္မေနနဲ႕ ..
ရပ္ေစာင့္ေနရင္ ဘာမွ မထူးဘူး ..
သူသိေအာင္ သြားေၿပာေလ .. :))
ခင္မင္လွ်က္
ေဆာင္းႏွင္းရြက္
ိကုိတူး
ကဗ်ာေလးကိုဖတ္ၿပီး အရိပ္ခိုသူကိုလည္း ျမင္မိပါရဲ႕။ ဆႏၵျပည့္ဝပါေစေနာ္။
ေလျပင္းမုန္တုိင္းက်တဲ့ တစ္ေန႔ေပါ့ ငွက္ေတြလဲ ခုိလွံဳစရာရွာရတာပဲ ကုိယ္ကုိကုိယ္ မာေအာင္လုပ္ဖုိ႔လုိပါတယ္၊
အျမန္ဆံုးျပန္လာပါေစရွင္
ကိုည ကဗ်ာမေရးတာေတာင္
ၾကာျပီ..
ခုမွဘဲကဗ်ာျပန္ဖတ္ရေတာ့တယ္
ဒီသစ္ပင္က တစ္မ်ိဳးပဲ...
“ရပ္ေစာင့္ေနပါမယ္ တစ္ေန႔ျပန္လာခဲ႔”
စက္၀ိုင္းသီအိုရီအရ ရပ္ေစာင့္ေနရင္ တစ္ေန႔ေတာ့ ည”ရပ္ေနတဲ႔ေနရာကို သူေရာက္လာမွာပါ...အခ်ိန္တစ္ခုပဲလိုမယ္...။
ခင္ဗ်ားဆႏၵျပည္႔ဝပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးခဲ႔မယ္ း)
Post a Comment